(110) 350 p 
Meraftenklumpen supra terminum Betulæ (non sporigera 
visa); in Gildeskaal ad Indyr; in Ofoten ad Evenes, 
ad Ungsmalö; in Throndenæs ad Narstadhavn; m Sa- 
langdal ad Krogen, ad alpes prope Holtet supra termi- 
num Betulæ; in Sör-Reisen ad Middagsfjeld; in Maals- 
elven ad Sandnæs, ad alpem Aglapen, ad Rostafjeld; 
prope Tromsö ad Flöifjeld; in insula Maasö (11; in 
Va: angria meridionali ad Bugönæs. In insula Tromsö 
qvoqve saxicola ad rupes calceareas dissolutas. Forma diluta: 
apotheciis pallidis, fuscidule testaceis, hymenio toto subhya- 
lino occurrit ad Buginæs Varangriæ meridionalis. 
BIATORINA DILUTA (Pers.) 
Hab. rarissima, antehac e Jarfjordbotten Finmarkiæ ori- 
entalis indicata, qvoqve prope Tromsø ad alpem Flö7fjeld. 
96. BIATORINA NIVALIS (Körö.) 
Hab. rarus, ut videtur, lichen qvogve in Vesteraalia ad 
Hadselö prope Stokmarknæs. Sporæ mei speciminis paullo 
minores qvam a Th. Fries L, arct. p. 186 afferuntur, sc. 
0,024—28 m. m. longæ, 0,004—5 m. m. latæ. Gelatina jodo 
cærulescit quum hymenii tu.u hypothecii (passim levius). Hy- 
drato kalico apothecia tinguntur atro-purpuree, thallus roseo- 
purpuree. 
97. BIATORINA CUMULATA (8Smt ) 
Hab. lichen, ut videtur, per magnam partem agri fre- 
quentior, qvoqve ex. gr. in Alten prope Bossekop, ad jugum 
Borras; ad Havösund; ad Jakobselv, ad Seidafjeld Va- 
rangriæ borealis; ad Lille-Lerpollen sinus Tanafjord. 
98. BIATORINA STEREOCAULORUM, Th. Fr. 
Hab., antehac ex alpibus Lebesbyensibus Finmarkiæ 
orientalis indicata, qvoqve in Sör-Reisen Nordlandiæ ad al- 
pes prope Gumpendal, parcius supra terminum Betulæ visa. 
99. : BIATORA DECOLORANS (Hoffm.) 
Hab: frequentior & passim copiosa qvoqve in Maalsel- 
ven ad partem exteriorem convallis Bardu; in insula Tromsö 
& ad alpem Flöifjeld; in Alten påssim copiose; in Varang- 
ria meridionali ad Elvenæs; præterea in Finmarkia conti- 
nentali interiore juxta fl. Karasjok ad Assebakte, juxta fl. 
Tanaelv ad Storfossen. 
100. BIATORA COARCTATA (Aeh.) 
Hab., antehac €& Saltdalen. & Bodø indicata, qvoqve 
longius arctoam versus in Versteraalia ad Hadselö (supra” 
