HTPEJSODES GUEN. 165 



Men zal opmerken, dat de tweede soort liier onder een anderen 

 naam voorkomt dan vroeger. Hiervan zal ik later eene verklaring 

 geven en liet eerst tot de nadere beschrijving overgaan. 



1. Hypenodes costaestrigalis. 



(PI. 7, lig. 1, 2.) 



Palpen bijna driemaal zoo lang als de kop (de korte, stompe 

 kuif van het afgeronde voorhoofd inbegrepen) ; kleur van het wortel- 

 en middenlid binnenwaarts aschgrauw, buitenwaarts leemkleurig 

 bruingrijs, met zwartbruine schubben. Eindlid donkerbruin met 

 bleekgele spits. Voorhoofdskuif bruingrijs. Sprieten zoo lang als drie 

 vijfden van den voorrand der voorvleugels , dun , vooral bij het 

 wijfje, het wortelderde draadvormig, verder met steeds duidelijker 

 afgescheiden driekante leden. Zij zijn fijn en gelijkmatig be- 

 wiraperd ; bij den <? is de bewimpering iets langer dan de breedte 

 van de schaft , bij het 5 korter. Schedel en thorax zijn bij de licht 

 gekleurde, duidelijk geteekende voorwerpen vrij bleek grauwgeel, 

 en dit is ook de grondkleur hunner voorvleugels, wier vorm hier- 

 boven reeds beschreven is. Alleen valt nog op te merken, zooals 

 ook uit de afbeelding blijkt , dat de achterrand onder de duidelijke 

 punt eerst vlak is en naar onderen iets buikig wordt , de as overigens 

 vrij rechtstandig loopt , zoodat de afgeronde staarthoek weinig verder 

 binnenwaarts is gelegen dan de voorrandshoek of vleugelpunt. 

 Voorrand flauw en gelijkmatig gebogen , de binnenrand recht. Be- 

 schubbing fijn, iets glanzig. Bij de lichte, duidelijk geteekende 

 exemplaren valt het eerst in het oog eene donker grijsbruine, drie- 

 kante voorrandsvlek , die iets voor de tweede helft van den voorrand 

 begint en tot ongeveer 4| mm. vóór de vleugelpunt strekt. Binnen- 

 waarts komt de stompe punt dezer vlek nog niet tot aan de helft 

 van den vleugel, maar houdt bij den wortel van ader 5 op, en zij 

 stuit aldaar tegen het vervloeide zwarte middenvlekje, dat den 

 vorm heeft van een wortelwaarts spits veegje. Franjewaarts der 

 driekante voorrandsvlek is de grauwgele grondkleur juist het helderst 

 en lichtst en wordt tegen den voorrand zelfs bijna grauwachtig 



