HTPBNODES GUEN, 175 



Roo van Weslmaas vermeldt echter ook het vangen van een exem- 

 plaar in September, hetgeen op eene tweede generatie wijst. 



Wat de eerste toestanden onzer beide soorten aangaat, daarvan 

 was vóór 1870 niets bekend. In dat jaar echter maakte de heer 

 J. Hellins, in deel VI van het Entomologisf s Monthly Magazine 

 op p. 216, eene beschrijving der rups van costaestrigalis bekend. 

 Zij werd gekweekt uit eieren , die den gewonen vorm der Noctuinen- 

 eieren hadden en donkerrood gekleurd waren. Deze kwamen op 

 12 en 13 Juli uit en bij onbekendheid met het ware voedsel, 

 werden aan de rupsen de bloemen van Thymus Serpyllum voorge- 

 legd, welke zij aten. Den 12 Augustus was echter nog slechts 

 één voorwerp in leven , dat toen tevens zijn vollen wasdom had 

 bereikt. De rups is 12-pootig, haar gang en houding zijn spanner- 

 vormig, de 4 middenste ringen dikker dan de andere. Zij is verder 

 zeer glanzig , donker purper- of karmozijnbruin met bleekeren buik 

 en zijden en overigens zeer flauw licht en donker geteekend. Den 

 15 Augustus veranderde deze rups, zonder spinsel, daar zij 

 gestoord was , in eene stompe y bleekgroene , iets bruingetinte pop. 

 Of en wanneer de vlinder verscheen, wordt niet vermeld. 



In 1887 had Prof. van Leeuwen het geluk eieren te verkrijgen 

 van taenialis, gelegd door voorwerpen, die hij en de heer J. W. 

 Lodeesen bij Oosterbeek hadden gevangen. Op mijn verzoek deelde 

 Prof. van Leeuwen mij het volgende uit zijne aanteekeningen over 

 deze soort mede: 



(( Wij vingen in het eind van Juni en in Juli vele exemplaren 

 « der vlinders van beide sexen , in een dennenbosch bij Ooster- 

 « beek , des avonds op smeer (A la lanterne ! Lodeesen). De vangst 

 «was moeielijk, daar de diertjes niet vast bleven zitten, maar bij 

 (( nadering met licht veelal opvlogen. Enkele wijfjes legden eenige 

 « eieren , de meesten niet. Het ei is witgeel , gevormd als eene 

 «vischbun, fijn geribd en gegroefd, en wordt één dag voor het 

 « uitkomen lichtgrijs. Op 10 Juli ontwikkelden zich de eerste rupsjes; 

 «zij zijn alsdan slank, glashelder, met ijle, vrij lange beharing en 

 « hebben slechts twee paren buikpooten. Met het voedsel was ik 

 «aanvankelijk zeer ongelukkig en kon niet ontdekken waarvan de 



