tìtPBÌTODES GtJEÌI. 177 



« hadden bereikt , gingen daarna niet tot verpopping over , maar 

 « zetteden zicii ter winterrust neder op de uitgebloeide takjes Ihijm. 

 « Waarschijnlijk was mijne hierop gevolgde wijze van behandeling 

 « niet de juiste ; geene enkele rups is namelijk den winter geheel 

 « doorgekomen , hoewel verscheidenen nog maanden lang in leven 

 cc bleven. Ik meen wel te kunnen aannemen , dat deze soort in den 

 « regel slechts ééne generatie heeft , waarvan de rupsen overwinteren , 

 « terwijl vroeg ontwikkelde vlinders dan nog eene tweede generatie 

 «in Augustus of September kunnen geven.» 



Nieuwe lokaliteiten voor costaestrigalis zijn mij sedert de uitgave 

 der Vlinders van Nederland niet bekend geworden. Van taemalis 

 vingen de beeren Lodeesen en van Leeuwen verscheidene exem- 

 plaren bij Oosterbeek , van 3 tot 26 Juli , in een bosch van eiken 

 en Vimis si/lvesiris ; op den grond groeiden heide en varens. Ik 

 zelf ving een j bij Winterswijk , in een bosch van eiken en ander 

 loofhout, op Vaccinium en gras. 



Zooals ik op de Vergadering mededeelde , heeft Mr. Piepers onze 

 Hypenodes costaestrigalis ook op Java waargenomen. Hij zond her- 

 haaldelijk exemplaren over, die in de gebergten der Preanger 

 regentschappen op eene hoogte van 15 — 1800 meter gevangen waren. 

 De voorwerpen zijn kleiner dan de Europeesche en hebben slechts 

 eene vlucht van 15 — 16 millimeter. Verder zijn de achtervleugels 

 iets donkerder , zoodat de middenvlek onduidelijker is , doch in de 

 teekening der voorvleugels is geen verschil te bespeuren. Zelfs stemt 

 een bijzonder gaaf wijfje in dit opzicht merkwaardig overeen met 

 een van Dr. Staudinger ontvangen exemplaar. 



Behalve costaestrigalis en taenialis zijn nog twee soorten der 

 Palaearctische fauna beschreven. Dr. Staudinger namelijk beschreef in 

 de Stettiner Ent. Zeitung 1876 p. 139 eene Hypenodes Kalchbergi^ 

 van Sicilie , die ook in Macedonie en bij Derbent gevangen is. Vlucht 

 12 — 15 millim. , vleugels korter en breeder dan bij de bovenge- 

 noemde twee soorten, hunne kleur grauwzwart, de voorvleugels 

 met 2 lichte dwarslijnen , eene witachtige middenvlek en eene zeer 



12 



