EILAND TANAH-DJAMPEA. 273 



Pierîs Nero Fabr., IM. Syst. III, 4 p. 153. — Snell. v. Voll, 

 Mon. ä. Pier. p. 45. — Distant, Rhopal. Malay, p. 311, pi. 24, 

 flg. 9, 10 (<? ?). 



Äppias Figulina Butler, Trans. Linn. Soc. of London, Ser. 2, 1, p. 551. 



Verscheidene exemplaren (mannen). Zij zijn meestal kleiner dan 

 voorwerpen van Sumatra, Java en Mindanao en onderscheiden zich 

 duidelijk door spitsere voorvleugels, die in dit opzicht toenadering tot 

 de Gelebaansche Pier is Zar inda Boisd. vertoonen. De vleugeladei^en 

 zijn echter op de bovenzijde zwart beschubd , terwijl zij bij Zarinda 

 eenkleurig met den grond zijn. Ik stel vooi', deze Tanah-Djampeaansche 

 exemplaren met den naam van variëteit acuminata te bestempelen. 

 De kleur is overigens een iets onzuiver, geelachtig men ierood (frisch 

 dakpannenrood) , dat bij andere exemplaren van Nero donkerder 

 (Distant fig, 9), ja bijna bloedrood kan worden, zooals bij een 

 exemplaar, dat ik als van Java afkomstig, van het Leidsch Museum 

 ontving. Bij dit voorwerp is ook het aderbeloop op de onderzijde 

 der achtervleugels lichter geelachtig beschubd, zooals op Dislant's 

 afbeelding, terwijl het bij de lichtgekleurde voorwerpen eenkleurig 

 met de cellen is. 



Het zou vrij dwaas zijn, in al deze kleine, onstandvastige ver- 

 schillen specifiek onderscheid te zoeken. De synonymie van Nero 

 is al omvangrijk genoeg. Thyria Guérin , Figulina Butler , Domitia 

 Felder behooi'en zeker hier. Laatstgenoemde onderscheidt zich door 

 eene breede donkere dwarsstreep op de onderzijde der achtervleugels 

 en door veel minder sterk zwart beschubd aderbeloop der boven- 

 zijde , zoodat in verband met de spitse voorvleugels der variëteit 

 acuminata, de specifieke rechten van Zarinda ook reeds aangetast 

 worden. Nog merk ik op, dat de onderzijde der achtervleugels en 

 van de voorvleugelpunt bij de voorwerpen van Tanah-Djampea 

 bijna okergeel zijn, zooals bij exemplaren van Sumatra en de 

 Philippijnen , terwijl zij bij de Javaansche min of meer oranjegeel 

 zijn , meestal weinig verschillende van het midden der voorvleugels. 



TeriasHecabeL. — Gram. Uitl. Kap. II, pi. 124 B, C. 

 Drie typische exemplaren; zij zijn klein. 



18 



