EILAND TANAH-DJAMPEA.. 275 



den generieken naam Eronia niet op Valeria en hare verwanten 

 had toegepast, hij is oorspronkelijk aan eene soo)t van zijn genus 

 Bryas Wallengren {Cleodora Hübn.) gegeven. Nepheronia Butler 

 heeft de voorkeur. 



Pap Ulo Antiphus Fabr. Ent. Syst. Ill, lp. 10. — Boisduvai, 

 Spec. Gén. l , p. 266. 



Eenige exemplaren dezer soort , wier ontdekking op Tanah- 

 Djampea ons zeer verraste , daar zij van Java of Celebes niet be- 

 kend is , wel van Sumatra en de Philippijnen. De voorwerpen 

 komen zeer met die van Sumatra overeen, minder met de Philip- 

 pijnsche (var. Kotzebuea Eschsch. , in Kotzebue's Heise p. 202, pi. 

 I flg. 2 a, b), die zich op de onderzijde onderscheidt door het 

 begin van een rooden, bovenaan soms witten dwarsband van ader 

 4 naar den binnenrand der achtervleugels. Alle.^n zijn de vlekken 

 op de onderzijde der achtervleugels nog levendiger karmijnrood en 

 smaller, meer halvemaanvormig dau bij de Sumatranen. 



Papilio Polytes L. Mus. Lud. Uk. p. 186. — Gram., Uitl. 

 Kap. III, p. 129, pi. 265 A, B. 



Vap. PawMon L. , 1. c. p. 189; Gram. , 1. c. II, p 169, pi. 141 B. 



Een man , gelijk aan de Javaanscbe exemplaren , de staarten 

 niet langer. 



Papilio Peranthus Fabr., Mant. Ins. II, p. 4. — Boisduvai, 

 Spec. Gén. I, p. 203. 



Een man, wat door de lange, zijdeachtige beharing der cellen 

 1Ô, 2 en 3 der voorvleugels wordt aangeduid, de lichte beschub- 

 bing van de wortelhelft der vleugels zich even ver uitstrekkende 

 als bij den type van Java (op de voorvleugels tot vijf zesden der 

 middencel , op de achtervleugels nog daar voorbij) , maar geheel 

 anders gekleurd, namelijk lichtblauw, op de voorvleugels met groen- 

 achtige schubben langs de randen , op de achtervleugels lichtelijk 

 met purperen weerschijn. Deze variëteit vormt dus een schoonen 

 overgang van den type op Boisduval's var. B [AdamantJiius Feld.) 

 van Gelebes en kon wel intermedins heeten. 



