^20 EEN VIJAND TAN HET STTIKBEEIET. 



De anale opening is gelegen in het middenpunt van eene drie- 

 stralige ster, door drie plooitjes tot stand gebracht ; eene der plooien 

 ligt in de voortzetting van de mediaanlijn aan de buikzijde. Men 

 zou hier van een' «drielobbigen» anus kunnen spreken, maar de 

 opening zelve strekt zich niet in de plooien uit. 



De stigmata zijn gebouwd als dat van den prothorax, de 

 opening van de hoornachtige sikkel is hier echter naar voren 

 gericht. 



Pop. 



De pop is natuurlijk, evenals alle keverpoppen, onbedekt. Van 

 de rugzij de gezien , bemerkt men niets van den kop , die naar de 

 buikzijde is omgebogen; de voorrand wordt gevormd door den 

 prothorax. Meso- en melathorax zijn gedeeltelijk aan de zijkanten 

 door de dekschilden en vleugels bedekt, welke zich naar de buik- 

 zijde omslaan. De eerste is van de tweede gescheiden door een 

 paar groeven, welke mediaan in een stompen hoek samenkomen. 

 De achterrand van den naetathorax loopt met deze groeven even- 

 wijdig, maar vertoont links en rechts van de mediaanlijn een paar 

 uitstekende puntjes. Over de mediaanlijn van den mesothorax 

 loopt eene ondiepe groeve, over die van den metathorax een gootje, 

 dat aan den achterrand over een puntje, tusschen de beide knob- 

 beltjes in , zich verlengt. Elk dekschild draagt aan zijnen voorrand 

 en ook iets verder naar achteren een tepelvormig knobbeltje, 

 waarvan dus in 't geheel vier aanwezig zijn. De eerste vijf goed te 

 onderscheiden segmenten van het abdomen zijn aan de rugzij de zeer 

 dun (= kort) (tusschen hen en den metathorax-rand liggen , vrij on- 

 duidelijk , de later bij het imago als losse rugplaten zich voordoende 

 eerste en tweede dorsale ringen); hun bovenrand is in het midden 

 uitgesneden en deze uitsnijding wordt door twee kleine puntjes 

 omgrepen. De eerste segmenten zijn iets breeder dan de laatste, 

 zoodat het lichaam reeds de neiging krijgt tot spits toeloopen, die 

 in het laatste, lange segment oorzaak wordt van den puntigen, 

 toegespitsten vorm van het achterlijf. Dit laatste segment wordt 

 ook naar het uiteinde toe minder hoog en eindigt in twee klauw- 



