EEN VIJAND VAN HET SUIKERRIET. 321 



vormige haakjes, die roodbruin gekleurd zijn. Van onderen gezien 

 vertoont de pop aan het vooreind den omgebogen kop , waaraan 

 de afscheiding van het epistomum reeds duideHjk te zien is; op de 

 zijhoeken van die indeuking vóór de oogen, ziet men eene tepelvormige 

 verhevenheid staan , veel gelijkende op die der dekschilden , maar met 

 eene zwakke aanduiding van geleding. De top daarvan is vrij spits. 



De naar de buikzij de omgeslagen dekschilden , waaronder een 

 randje van de vleugels uitsteekt , reiken tot aan het begin van 

 het op één na laatste staartsegment. 



Na de vijf aan de rugzijde scherp uitloopende segmenten volgen (zie 

 erratum blz. 346) aan de rugzijde slechts drie , weinig duidelijk van 

 elkaar gescheiden huidplaten; de eerste twee daarvan gaan over in 

 correspondeerende buikplaten , waarvan de begrenzing duidelijker is. 

 Daarachter vindt men nu aan de buikzijde minstens nog twee af- 

 deelingen , de eerste iets smaller dan de vorige , de volgende nog 

 smaller, een weinig verlengd en met ingesneden achtergrens. Bij 

 sommige poppen ligt dit deel niet tegen het laatste rugsegment aan , 

 maar is naar iets beneden daarvan afgebogen, terwijl dan aan het 

 ingesneden uiteinde nog een laatste segment (of aanhangsel?) is 

 vastgehecht , dat in de richting van den opgewipten staart naar boven 

 staat. Bij andere poppen sluit de ingesneden buikplaat van boven 

 tegen de laatste rugplaat aan en is er van het laatste buiksegment 

 niets te zien. Waarschijnlijk staan deze aanhangselen met de 

 generatieorganen in verband, misschien is het verschil daarin op 

 verschil in sexe terug te voeren; mijn poppenmateriaal was echter 

 te gering en niet voldoende geconserveei'd om hiernaar een onder- 

 zoek in te stellen. 



Kever. 



Lengte 8 à 10 mm. , grootste breedte (midden der dekschilden) 

 5 à 6 mm., grootste hoogte 3| mm. 



De kever heeft een' karakteristieken Lamellicorniavorm ; kop en 

 prothorax zijn minder hoog; tusschen pro- en mesothorax is aan 

 de buikzijde eene vrij diepe groeve ; meso- en metathorax en abdomen 

 zijn veel hooger dan de vorige afdeelingen. De kop is tot aan den 



21 



