BEK VIJAND VAN" HET SUIKERRIET. 325 



De monddeelen zijn alle zwartbruin gekleurd , slechts de haren 

 en haartjes zijn licht en de tasters lichtbruin van tint. 



Van den thorax is het voorste segment 2 à 3 mm. lang en 

 ruim 4 mm. breed. Het halsschild is aan de achterzijde iets breeder 

 dan vóór; de voorhoeken zijn een weinig puntig, het vooreind van 

 de zijkanten, die in deze punten uitloopen , is iets naar boven 

 opgeslagen. Het geheele halsschild is met fijne stippels bedekt, 

 alleen in de mediaan lij n , vóór het schildje, is een glad plekje. 

 Aan de buikzijde zijn de heupen der voorpooten ingeplant; van 

 den buitenrand dezer inplantingsplaats loopt eene lijn naar den 

 voorrand van het halsschild , zoodat aan beide zijden eene groote 

 piaatvormige bedekking van den prothorax ontstaat , die van achteren 

 zich naar boven ombuigt in de op blz. 321 genoemde inkerving 

 en met stippels bedekt zijn , waaraan haartjes zijn bevestigd. 

 Tusschen de heupen en den voorrand blijft een klein , vrij wel 

 glad plekje over. De voorrand draagt aan de buitenzijde eene rij 

 naar voren staande, de basis des kops bedekkende haren. 



Van den mesothorax ziet men aan de rugzijde natuurlijk slechts 

 het schildje, dat iets meer breed dan lang is en van voren door 

 eene zwak concave lijn van het halsschild, aan de zijden door twee 

 convexe lijnen van de dekschilden wordt gescheiden. De punt is 

 afgerond , de dekschilden zelven stooten echter onder eenen hoek 

 aan elkaar. Het schildje is voor een groot gedeelte met fijne 

 stippels (fijner dan die van het halsschild) bedekt, de punt en 

 de mediaanlijn zijn glad. De verbreede voortzetting van het 

 schildje onder het halsschild is ook nog hard chitineus en ge- 

 stippeld; de punten staan dichter opeen dan op het schildje zelf. 



De onderzijde van den mesothoiax bestaat uit een voorste, bijna 

 verticaal en een achterste , ongeveer horizontaal gedeelte. Aan den 

 verticalen kant zijn de middelpooten bevestigd. Deze kunnen met 

 hunne dijen en schenen tegen het lichaam teruggetrokken worden 

 in groeven, die uit een schuin naar voren gericht deel (voor de 

 dij) en een daaraan onder een scherpen hoek aansluitend dee 

 (voor de scheen) bestaan. Dit achterste deel loopt tot aan de grens 

 van meso- en metathorax en loopt vrij wel evenwijdig met de 



