.'538 EEN VIJAND VAN HET SUIKERRIET. 



en buikringen , maar op het omgekrulde dorsale gedeelte van de 

 laatste overgaan, zoodat de stigmarijen naar achteren een weinig 

 divergeeren. Bij Apogonia doen zij dit echter niet zoo sterk als 

 bij de Ruteliden, Dynastiden en Getoniden, zoodat dit geslacht 

 tot de Melolonthiden behoort. 



Terwijl nu Gemminger en von Harold tusschen Apogonïa en de 

 geslachten llymenoidïa en Triodonta slechts buitenlandsche geslachten 

 vermelden en dus de verwantschap hiermede vrij nauw schijnt te 

 zijn , plaatst Lacordaire {Hist, des Itis. , Genera des Coléopt. , Tome 

 III) het onder de ware Melolonthiden, op voorbeeld van Erichson. 

 Echter wijst hij op verwantschap met de groep der Sericoïden en 

 op het verschil in habitus met de meeste echte Melolonthiden. 

 Van deze is ook een kenmerk, dat de heupen der voorpooten 

 transversaal liggen en niet conisch uitspringen. De twee geslachten 

 Dïplotaxys en Apogonïa houden het midden tusschen de beide 

 vormen. De echte Melolonthiden vertoonen aan de buitenzijde van 

 het abdomen geene afzonderlijke, door naden gescheiden ringen 

 meer , de segmenten zijn « soudés ensemble, » Biiüotaxys en 

 Apogonïa daarentegen hebben « des sutures rarement effacées » en 

 Apogonïa destructor vertoont zeer duidelijke naden aan de buikzijde. 

 De twee genoemde geslachten verschillen onderling zeer weinig; 

 Lacordaire geeft onder de punten van verschil aan bij Apogonïa: 

 «front caréné,» wat bij geen mijner soorten voorkomt. Ook zijn 

 sexueel kenmerk: «Massue des antennes un peu plus longue chez 

 les mâles » kan ik niet terugvinden. Het geslacht Diplotaxys is 

 Noord-Amerikaansch ; Apogoiiia bewoont de oude wereld en eenige 

 der Polynesische eilanden. 



Lacordaire brengt llyinenoplïa. Triodonta ç\\ Serica dichtbijeen, 

 maar op grooten afstand van Apog<n>ia. 



Ik vond het , ook met het oog op de twijfelachtige plaatsing 

 van het geslacht , van belang , eens na te gaan , of de verwantschap 

 der larve ook eenige punten aan de hand doet omti^ent die van 

 den kever. Deze verwantschap is echter zeer moeielijk uit te 

 maken , wat gemakkelijk te begrijpen valt , wanneer men bedenkt , 

 hoe weinig larven er nauwkeurig bekend zijn, waaruil weer volgt 



