342 EEN TIJAND VAN HET SUIKERBIET. 



scheiden daar wel degelijk de « emboek » zonder pooten en de 

 « wâwâlan » of « gajas » met dezelve. Ik zelf noem op het oogen- 

 blik alleen de Apogonia\diV\e « wâwâlan » in het Javaansch 5 

 cc gérdas » in het Madoereesch. 



«Het zijn natuurlijk de larven, die het kwaad doen door het 

 aanvreten der wortels. Over het algemeen schijnen de dieren de 

 voorkeur te geven aan een' vochtigen , kleiachtigen grond , hoewel 

 ik van een paar fabrieken opgaven kreeg, dat ze ook op lichteren 

 grond schade deden. Misschien heeft men daar roet de larven van 

 een ander dier te doen. De larven beginnen zich te vertoonen in 

 November, als de Westmoesson aanvangt en doen het meeste 

 kwaad in Januari. Men ziet het aangetaste riet geel worden en 

 vindt dan aan de wortels groote hoeveelheden larven Ik zelf vond 

 tot vijftig stuks aan één rietstoel. Zij komen niet alleen in riet- 

 velden voor, men vindt ze vrij wel overal op dergelijk terrein. 

 De rijstvelden , die voortdurend onder water staan , zijn te nat , 

 maar in de dijkjes er tusschen zijn zij weer in menigte te vinden. 

 Volgens taxatie door administrateurs van suikerfabrieken wordt nu 

 en dan in hevig aangetaste tuinen de oogst tot op de helft ver- 

 minderd. Bijna het eenige, wat men tegen de kwaal doet, is het 

 uitgraven en dooden der larven en het toedienen van kalk, asch 

 of aardnotenkoek aan het riet. 



(( De kevers schijnen van November tot Februari het meest te 

 vliegen; zij eten vooral de hXd^aeren^din AgafJd (/raiulijloria , Tainar- 

 rludus en andere Papilionaceae. Zij vliegen 's avonds en 's nachts 

 en slapen over dag aan den voet van de struiken, waar ze ge- 

 makkelijk kunnen worden gevangen. Men doet het evenwel niet ; 

 slechts één voorbeeld is mij bekend, en dat spreekt nog al. Op 

 ééne fabriek toch werden gevangen: 



