Pliuitaadjc, die de Magistraat zoo iiij dit weiisclite, 

 te ieder tijd weder kon naar zich nemen. 



Westkirch toonde zicli geneigd in onderiiandeling 

 te treden en stond in de lente van 1838 zijne 

 recliten aan liet drietal vrienden voor de som van 

 /(i4.00 af. 



Thans boden de oprichters der burgerij een 

 piogramnia aan, met onderling overleg opgesteld. 



De aanhef luide: 



NATURA, ARTIS, MAGISTRA. 



"Onder dezen titel wordt thans opgerigt eene 

 Sociëteit, welke ten doel heeft het bevorderen 

 van de kennis der natuurlijke historie op efne 

 aangename en aanschouwelijke wijze, zoo door het 

 bijeenbrengen eener verzameling van levende 

 (lieren als door het plaatsen van een kabinet van 

 opgezette voorwerpen uit het dierenrijk. — De 

 tuin Middenhof zal tot dit einde worden ingerigt, 

 en tot deelneming wordt een ieder, die eenig 

 belang stelt in de kennis der verhevene natuur, 

 beleefdelijk uitgenoodigd en bij deze de gelegenheid 

 aangeboden." 



Ruim 120 personen meldden zich aan om als 

 leden te worden toegelaten. Zeker een gering getal 

 naar den maatstaf van Amstel's bevolking, doch 

 grooter dan de ontwerpers hadden durven verwachten, 

 daar zij reeds, te vergeefs, verscheidene bekenden tot 

 deelneming hadden aangezocht. 



De eerste algemeene vergadering, nu eerlang 

 bijeengekomen, koos totBestuurdeien de 3 oprichters 

 en met hen een verdienstelijk burger, den convooilooper 

 H. C. Muller. Men bepaalde, dat voortaan geene leden 

 zouden worden aangenomen, dan rjadat over de 

 voorgestelden eene ballottage zou gehouden zijn. Te 

 recht toch begreep men, dat zich personen konden 

 aanmelden, wien een beschaafde kring niet gaarne 

 in zijn midden opneemt. 



In den tuin, een halve bunder groot en door 

 eene kreek met bevallige oevers donrkronkeld, 

 werden al spoedig eenige werken uitgevoerd, die 

 de nieuwe bestemming der warande aanduidden. 

 Er kwamen kooien . voor pauwen, papegaien, 

 kakatoes, gieren enz., nevens stallen voor apen, 

 herten, een Javaaiisch ram en een prachtig gevlekt 

 luipaard. 



De keui'ige inrichting voldeed den leden zoozeer, 

 dat in weerwil van hun beperkt aantal, op de 

 schoone zomerdagen van ISlJS de dreven en paden 

 wenielden van opgeruimde bezoekers, die, bij het 

 recht der leden om vreemdelingen en stadgenooten 

 drie maal binnen te leiden, steeds vermeerderden. ' 

 De zomer van 1838 was nauwelijks ter helfte j 

 verstreken, of het aantal leden was van omstreeks 

 125 tot nagenoeg 400 gestegen. j 



Die snelle uitbreiding voorspelde een grooteien 



bloei, zoo de tuin volkomen aan zijne bestemming 

 mocht beantwoorden. Met gegronde hoop op een 

 goeden uitslag opende daarom het Genootschap eene 

 geldleening van ƒ50,000, en toen het vertrouwen 

 niet groot genoeg bleek, om die som bijeen te 

 brengen, beperkte de vereeniging haar verlangen en 

 sloot eene negotiatie tot een bedrag van ƒ25,000. 



Met een deel dezer gelden werd de eerste groote 

 aanwinst bestreden, de stichting van een helder, ruim 

 gebouw voor een kabinet van natuurlijke historie. 

 Met Reindert Draak werd eene overeenkomst gesloten, 

 en het door dezen gevormd Museum voor den tuin 

 gewonnen op voor beide partijen oogenschijnlijk 

 gunstige voorwaarden. Draak werd op eene wedde 

 van ƒ 600 tot levenslang directeur aangesteld, 

 erlangde eene lijfrente voor zich en zijne echtgenoote 

 van f 400 en behield daarenboven al de voordeelen 

 die uit het leveren van ververschingen aan de 

 bezoekers zouden voortspruiten. Een goed deel 

 der huizinge van Middenhof werd hem tot woning 

 afgestaan, en eindelijk werd hem het recht geschonken, 

 om, zoo hij zulks te eenigen tijd mocht verlangen, 

 zijn neef Reindert Helmsing, ingeval deze daartoe 

 de noodige bekwaamheid had verworven, in zijne 

 plaats tot directeur en conciërge aan te stellen. 



Het toenemen der leden bleef aanhouden, ofschoon 

 niet in dezelfde mate als in het .schoone jaargetijde 

 van 1838. Toch telde men in Mei 1839 reeds 

 meer dan 500. Een nieuwe wet, den 11 Maart 

 te voren aangenomen, vermeerderde het getal 

 Bestuurders met de Heeren W. H. Backer. 

 L. J. J. Serrurier, H. Angelkot "Willink en 

 Mr. C. F. Gülcher, wier medeweiking veel had 

 bijgedragen om de geldleening te doen gelukken. 



Terwijl de werken voor het nieuwe Museum werden 

 ondernomen, waren Bestuurderen in onderhandeling 

 getreden met een der meest bekende eigenaars van 

 reizende menagerièn, Cornelis van Aken. Zij deden bij 

 hem aanzoek om zijne collectie van levende dieren over 

 te nemen. Aanvrage en antwoord leidden tot eene 

 overeenstemming, en voor ƒ 36,000 stelde de w.ikkere 

 Rotterilammer, die bij iedere groote jaarmarkt een 

 verbazenden toeloop naar zijne welingerichte tent genoot, 

 zijne kostbaie verzameling voor het Genootschap 

 be.schikbaar. De Algemeene Vergadering keurde den 

 beraamden aankoop goed, en dien ten gevolge werd 

 de ondeihandeliiig door Bestuurderen met van Aken 

 ten einde gebracht: men kwam omtrent de overname 

 overeen voor een bedrag van ƒ 34,000. 



Een donderslag die uren ver weeigalmt, kan njet 

 meer verbijsteren, dan het antwoord aan Bestuurderen 

 gegeven, toen zij bij den Magi-straat de vergunning 

 verzochten om de noodige lokalen voor de te 

 verwachten dieren op te richten. Het is waar, het 

 verzoek werd niet van de hand gewezen, doch de 

 ojigelegde bepalingen waren onmogelijk na te 

 komen. Het was alsof Burgemeester en Wethouders 



