uaiiinerkt'lijli 



lüj s(iiiiiiiiL;i' kli'iiir sddiliMi is lii'zi; ooropeningzeer 

 i'uini. Kcnc iloziT. Ulula finirreii. Iii'cft in grootte en 

 kii'in\iT(l(i'liii,ii iii hri ulgciiiccn overeenkomst met 

 Miis siiTiiuilljr. van 't wrik /ij i'cliter. behalve door de 

 gidiitr iiiii(i|i(inug. zeer lUKlcrscheiden is door hare tot 

 auii lil' iiaL:i'L-; digt mol doiisaciitige vederen bek leede 

 |i(iiitcn. «Il doordien liet vedciklci'd \\ir jongtii eene 

 zwaitarliiiiic kleur heeft. Zij woidl in vdo streken 

 van lirt koude en gematigde Kiii-o|ia. en zelfs in het 

 weslelijke Sü.elii' en in i';gv|i|e aan-etlMlVeii. l.e|i<ioi-t 

 erliler ondel' di' Vlij zekizana' sooi len. en weid in 



voiiikenr in di' spancwouden. \o ainelijk in 



bergachtige streken op. zwerft in hel koude jaargetijiie 

 in kleinere bosschen en in tuinen in het rond, en 

 voedt zich met kleine vogels. nn\izen. torren en andere 

 groote insekten. Men vindt hare t> lot :! witte. 

 i'ondachtige eijeren in Ixiondailen, eenvo\idig op den 

 niolni liggend. Zij wnidl in de gevangenschap zeer 

 mak. In Noord-.\meiika wdidt hare plaats vervangen 

 door eene kleinere soort. Ulula acadica, wier bek 

 zwart in plaats van geelachtig is. Eene andere, 

 zeer zeldzame Amerikaansche soort. Ultda Ilarrhii. 

 die in ('olond.ië aan.^etrolV.'n w..r,lt. heeft kleimre 

 ooro|ieningen, hare hovemleelen zijn i'oodaditig liruin. 

 <le ondeideelen en hals loestgecl. 



Eenigo groote soorten, met vrij ruime om-openingen 

 en ruige pooten, hebben een min of meer verlengden 

 staart. De grootste van deze en een der grootste 

 nilen in het algemeeiL is de Bnarcluil, Ulida eineren. 



ontwikkelden gezigtskring, maar kleinen snavel. Hare 

 bovendeden zijn bruin, hetgeen met witte, dwarse 

 zig-zag-lijnen als gemarmerd is. Op de onderdeelen 

 ontwaart men zoodanige bruine zig-zag-lijnen op eenen 

 willen groial, die bovendien door groote bruine, 

 overlangsche vlekken afgebroken is. Deze groote en 

 zeldzame soort, die meer dan twee voet lengte bereikt, 

 heeft hare woonplaats in de binnen den Noordpoolcirkel 

 gelegen landen, of in hunne nabijheid, en zij verdwaalt 

 slechts zelden in meer zuidelijk gelegen streken, zooals 

 h. V. het overige Scandinavië of \oonl-l)uitseldand. 

 Daar zij in schaarsch- of onbewoonde siicken Iniisvest. 

 is zij ook in het geheel niet schuw. Haai- voornaamste 

 voedsel schijnt uit allerlei knaagdieren, vooral inniz(ai. 

 en uit vogels te bestaan; zij eet eelitei- ook gaarne 

 visch. Zij nestelt in de toppen van hooge hoornen. 

 In den gevangen staat behoort deze soort onder de 

 zeldziiandieden. — Eene andere soort, die nog geene twee 

 voet lengte bereikt en Slrix f.'Va^ew*?* genoemd wordt, 

 heeft eenen sterk afgeronden, nagenoeg wiggevormigmi 

 staart. Hare kleuren doen aan die van den baarduil 

 d(>nken, maar de onderdeelen en vooial het gezigl 

 zijn van dwarsstreepjes onll)loot. en zij heeft bruine 



liewoont Scandinavii'. hel wesii'lijk Siherii'. en koml 

 in Europa westelijk tol l'olen en Oostemajk voor. 

 De bosschen, waarin zij over dag schuilt, verlaat zij 

 bij avondtijd, om haren buit te gaan opzoeken, die 

 in allerlei kleine zoogdieren en vogels bestaat. Daar 

 zij voornamelijk de pati'ijzen en korhoenders aanvalt, 

 zoo is zij een vooi- den wildstand zeer nadeelige 

 vogel. Zij nestelt in rotsen. Hare plaats wordt in 

 ,Tapan vervangen door eene. eenigzins kleinere en meei- 

 donker gekleurde bijsoort. Ulida fitscescem genoemd. 

 In Noord-.\ioerika wuidt zij daarentegen door eene 

 andei'e soort, riidfi ih/hnlosn. vertegenwoordigd, die 

 zeer kennelijk is ,loo)- dal de vedeivn. van hare kee| 

 tot aan den huik. voorzien zijn van afwisselende. 

 Iiruine en witachtige. tamelijk breede tlwarsbauden. Zij 

 behoort in haar geboorteland onder de vrij algemeene 

 soorten. Zij vliegt ook bij dagtijd in het rond. Zij 



uit muizen en kleine vogels; intu.sschen valt zij ook 

 patrijzen, kippen en jonge konijnen aan. 



Andere soorten, grootendeels van middelmatige 

 grootte, hebben ook middelmatige ooropeningen en 

 haar tamelijk korte staart is aan zijn einde nagenoeg 

 vierkant. Deze onder-afdeeling is in ons werelddeel 

 vertegenwoordigd door den gewonen Boschuil, Ulula 

 nlijco. die ongeveer een en een vierden voet lengte heeft, 

 en wiens giondkleur bij sommige voorwerpen in het 

 gi'ijze, bij andere in liet rosse trekt. In ons land 

 schijnt hij tot Gi/lderland lai eeniei' aiideic nabij 

 gelegene streken beperkt te zijn. Hij houdt ziili in 

 bosselieii op. is zeer lirlilscliinv. maakt zich bij liet 



zittiai dik als een bal. lai I Il een ver klinkend, .lof 



stemgeluid. Tot voed.sel verstrekken hem muizen en 

 andere kleine zoogdieren, kleine slapende vogels, 

 hagedissen, kikvorschen en insekten ; maar hij valt 

 ook patrijzen, duiven en jonge hazen en konijnen aan. 

 Het wijfje legt hare ;3 tot -4 eijeren veelal op blooten 

 houtmolm, in boomholen. Deze vogel wordt in de 

 gevangenschap weldra mak, en daar hij niet zelilzaain 

 is, treft men hem algemeen levend in de diergaarden 

 aan. In Zuid-Afrika heeft men eene kleinere soort, Ulula 

 TFooclfordii genaamd, wier donkei'bruin vederkleed 

 van witte, met zwart gezoomde, ilwarse vlekken 

 \ooizieii is. De gewone boscluni van Znid-.\nierika. 

 Uhild lijlopliila, vertoont in het al-enn'en veel 

 overeenkomst met den onzen, maar hij heelt aan ilen kop. 

 don hals en de borst zwartachtige en rosse dwarsbanden. 

 Overigens leven in dit gewest nog andere boschuik'ii. 

 van welke de soort, Ubda Ibieaia genaamd, door 

 hare zwarte, op alk' ileeliai van witte, dwarse lijnen 



V zieiie kleur Zeel iii het oog valt. Zij wordt in 



Miazilie lai Sui iiianie aan-vtiolVi'n. doch is vrij zeldzaam. 



\'ersilieidene aiiilere soorten, die in het algemeen 



de geilaaiile hebben van onzen boschuil, wijken 



daaiv;iu af door hare steviüi-r klaauwen. Eene dezer. 



