liet is up de boveiiileek'ii ^'lijsachtiu Ijruin mot witte 

 (liuii|ielvlekken. op de oiidcrdeclni witailitig met 

 hiniiie vlekken. Deze kleine uil i^ in het -el.eele 

 irematipde en een groot gedeelte van liet koude 

 Kuropa eene gewone soort, en behoort ook in ons 

 land geenszins onder de zeldzaaniheden. Zijne stem 

 bestaat uit verscheidene geluiden, onder welke dat 

 van »poepoe" het meest gehoord, en waarnaar tieze 



Vdücl veelal e.ik poepuil livneenid Wcirdt. Ofschoon 



nii'ii licni Ijij ikiu sdintlids iii lii'l inml ziet (ladderen, 

 en bij bet daglicht niet bijzonder schijnt te schmven, 

 zit hij gewoonlijk gedurende dezen tijd in boomholen 

 of op boomtakken te slapen. Overigens huisvest hij 

 nuk gaarne in oude gebouwen, oud nnnnwerk. «\< 

 torens of zelfs in de guten van steile hellingi'n. Op 

 deze plaatsen of in boomholen legt het wijfje hare 

 '■2 tot 4 eijeren op eenige takjes, stroohahnen of 

 molm. Hij eet muizen, kleine vogels en insekten. 

 In het koude jaargetijde zwerft hij in het lond, 

 nadert de woningen, en .slaat zijn verblijf dikwijls 

 in tuinen op. In de gevangenschap wordt hij zeer 

 mak. Het steemiiltje bezigt men op vele plaatsen, 

 vooral in het noordelijk Italië, waar het zeer 

 menigvuldig is, tot de vangst van kleine vogels. Het 

 is aldaar onder den naam van »civetta" bekend, en 

 woi-dt tot voornoemd doel jong uit het nest gehaald 

 en opgevoed. Bij de vogeUangst bevestigt men het 

 op den grond, en plaatst in het rond lokvogels in 

 kooijen met lijmstokken. Zoodra zich kleine vogels in 

 de bvmrt vertoonen, trekt men uit eene schuilplaats 

 aan een lang touw, hetwelk aan den po yt van il en uil 

 ge!)onden is: deze springt dien ten gevolge in de 

 JKMiute i'ii maakt alleilei potsierlijke gebaren, waardoüi' 

 de viigcls vi'ilrid Worden, zich in de nabijheid van 

 dit tooneel te begeven, en dan aan de lijmstokken blijven 

 hangen. Het is opmerkelijk dat ons steenuiltje in het 

 zuidelijk Europa vervangen wordt door eene bijsoort, 

 Noclua Xitternm Meridiorialis, die daarvan slechts 

 onderscheiden is door bleekere tinten en door dat zij 

 een weinig kleiner is. Ileze liijseort wiirdt (lok in 

 noordelijk Afiikii en in A/ie Int aan de lienrdnn- Welga 

 en Nepaul aanuetinircii. Hit is ook het uiltje, hetwelk 

 men, als ziniiebi'nM van het peinzen, aan den voet 

 der beelden van Miinava nagebootst ziet. In de 

 meeste streken van Amerika, met uitzondeiing diM' 

 koude gedeelten, wordt een \ultje aangetroffen, hetwelk 

 in grootte en klem- veel overeenkomst toont met 

 ons steenuiltje. maar veel liooger op de pooten is. 

 Deze soort, de Holen-uil, Noclua cuniaclaria, genoemd. 

 houdt zich in vlakke streken op, en is merkwaardig 

 door dat zij haar verblijf in onderaardsclie holen npslaal. 

 en tot dit einde, in Nnerd-Amerika. de Imlen kiest, 

 die door zeki/re knaa'.idie|-en. Sjiermojiliiliis liidarAciaviin 

 genoemd, in deii grond gegiaven worden. Deze uiltjes 

 vliegen dikwijls over dag in het rond en voeden zich 

 voornamelijk n.et sprinkhanen en andere in.sekten. 

 In Zuid-Amerika heeft men veischeidene andere 



soiirten. die zich in het algemeen aan het steenuiltje 

 aansluiten, maa)' kleiner zijn. Zij leven in de bosschen. 

 üe kleinste dezer soorten is Noclua winutissima van 

 Brazilië, die niet grooter is dan eiMie musch. — 

 Oost-Indië brengt vei-scheidene kleine sdiaten voinl. 

 wier kop en veelal ook alle hovendeelen met lichte, 

 dwarse strepen versierd zijn. De .lavasche soort. 

 Noclua caslanoptern, die op de hovendeelen roodbruin en 

 slechts op den kop v.m dwaisstrcepjes voorzien is. 

 bereikt niet geheel de gniotie van ons steenuiltje. — 

 Bij andere .soorten is de staart eenigzins verlengd. 

 De meeste dezer heliben de teiaien met vrij enkelstaande 

 haarvedertjes bedekt. 1-Vne kli'ine soort, omstreeks 

 Zei) gidiit als een leeiuvei'ik. Noclua perlala,\iOi\\t\Af\ 

 Al'iika. Noctiia hoo'^ook van Australië bereikt eenen 

 voet lengte, en hare kleuren trekken in het rosse. 

 Zij houdt zich in bosschen en op vlakten op, voedt 

 zich voornamelijk van insekten, en legt hare 3 witte 

 eijeren op molm in boomholen. Hare vlugt doet aan 

 die der houtsnip denken, en haar stemgeluid aan dat 

 van den koekoek, weshalve de Europeanen dier streken 

 haar koekoeks-uil noemen. Zij zet zich dikwijls op 

 den giond. In Australië treft men eene grootere .soort, 

 Noclua connivens, aan, wier gezigtskring echter kleiner 

 is dan gewoonlijk, en wier kleuren aan die van ons 

 steenuiltje doen denken. Intusschen is deze soort 

 steeds nog een derde kleiner dan de groote Australische. 

 Noclua strenua, die twee voet lengte bereikt, en de 

 grootste uil van dit werelddeel is. Deze vogel houdt 

 zich in het lage hout op, rust over dag uit, vlugt 

 echter bij het minste gevaar weg, en vliegt met 

 biutengewone behendigheid en schielijkheid tusschen 

 hoornen en rotsen door. Zijn stemgeluid is buitengewoon 

 sterk en doet aan het loeijen der runderen denken. — 

 Wij hebben in ons werelddeel eene zeer kleine soort, 

 hot Muscimiltje, Noclua passerina, die niet grooter is dan 

 eene rnusch, en tot aan de nagels geheel ruige [looten 

 heeft. Zij houdt zich gedurende den zomer in de 

 groote bosschen van bergachtige streken op en komt in 



nabijgelegene vlaki 



nniilen. lil ons land weid zij tot nog toe met 

 aangetiüllen. Het daglicht schijnt haar niet te hinderen. 

 Zij voedt zich met muizen, kleine vogels en insekten. 

 Men vindt hare 2 tot -i rondachtige witte eijeren, op 



Wdiilt zij weldia zeei- mak. en daar zij d ' 



haie lieie. valkaclili-e heiidin-. Iiaiv kleinheid en 

 p(,tsieih|khei,l de ni.-en van eiken l.it zich trekt, 

 en lip haie wii<in|ilaatMai niet onder de ginete 



zelilzaandieden heli t. z.mi venli.ait zij eene plaats 



in alle dierentuinen. - He i ij der uilen woi'dt 

 geslnti.Mi diMii- twee sdiuten. die zich door haren 

 kleimai gi'ziutski ing. haie -otalte en hare leven.swijze 

 meei- ilan alle overige aan de valkvogels aansluiten. 

 Zij zijn bovendier} gekenmerkt door hare, digt met 

 lange, donsachtige vederen bekleede voeten en teenen. 

 en bewonen de koude sticki ii van het noordelijk 



