vei'viüigen, diü slechts door liaie eenigzius mindere 

 ur-ootte vei-schilt. — Op de Moluksche eilanden heeft 

 ineii wederom eene hï]soovt, Jlcedo mino?- Moluccei/sli. 



stree|, nu>\rv liel ,)()g. — Dr no- klcincrr, J/cec/o 



vieiiiiilinii. met hddgere kleiwen. iiomt van Aciiter-lndii- 

 fii dl' SiiiKhi-i'ilanden. Hij bezoekt ook de zeekust, 



V al iiiü vischhroed te vershnden. — Eene nog 



kliMniTc smul. .llredo heryllina, of »biru"' is liclit 

 a/iiiii lil.iiinw. maar van onderen grootendeels wit. en 

 wordt 0)1 .lava en Sumatra waargenomen. 



Hij sommige zeer kleine Afrikaansche soorten 

 voiinin] (Ie smalle en verlengde vedei'en van den 

 l>ov(_>nkoii een(> soort van kuif. J)c' nieesten hebben 

 .■'•iii'ii rooden bek. Hii'rtoe beliooit Jlcedo crhiala. 

 van Zuid-Afi-ika ..|i Ahvssinio. 



Hi| ainlcr.' kl.Miier.. .MVika.niscJio soorten is de 

 eveneens roodc lick min of meer algcplat. maar zij 

 hebben gemir kuif. Don platstcn l.ok .aidcr dezi' 

 heeft AU-i-do Lcconlt,. \an (iuinca. 



In Oost-lndië trett men eenige groote soorten aan 

 met oenen van aciiteren dikken, en slechts naar 

 voren sterk zijdelings zamengedrukten .snavel. De eene, 

 Alcedo h'iicocepliala, heeft eenen rooden snavel, en 

 haai' roestklcnrig vederkln^d is op den rug witachtig 

 lilaanw. i'|i d(' vleugels i'u don staart somber 

 -roonaililiv lilaauw. Di'ze vogel, dir van Nepaul tot 

 op do Smida-oilanden aangetrofl'en wordt, brengt veel 

 iiadool toc> aan de vischvijvers, waarin de .Tavaansche 

 hoofden eene kettr van verschillende vischsoorten tot 

 hun genoegen bijeenbrengen. — De tweede soort, 

 Alcedo melanorliynclia, komt van Celebes en is zeer 

 zeldzaam. Zij heeft eenen zwarten bek; de vleugels en 

 staart zijn somber bruingroen, de overige deelen 

 witachtig. 



.Men hooft ook eenige soortoii zonder achterteen'. 

 Zij zijn in het algemeen klein, en komen van 

 -\clitoi-hiilië tot Nieuw-Guinea en Au.stralië voor. — 

 Kone der gewoon.ste, Alcedo azurea, van Australië, 

 Nieuw-Guinea en de Mohikken, heeft omstreeks de 

 giootti' van onzen ijsvogel, is echter donkerder blaauw 



l>o 



ISVOGEI.S. 



!.|)ho 



1 dikken. 



Nuavol. Ihumo \lugt is vool miiidoi' snol dan die 

 d.M- visrli-ljsvouols. en volon voodon zich. (d' in het 

 -ohi'ol niet of slechts gedeeltelijk met visch, vermits 

 do gioote soorten vooral kruipende dieren of krabben, 

 wcokdioron on wormen, de kleine soorten dikwijls 

 iusoktou oton. /ij woiilon slirlits in Afrika, Azië en 

 hot, vijtdo woioldilool aanuolrolloii. on vervangen in 



Mirniui'si,' loi ni'ii uialo a.llo overige ijsvogels. 



Sonuni-o sooi ti.'o zijn konnolijk aan hare, van blaauwe 

 /.oomon of dwaisstrepen voorziene vleugel-dekvederen. 

 /ij komou \an Australië of van den Indischen 

 .\rchipol. — f)o grootste en zwaarste soort is Dacelo 

 i/ifjas. Haar bovonsnav<'l is zwartbruin. de ondersnavol 



geelachtig; de vleugel-dekvederen en stuitvederen 

 hebben breede, blaauwachtig witte zoomen ; de staart 

 vertoont zwarte dwarsbanden. Deze vogel, dien men 

 goniakkelijk jaren lang in de gevangenschap kan houden, 

 is in zuid-oostelijk- Australië, zijn geboorteland, hij 

 elk een bekend, hetzij wegens zijn vreemdsoortig en 

 vrees inboezemend stemgeluid, hetgeen in een soort 

 van schel, met lage toonen beginnend en allengs 

 in hoogte en storkto toonemend gelach bestaat, 

 hetzij dewijl hij. niot schuw, maar nieuwsgierig zijnde, 

 de rustplaatsen der raenschen nadert, die zijne 

 ^ verblijfplaats komen bezoeken. Hij houdt zich in hot 

 hout op, hetzij in de hooge struiken langs hot strand. 

 hetzij aan de begroeide oevers der rivieren, of in 

 groote bo.sschen, onverschillig of er watei- in Ar 

 nabijlieiil is of niot. Zijn geliefkoosd voedsel zijn 

 hagedissen ol' ook slangen: maar hij eet ook kleine 

 zoo-dioioii, krabben en insekten. Het wijfje legt hare 

 |i;m rl-laii/i'jo eijeren op den molm in boomholen. 

 Iloiijo ouil.as verdedigen hunne jongen tegen den 

 aanvaller, door hem hevige beten mot don snavel toe 

 te brengen. — In Noord-Australië Irolt mon oene 

 soort aan, Dacelo cervina genoemd, die een weinig 

 kleiner is, blaauwe banden aan den staart of eenen 

 geheel blaauwcn staart, en bruine, overlangsche vlekken 

 aan den kop heeft. Zij is zeer schuw. — Nog kleiner, 

 maar in klem' met den voorgaande overeenstemmende, 

 is Dacelo LeacMi, medo van Xo(n'd-.\ustrali('. 



Bij sommige soorten van middohnatigo of niet 

 aanzienlijke grootte, is de staart eenigzins verlengd. 

 Eene dezer, Dacelo macrorhina. van omstreeks twee 

 derden voet lengte, heeft eenen zeer dikken en breeden. 

 van voren liaakvormigen bek, die bovendien vanlioven 

 van eene gootvormig uitgeholde kiel voorzien is. Zij 

 bewoont Nieuw-Guinea en is hoogst zeldzaam. — 

 De groote Dacelo Gaudicliaudn bewoont Ceram, de 

 Aroe- en Papoe-eilanden en komt ook op Nieuw-Guinea 

 voor. Bij de ouden zijn de bovenkop, de wangen, de 

 mantel- en schoudervederen zwart, de hals en keel wit. 

 de overige onderdeelen bruinrood, de vleugels zwart 

 met licht blaauwe vederzoomen, de rug en stuit licht 

 blaauw, en de staart mat blaauw, maar bij hot wijfje 

 bruinrood. — Bij eene kleinere soort van ,Tava. Dacelo 

 pulcJiella, die ongeveer de grootte van onzen inlioomsclien 

 ijsvogel, maar eenen veel langeren staart hooft, zijn 

 de bovendeelen grootendeels zwart, bij hot oude 

 mannetje met groenblaauwe, bij het wijfje met ro.sse 

 dwarsbanden. — Dacelo cyanolis, van Celebes, is even 

 zeldzaam, maar kleiner, met geelbruine, rosachtige en 

 rosé tinten, afgebroken door het donkere kobaltblaauw 

 van de vleugel-dekvederen en eene breede streep 

 achter het oog. — Daado toroloro, van Nieuw-Guinea, 

 de Aroe-eilanden en Noord-Australië, is niet grooter 

 dan onze ijsvogel, maar zijn staart is veel langer, en 

 hij is vooral merkwaitrdig doordien de randen zijnet- 

 kaken, gelijk eene zaag. tandvormig ingesneden zijn. 



