Celebes verkregen, is in de daad, tot nog toe, tiet 

 eenige, hetwelk in de verzamelingen bestaat, en 

 veelvuldige nasporingen om er meer te verkrijgen, 

 zijn te vergeefs geweest. De kop en de verlengde 

 keel vederen van dezen vogel zijn donker kobaltblaauw ; 

 de nek is zwartachtig roodbriiin; de rug, de vleugels 

 en verlengde staartpennen zijn grasgroen; de overige 

 staartpennen zijn roodachtig roskleurig met donkere 

 zoomen ; de borst en buik zijn zwartachtig, hetwelk 

 op den laatstgenoemden in het groene trekt; de 

 oiider-dekvederen zijn roodachtig ros, met groen 

 «eglaceerd. De geheele vogel is niet grooter dan onze 

 gewone bijen-eter, maar zijne middelste staartpennen 

 zijn langer. 



De overige bijen-eters hebben don staart aan het 

 einde ingesneden of vierkant, en hunne middelste 

 staartpennen zijn nooit verlengd. 



Bij eenigen dezer, met eenen vierkanten staart, is 

 de hoofdkleur een fraai groen, en men ontwaart bij 

 hen geenen kraag aan de keel. — Hiertoe behoort 

 Merops BuUockii, van Senegambië en den Witten Nijl. 

 Hij is kleiner dan onze gewone bijen-eter. — Dit is 

 ook het geval met Merops quinlicolor, die zelfs in de 

 kleurverdceling op onzen bijen-eter gelijkt en, even als 

 deze. eenen donkeren kraag over den krop heeft. Deze 

 s(i(irt wordt op Java, paarsgewijze, langs de ocvcr> 

 ili_T lieUi'ii aangetrotïen, waar zij, op dorre boomtakjcs 

 zittende, de voorbijvhegende libellula's of andcif 

 dergelijke insekten, die haar tot voedsel verstrekken, 

 bespiedt. — Merops Jdrundinaceus, van Senegambië en 

 Zuid-Afrika,onderscheidt zich van alle overige bijen-eters 

 door zijnen tamelijk diep gevorkten staart. 



Men heeft soorten met eenen vierkanten statirt, 

 w'v'v keclvedcicu verlengd zijn. — Eene dezer, Merops 

 i/Klnri-t. van liet heete West-Afrika, is zwart met 



niet uidotfi il;ni reu vndi. - Meropa Jllierloiii 

 daarentegen. Aw Nepaul bewoont, ber'eikt de grootte 

 van eenen lijster. Haie hoofdkleur is groen, hetgeen 

 echter op liet voorhoofd en de keel in blaauw, en 

 ii|i de oxciiiic (iiidcidrclen in üiijsgeel overgaat. — 

 Hven i;r(i(il aU deze sooit. is de fraaije Merops amiclus 

 van Dorneo, Sumatra, Banka en Malacea. Het 

 frissche gioen. waarmede het vederkleed van dezen 

 vogel vei'sieril is. wordt aan den LTond van den snavel 



dom- een scliiinn |iaarsailiti;i insi'. on de keel 



DE M O M O T S. 



M o M o T U S. 



Men heeft den naam van Momolus of Priomles 

 aan sommige vogels uit het heete Amerika gegeven, 

 die door hunne pooten en gestalte in het algemeen 

 overeenkomst hebben met de ijsvogels, wier bek 

 echter, ten minste bij volwassene voorwerpen, langs 

 de zijranden der kaken van fijne tandachtige insneden 

 voorzien is. Velen hebben eenen trapsgewijze vei-lengden 

 staart, en deze bieden gewoonlijk het eigenaardige 

 verschijnsel aan, dat de beide middelste staartpennen. 

 die achter de overigen uitsteken, in het midden van 

 draden ontbloot zijn ; welk verschijnsel intusschen 

 alleen toe te schrijven is aan het af«'rijven dezer 

 draden bij het inkruipen der boom- of aardholen, 

 waarin zij nestelen. Men ontwaart bij deze vogels 

 weinig of geen onderscheid naar gelang van tle sekse 

 of den leeftijd. Hun kop is groot, de hoofdkleuien 

 veelal groen of ros. Zij liebben aan weerszijde van 

 den kop eene zwarte, dikwijls niet blaauw gezoomde 

 streep, en bij velen ontwaart men, aan het einrle 

 der keel, een bundeltje verlengde zwarte vederen. 

 Deze vogels zijn stil van aard i'n leiden een eenzaam 

 leven. Zij honden zicli in bossdien o[i. Hun voedsel 

 liestaat nit insekten, die zij veelal op den grond 

 ziM'kon; maar zij eten ook vruchten, en de groote 

 soorten verslinden zelfs muizen en kleine vogels. 

 Hunne stem bestaat slechts uit de fluitende klanken 

 «lioet-hoet." De eijeren zijn, even als die der ijsvogels 

 en bijen-eters, eenvormig wit. Het is te verwonderen, 

 dat men tot nog toe niet getracht heeft deze fraaije 

 vogels uit Suriname levend naar Nederland over te 

 brengen. 



De meeste soorten heblK.'ii eenen zijdelings 

 /.aniengednikten snavel. met gidote tandachtige 



l)e gewone soort, Momoiiis Brasüiensis, bewoont 

 Sminame, Cayenne en komt ook aan de oevers van 

 den Maranon voor. Zij is kennelijk aan eene groote 

 roodaclitii: rosse nekvlek. en heeft ongeveer de grootte 

 van een lijster. ()|i het midden van de kruin ontwaart 

 men eene gioote zwarte vlek. Het achterhoofd is 

 kobaltblaauw, en deze kleur strekt zich, allengs in 

 blaauwgroen overgaande, boven de oogen, tot op 

 het voorhoofd uit. De onderdeelen en de hals zijn 

 groenachtig ros: de rug, vleugels en staart groen, 

 hetgeen echter op de eindhelft der staartpennen in 

 het blaauw trekt. — Bij Momolus Lessonii, van Mexico, 

 is het blaauw aan het achterhoofd zeer beperkt 

 en van den ru'k door een zwarten dwarsen band 

 afgescheiden. — Bij Momoius coeru/eiceps, die eveneens 

 Mexico bewoont. ontl)reekt de zwarte vlek op- den 

 bovenkop. — Momo/us Mariii, van de Amazonen-rivier, 

 heeft de teugels, wangen en oorstreek zwart, en de 

 roodachtig ros.se kleur der onderdeelen strekt zicli 

 tot over de voorhelfl van den mantel nit. 



