\V,| ^, 



icii cciiuii utgeplatteii bek. mei 

 1(11 langs de randen der kaken. 

 I'l Idiiin- van eeiie dei' fraaiste 



De Momolus supcrciliiir 



)>(•/.(■ v..i:el werd lan-s de kiisl van d,' ('ahiiierlie-liaai 

 in .Ie (ielf van Mexice enldekt. Hij lieeft ongeveer 

 de grootte van een sjiicenw. maar zijn -^taavt is 

 nagenoeg twee derdi'ii vnei lang. We hn^ede siree|i, 

 waarmede de kop aan w(HMSzijile. Imveii ile negen, 

 versierd i.s, heeft eene zilverachtig witMaauwe klmir, 

 leiwijl eene streep, die van de kin naai d'ii krop 



borst en bnik /ajn nHMladilig los van klenr. — De 

 kleinste soort van inniiints. Momolus Momoliilii. die 

 niet gl-ooter is dan i'en mnscli. is bovendien ook 

 kennelijk aan haren korten staart zonder voiiiaigde 

 stïuiitpennen. Zij komt van Mexico. 



Intusschen worden in het heete Ameiika oenige 

 nog wel kleineiv soorten aangetrolli'n. ,lie men eebter, 

 uithoofde van liaien buitengewoon platten snavel en 

 z.eer korten staart, ondei- een ander ge.slacht. Todus 

 genoemd, brengt. Zij hebben eene fraai robijnroode 

 keel, en zijn naauwelijks grooter dan onze kleinste 

 inlandsche vogels, te -weten het goudbaantje. Kene 

 der fraaiste soorten is Todan muUicolor van ('uba. 



DE NEUSHOORN\^OGELS. 



B U C E R O S. 



11 treft in .\frika en bet beete .\zii' eene rij 

 vogi'ls aan. wier snavel niet slechts door zijne 

 'iibjke grootte, maar vooral daardoor in de oogen 

 dat hij van lioven vonrzieti is van een. veelal 



uitsteeksel, bet welk a; 

 heeft dan ook aanli'idi 

 van neushoonivogels. di 

 toegekend. Deze vogels z 

 zij hebben eene iiloinni 



gelang 



doi 



Dit 

 nken. 

 e benaming 

 lieriai heeft 



van de overige vogels vergelijkt, ontwaart men weldra, 

 dat zij. ofschoon Teel steviger en grover, niettemin 

 het meest overeenkomen met die der ijsvogels. 

 bijen-eters en momots. aan welke vennen zich de 

 neushoornvogels ilan ook bet meest natnnrlijk 

 aansluiten. 



De grootte, gestalte, de vorm van bek en iioorn. 

 de lengte van den staart en zelfs de kleuren, ofs( hoiai 

 deze dikwijls tot zwart en wit beperkt zijn. bieden 

 intusschen, naar gelang der soorten, eene menigte .n 

 buitengewone verschillen aan. Sommigen bereiken 

 nagenoeg de grootte van een kalkoen, terwijl ainleien. in 

 dit opzigt, naauwelijks een lijster overtreffen. De staart, 

 die bij geene der bekende soorten kort mag worden 

 genoemd, is bij sommigen buitengewoon en trapsgewijze 

 verlengd. Hunne vleugels zijn middelmatig, atgerond. 

 en de slagpennen der tweede orde reiken veelal tot 

 aan de pmit van ibn vleugel. De vederen zijn hard. 

 Dl' bals is dik. ofscboon naar evenredigheid veel langer 

 dan bij de ijsvogels en bijen-eters. Om het oog zitten 

 stevige borstels. De wangen en vooral de keel zijn 

 dikwijls geheel of gedeeltelijk van vederen ontbloot, 

 en de keelhuid vormt somtijds eenen, in de rust 

 gekronkelden en veelal met fraaije blaauwe, roode of 

 gele kiemen versierden zak. De kleine, hoog geplaatste 

 neusgaten ontwaart men aan den grond van den bek . 

 De dikke, veelal zi'er korte pooten zijn gewoonlijk 

 loodkleurig of zwart. De zoogenaamde hoorn van 

 ilen bek is. even als een aanzienlijk gedeelte van den 

 liek zelf met uitzinidering van eene soort, den Buceros 

 ■u-ii/a/i/.s. van binnen grootendeels hol, en hier slechts 

 van beenen .stijltjes voorzien, die eene soort van 

 netwerk vormen, en hieraan is liet toe te schrijven, 

 dat dit gedeelte, in verhouding tot zijne meer dan 

 gewone grootte, buitengewoon ligt is. 



Bij sommige soorten wijken bij de wijfjes de kleuren, 

 vooral ook die van .len keelzak, min of meer van 

 die der mamietji's af: bet srliijnt daarentegen, dat 

 fii be-inne af hel kleed der ouden 



ue jongen, 

 aanleggen. 



rst allei 



latt 



