DE KLIM VOGELS. 



SCANSORES. 



Mcii vat oiulor dezen niiuiu ullr vu^cls zaïiien, bij 

 welke twee teenen naar voren, en twee naar achteren 

 gei'igt zijn. Intusschen hebben liieromtrent eenige 

 wijzigingen plaats. Bij de Soeroekoo's ( Tror/on) b. v. 

 is het de binnenteen, die met den ihiim naar achteren 

 gerigt is, terwijl het bij de nvri ioc klinivogels de 

 bnitenteen is, die deze rigting hcrii. I'.ij .■enige 

 soorten (b. v. sommige spechtcui eiitlireela deze j 

 buitenteen geheel en al. Bij sommige andeie, de 

 Toerako's {Musophaga), kan de buitenteen zoowel 

 naar voren als naar achteren gedi-aaid worden, en bij 

 de Muisvogels {Colius) heeft de ludtenleen en zelfs 

 de duim eene zijwaartsthe rigliii^. en kunnen beide 

 willeketuig naar voren en naar aihteii'u gedraaiil 

 worden. 



Men moet zich ook niet voorstellen dat alle 

 kliuivogi'ls klimmen, zooals dit b. v. de spechten doen, 

 en dat alle klimmende vogels in deze afdeeling begrepen 

 zijn; want in dit geval zeuile niiai daarin ook de 

 hoondvruijjers. ile iKHnnklevei-;. en andere sooi'ten 

 moeten opnemen, die tut Lieheel andere atdeelingcn 

 behooren. 



De vele wijzigingen in de gestalte en het maaksel, 

 die de verschillende klimvogels onderling aanbieden, 

 Ijidet ter hunner onderscheiding andere algemeene 

 keinneiken aan te voeren. Intusschen verdient het 

 ii|Mneiking. dat cr geene soort van klinivnpels met 

 eene aan het einde ingesneden, of. znoals mmi zich 

 uitdrukt, gevorkten staart bestaat. 



De afdeeling der klimvogels l)evat de tamilii'n 

 der Papegaaivogels, der Tnekans. dei- Speihtvd^cls. 

 der Baardvogels, der .lacamai's. der Snernekne's. der 

 Koekoek vooels. der Toerak.i's en de-r .Mnisvouels. 



DE P A P E G A A I VOG E LS. 



PS IT T A C 1. 



De papegaaijen zijn dunr hiinni-n ciLienaai digen 

 vorm en allerlei in het oog vallentle kenmerken dadelijk 

 Ie herkennen en gemakkelijk van alle overige vogels 

 te onderscheiden, daar zij eene geheele in zich zelve 

 afgeslotens familie vormen, of in andei'e woorden, daar 

 er geene soorten bekend zijn, welke zich onmiddellijk 

 aan andere familii'u van vogels aansluiten of overoangen 



versi.Td is. Hun kop is gro..l en dik. en liuime 

 vederen zijn liard en als sehnba.-liüg. Zij lielil.en 

 eenen grooten, dikken bek. welks enderkaak kert en 

 van voren als afgeknot is. terwijl de liuvenkaak als 

 een groote, kromme en |iunti,ue haak MMnkenit : 



staat gesteld, hunnen bek. hij hel^ klimmen, met veel 

 voordeel en op allerlei wijze te gebruiken. Aan den 

 grond van den bovensnavel ontwaart men eene weeke 

 huid. waarin zi( h de kli.'ine. ki'ingvormige neusgaten 

 opi'nen. llmme tong is dik. stevig en somtijds van 

 vezels voorzien. Zij hebben .stevige pooten met eenen 

 korten voetwortel, maar lange teenen, en door dit 

 een en ander zijn de pooten uitmuntend lot liet 

 klimmen geschikt. Hunne vleugels zijn van miiidelmaliue 

 lengte en tamelijk ]iuntig. Hun staart, uit zes paar 

 pennen zamengesteld, is semtijds kort. semlijds 

 verlengd, wigvormig of zelfs Imitengewoon lanu. maar 

 nooit gevorkt. Bij vele, vooral de Amerikaansche, 

 soorten is groen de hoofdkleur van het vederkleed. 



De grootte der papegaaijen is, volgens de soorten, 

 zeer verschillend: sommige evenaren in dit opzigt 

 een' raaf. terwijl andere niet grooter zijn dan eene 

 nniseli. en mi-n zelfs eene heeft, die nog kleiner is 

 dan i'en sijsje. 1_)(> jongen zijn somtijds minder liaai 

 van kleur dan de oude mannetjes: dit heeft ook wel 

 plaats met de oude wijfjes. 



Het voedsel der papegaaijen bestaat voornamelijk 



Ixjomen, en sommigen zelfs maskers van keveis. Daar 

 zij in hunnen bek eene buitengewone krailit liezilten. 

 zoo zijn zij in staat, de hardste vruchten met iiemak 

 te verbi'ijzelen. De meeste papegaaijen leven in bussrlien. 

 gezellig, en liouden zich op boomen (i|i. IVni-e 

 soorten komen eehtei ook op den giond. en loopin 

 aldaar zeer helu'ndig. De meeste zijn st.mdvo.i^els ; 

 sommige echter zwerven op groote afstanden in het 

 rond, met het doel om hun voedsel te gaan opzoeken. 

 Het schijnt niet, dat ei' onder lien gevonden worden 

 die eene wezenlijk naditelijke levenswijze voeren. 

 Zij zijn onrustig van aaid en de nieesten hebben een 

 sterk en schel stemgeluid ; hij sommigen echter is 

 het zaclitei' (O ei'uigen ln^lilien zelfs eene sooi't van 

 zang. Zij schijnen slechts eens in het jaar te broeden, 

 en het wijlje legt hare witte, glanzige eijeren. -4 of 

 meel-, somtij. Is zelfs 10 in getal, in boomholen. 



