van Macassar en Boelon. De kleinste van allen, en 

 wiens snavel in het algemeen \rr\ niimler zwaar is, 

 kenit van ile Pliilippijnschc i'ilamlin. en wordt 

 Taityi/nalJiiis Luzoniensis genoeniil. 



Öp Maikigascar en op de Conioren-eilanden treft 

 men eindelijk eenige soorten aan. die zich meer aan 

 de lori's dan aan de vvaaijer-parkieten .schijnen aan 

 te shiiten. Mvn ge(_'lt haar den algemeenen naam van 

 v.vSA of Corncopsis. Zij l]e1>ben eenen niiddehnatigen 

 en afgeronden staart. 



Eene dezer, de yroole I'asa, l'asa ohscura, lieeft de 

 grootte van een kraai en is geheel bruinachtig zwart 

 van kleur. Haar hek is wit, hetgeen echter tijdelijk 

 in zwart verandert, en het zijn zoodanige voorwerpen 

 met eenen zwarten hek. die men als eene eigene 



(Iroolc J'asa. J^cisa o!)SCiira. 



De kleine Vaan, Fasa nir/ra, gelijkt volmaakt op de 

 voorgaande soort, maar is niet grooter dan eene 

 woudduif. Van deze .schijnt de vasader Comoren-eilanden 

 ))Coinorensis" genoemd, naauwelijks af te wijken. 



Eene der zeldzaamste soorten van papegaaijen, die 

 het rneest overeenkomst schijnt te lielihen met de 

 vasas, is de Mascarin, Vasa mascarina. rvrnci/ns van 

 Madagascar afkomstig. Hare lengte bedraagt meei- 

 dan eenen voet. De hoofdkleur van het vederkleed 

 is bruin, hetgeen aan den grond van den staart 

 in wit, en oji den nek. de lioven- <'n zijdeelen 

 van den kop in grijs ovrrgaat. teiwljl de k(ip van 

 een zwarten, langs den snavel loopenden band vcimzii'n 

 is. De bek heeft eene roode kleur. 



DE PARKIETEN. PALAEORNIS. 



De jiarkieten vormen eene kleine, in zich zelve 

 afgeslntene en Ijegrensde groep. dii> ook geograpliisdi 



limnen l>epaalde gi'enzen beperkt is. Het zijn vogels 

 wier grootte afwisselt tusschen die van een kerkkonw 

 en een lijster, en die eenen smallen, zeer langen, eu 

 lansvormigen staart hebben, verniits bovenal liet 

 middelste paar staartpennen buitengewoon verlengd 

 is. Hun bek is meestal rood. De hoofdkleui' van het 

 vederkleed is. bij ile meesten, groen, hetgeen e|i 

 den kop dikwerf met rood geschakeeid is. terwijl 

 de zijden van den kop naar onderen, en bij velen 

 bovendien de keel zelve, zwart zijn. Intu.sschen wordt 

 bij de jonge voorwerpen het rood meestal door grijsbi nin 

 vervangen. De parkieten worden in Afiika. \an 

 SenegandMë tot Abyssinië, aangetroffen; zij komen 

 venier voer op Mam itin<, li, t vast. ■land van < lost-lndü' 

 met Cevlen en de Snnda-eJLinden. 



De soorten die, behalve eenegroote zwarte knevelvlek, 

 om de keel zelve zwart hebben, komen van Afrika. 

 Ceylon en het vasteland van Indië. De grootste soort, 

 Pnlamnns Ah'xnndrl. bewoont Voor-Indië. XepanI .ai 

 Ceyliin. .Men meent dat dit de soort is van w.'lk.' 

 reeds Aiistoteles gewag maakt, en die het eerst door 

 den togt van Alexander den Groote in ons werelddeel 

 bekend w erd ; intusschen kan dit veeleer de volgende 

 in Indië veel algemeenere soort geweest zijn. Zij 

 heeft de grootte van een kerkkouw. De staart is 

 veel langer dan h.'t oveiig ligchaam ; zij li.'.'fi .•.■n 

 rosékleurigen nekkraag en eiaie gi.iole. In ninachtiLj 

 [lurperroode schoudervlek. Zij li.in.lt zi.-li in li.isMlu'n. 



en hel liefst in rotsachtige sti.'k.'ii ..p. Zij Mn'dt /iili 

 met granen en vruchten, en zwerft, (un haar v.u'.lsel 

 te gaan opzoeken, bij dag meestal in de opene ol 

 bebouwde streken tot op groote afstanden in h.'t 

 ronil. Met het vallen v.ui .len avond keert zij, hoog 

 in ile luelit vliegenil. naai' hare roestplaatsen, op de 

 aan den voet der bergen staande boomen terug. Zij 

 broedt, volgens Jerdon, in het koude jimrgetijde. te 

 weten in December en Januarij, en het wijfje legt 

 haic wilt.' eij.'ii'n. ilie gewoonlijk vier in getal zijn, in 

 h.)l. n van boomen. — Eene andere soort uit diezelfde 

 streken, Falatorms torqiiaius, heeft in het algemeen 

 dezelfde kleuren als de Alexander-parkiet, maar 

 de bruinroode schoudervlek ontbreekt bij haar. en 

 haar hgchaam is niet grooter dan dat van een lijst.'r. 

 Deze soort is zeer menigvuldig in haar gebooit.'lan.l. 

 waar zij ziel, veel .,p l.i.lH.nw.l.' gi'on.l.ai. z.'lfs bij 

 .lorpen .'U st.'.len ..ph.iu.lt. .ai zi.-h hij s.Mukeur op 

 de topiien der huizen nederzet. Zij voedt zich met 

 allerlei granen en vruchten, en is een zeer schadelijke 

 vogel voor de velden en boomgaarden. Deze vogels 

 vereenigen zich dikwijls in groote vlugten. Zoolang 

 het koren nog niet gemaaid is, halen zij de aren 

 weg om ze op eenen naburigen boom te gebruiken: 

 zoodra het gemaaid is, lezen zij de granen van den 

 gr.ind op. De broedtijd valt in de eerste drie maanden 

 van h.'t jaar. D.' .■ijer.ai. .li.;' wit en vier in getal zijn. 

 w.inl.'ii .1.1. ir h.n wijlji' in holle boomen of holen 

 van allerlei eebonwen lieleu.l. 11. ^t v.a-.lient .iiniierkinii. 



