zijne ovfi'gebleveiie makkers zich op de nabijstaande 

 liiiiimen zetten en aelitei'eenvoli;'ens nedergcvekl kininen i 

 werden. 1 



be overige sooiten hebben eenen gelen of witachtigen 

 ■<laaitband, die somtijds met zwart gespikkeld, maar 

 niet vr'rsehillend is naai' de sekse. Bovendien zijn zij 1 

 uekemiii'i kt dddi eene gele oorvlek. — De grootste I 

 soiirt van dezi' kleini' duilerafdeeling is Calypiorliynchns 

 fniiereits. Zij heeft de grootte van een raaf, en de 

 gele staartband is bij het wijfje van zwarte spatten 

 en dwaise golvende lijnen voorzien. Zij bewoont 

 liet zuidoostelijk gedeelte van Australië, is echter niet 

 menigvuldig; zij leeft in den broedtijd paai'sgewijze en I 

 na alloop van dezen tijd in kleine familiën van -i tot , 

 S stuks. Zij houdt zich op boomen op, voedt zich 

 vooral niet de zaden van banksia's, maar eet ook ^ 

 rupsen en andere maskers van insekten. Hare stem 

 is, zoo als die der overige soorten, klagend en bevend, 

 en ook deze vogels kunnen gemakkelijk gedood 

 worden, daar zij, gelijk de kleinere soort, de gewoonte j 

 hebben, zich bij hunne gedoode of aangeschoten 

 kameraden te verzamelen. Het wijfje legt hare 2 

 witte eijeren op houtmolm in de holen dei' takken van 

 gom-boomen. — Eene kleinere soort, Cahjp(orIiynclm-s 

 xanlhotns, van Tasmanië en Zuid-Australië, heeft den I 

 staartband eenkleurig zwavelgeel, zonder zwarte 

 vlekken nf strepen. Zij houdt zich, zonder echter op 

 dl' hooge gebergten te komen, in bergachtige, met 

 digt woud bedekte streken op, en bezoekt daarentegen, > 

 in den regentijd, de vlakke streken, waar men haar ! 

 paarsgewijze of in kleine gezelschajipeii van 10 tot 

 ]'2 stuks ontmoet. Zij voedt zich vooiiiainelijk met 

 gidoti' ni|isen of poppen van vlindeis, die zij uit 

 het Inait der gom-boonieii haalt, waarbij zij de 

 kleine tidvken met haren liek als het ware atsniidt. 

 tnwijl zij groote gaten in de zware takken hakt. 

 Somtijds vindt men ook bezien of zadiai van 

 banksia-IxHiinrn in liaic maag. Zij legt '2 tot -i eijeren 

 op iiHihii in iMHiiiilaiirn. die zich somtijds op eene 

 hoogte van lUO veet van den grond bevinden. — 

 In West- Australië wdiilt de plaats van de voorgaande 

 soort vervangen (Imii- ci'!!!'!! vogel, die slechts door 



'iC'alyptorhynrhus Jiaudinii" afgezonderd. 



Men noemt zwarte kakatoe's, MiciiOGLossus, 

 eenige groote soorten, uit Nieuw-Guinea en de 

 omliggende eilanden, die de volgende, kenmerken 

 aanbieden. Haar snavel is buitengewoon groot, 

 zijdelings zaamgedrukt, en de bovenkaak tot eene sclierpe 

 punt verlengd. Zij hebben naakte, roode wangen en 

 eene zeer groote, uit lange, maar zeer smalle vederen 

 gevormde kuif. He staai t evenaart ongeveer den 

 romp in lengte, en hare tong, ofschoon vleezig. is 

 klein, van voren algeplat en van eene hdoi-nplaat 

 veorzien. l»e bek is zwail en hel vederklee.l 

 Irikleiui- — Üe grnete soeit, Micro,jlussiis al,-rr,mu^. 



werd op Xieuw-tininea aangetroll'en. — Jle kleins 

 soort, Microglosnus Aleclo, komt waarschijnlijk Vi 

 een der Papoe-eilanden, en heeft de grootte v; 

 een kraai. — De voorwerpen van de .^roe-iMlandi 

 houden ln.'t niidilen tusschen lieide viieinncnK 

 soorten. 



ril' Kaknioe. Ilicrof/lo-ssiix rilff} 



De nestor's, nestor, die zich het meest natuurlijk 

 aan de kakatoe's aansluiten, doen door hunne gestalte 

 in het algemeen, hunnen middehnatigen, slechts weinig 

 afgeronden staart en het gebrek eener kuif. aan de 

 eigenlijke papegaaijen denken. Hun kep is naar 

 evenredigheid tamelijk klein, en de vederen van den 

 bovenkop zijn nagenoeg niet verlengd. Zij wenlen 

 op Nieuw-Zeeland, de Norfolkgroep en de zuidelijke 

 Papoe-cilanden aangetroflen. 



\)egeivone Neslor. Neslor meridionalis ef nliy|iiipiiliiis." 



lionf(lklr\ir van zipi vedeikleed is een vaal piirperbruin, 

 met groenaclitigen weerschijn; maar de bovenkop is 

 grijsachtig en de buik rood. Hij wordt in Nieuw-Zeeland 

 aangetrolïen. — Men heeft in Nieuw-Zeeland nog andere 

 soorten, te weten ; Neslor Essl'mgii, die eenen geelachtigen 

 buik heeft, en eene grootere. Neclor notabilis, die oji 

 het middelste eiland der voornoemde groote groep 

 waargenomen werd. — Nog eene andere, thans 

 uitgeroeide soort, de Langbek-Nt-sior, Nestor productus, 

 die een weinig kleiner was dan de gewone soort, 

 had den bovensnavel gerekt en verlengd, de keel, 

 huik <ai stuit lichtrood en de borst stroogeel. Deze 

 loerkwaaiilige vogel. eei'St sedert omstreeks 30 jaren 

 bekend, schijnt tot Pliili|ip"s-eiland beperkt geweest 



