keel. Dit zijn li/ii.v Imhru. Vil 

 lijn.v aequutoriaUa. uit Abvss 

 uit Ziii(l-Afiik;i. 



At;i;liaiiislaii eu Tibet: 

 ii'. ('11 lyti.r perlornlis. 



De Draailiah ro/i Zuid-Jfrika. lyiu- ijectornlis 



D E B A A R D ^' O G E L S . 



BUCCONES. 



.M.'ii vat ouder (Irzcu naam r.ai aauinrikcliik -etal 

 voLjels. uit (Ie iieete luclitstrelieu afkcnustii;'. zauiou. 

 van welke zich velen ten naauwste aan de spechten 

 aaushiiteu, terwijl anderen in soinniigc opzigten aan 

 de Jacaniar's doen denken. 



Hunne grootte wisselt af van die van een lijster 

 tot die van een goudhaantje. Zij zijn ineengedrongen 

 van gestalte; hun kop is groot en dik; de snavel is 

 il ik en stevig, ongeveer even lang of zelfs langer 

 dan de kop. regt of een weinig gekromd eu aan 

 zijnen grond veelal van stijve borstelharen voorzien. 

 Zij hebben korte en afgeronde vleugels, eenen korten 

 of middelmatig langen, vierkanten of afgeronden .staart, 

 die gewoonlijk uit 10 pennen zamengesteld i.s. Yele 

 hebben een met fraaije kleuren versierd vederkleed, 

 lietgeen naar gelang der sekse geen of weinig 

 veischil aanbiedt, terwijl ook de jongen slechts 

 door eenigzins flaauwere kleuren onderscheiden zijn. 



De baardvogels bewonen de heete streken van 

 Amerika, Afrika en Azië, maar zij komen in den 

 liidischen Archipel niet oo.stelijk van Java en Borneo 

 voor. liet zijn standvogels, die zich in het lommer 

 van het woud ophouden, en traag en dom van aard 

 zijn. Zij eten voornamelijk insekteu, maskers van 

 iiisekteu. vruchten en bezien. Het wijfje legt hare 

 w itte eijer<>u. oji de wijze der sp(»ehten. op lioutmolm 

 in bo.uidioieu. of ook. op de wijze der ijsvogels en 

 . in aardholen. liet is ie verwonileren. dat 



oi|e 



•■n U 



soorten van dit geslacht levend naar Kunipa heeft 

 gebragt. 



Men kan de baardvogels onder de volgende twee 

 hoofdgeslachten brengen. 



DE CAPITO'S. CAP ITO. 



Hiertoe behooren alle soorten wier staart uit lO 

 slagpennen zamengesteld is, terwijl er bij de overige 

 sooiten 12 aanwezig zijn. Er is weinig of geen 

 vei'schil in het vederkleed der beide seksen; maar 

 de jongen zijn veelal flaauvver van kleur. Zij worden 

 in alle drie bovengenoemde werelddeelen aangetroffen. 



Bij de EIGENLIJKE CAPiTo's zlju (Ic baarddraden 

 weinig ontwikkeld en slechts in kleinen getale aanwezig. 

 De randen hunner kaken zijn glad. Zij bewonen het 

 heete Ameiika en Afrika; eeue soort echter komt in 

 Azië voor. 



Eene der gewoonste soorten is Capilo Cayenneusis, 

 van Guyana. Zij is een weinig grooter dan eene 

 musch. De hoofdkleur der bovendeelen is zwart; 

 maai' het achterhoofd is geelachtig, het voorhoofd 

 en de keel zijn hoogrood, de onderdeden witgeel 

 met zwarte druppelvlekken langs de zijden. — Capilo 

 eleyans. van de Opper- Maranon, heeft den rug, de 

 vleugels, den .staart en den Ijiiik groen. De bovenkop 

 en keel zijn rood. maar met blaimw gezoomd: de 

 voorhals en de borst geel. De buik is van eene groote. 

 roode vlek voorzien. — Bij eene andere soort van de 

 noordelijke grenzen van Brazilië. Capilo avrovirena. 

 is de hoofilkleur een olijfgroen, hetgeen op den l.nik 

 eene lirhtere tint aanneemt, op de stuit in hi't 

 witachtige overgaat, en op den bovenkop, de keel en 

 den voorhals door rood. op de borst door geel 

 vervangen wordt. — Eene zeer fratiije sooit, Capiio 

 Boiircieri, van Colombië afkomstig, is niet grooter 

 dan eene ringnuisch, en groen van kleur; maai' de 

 kop. hals en borst zijn fraai lOod. de Imik en zijden 

 van den romp lichtgei/l, met groene, overlangs.jlie 

 vlekken. — Eene nog fi'aaijere soort uit dezelfde st lekei i. 

 CapiLo RicJiardsonii, wier hoofdkleur der bovendeelen 

 eveneens groen is, heeft eenen donkerrooden kop, de 

 keel en knevelvlekken hooggeel, den nek zwavelgeel, 

 en de onderdeelen witgeel met groene, oveidangsche 

 vlekken. 



De merkwaardigste sooi't is de Toekan-Oipilo. 

 Capilo rliamphaslinus, dien men, onder den naam van 

 «Tetragonops" tot een eigen geslacht verheven heeft. 

 Deze fraaije soort is van alle andere baardvogels 



uit verlengde vedei-en i:evoiuide kuif voorzien is. 

 Öok de kleurverdeeling van haar vedei'kleed wijkt 

 in verscheidene opzigten van die der overige baardvogels 

 af en doet aan die van sommige arassari's denken. 

 In grootte overtreft zij onzen spreeuw. De gele bek 

 woiilt naar voren zwart, aan zijnen wortel daarentegen 



