gaat wegvangen. Hij zit. wanneer liij roept, met een 

 liorizontaal ligchaam, liangende vleugels, en opgerigten 

 staart. Behalve zijn gewoon geluid, laat hij van tijd 

 tot tijd ook eene .soort van lagchend geluid hooren. De 

 legtijd van liet koekoekswijfje duurt omstreeks zes 

 weken, in welken tijd evenveel eijeren. in wekelij kscbe 

 tusschenruimten gelegd worden. Men wil dat het 

 W'ijfje, iederen keer dat zij een ei heeft gelegd, zicii 

 met een ander mannetje paart. De vogels, welke onzen 

 koekoek tot pleegouders moeten dienen, zijn van zeer 

 verschillenden aard ; in de meeste gevallen, behooren 

 zij tot de kleinere insekten-etende soorten, zooals 

 (Ie grasiiiu.sschen, rietzangers, het roodborstje, het 

 gekraagde roodstaartje, de kwikstaart, dr picpiMs. of 

 zelfs lijsters en klaauwieren; somtijds vimll nn'ii 

 echter ook het koekoeks-ei in de nesten van uieezen, 

 gorzen, groeners, kneuen, en zelfs, ofschoon zeer 

 zelden, in die van den vlaamschen g-aai, den ekster. 

 ile toiiel i'u wdiiddviif. De eijeren overtreffen de 

 iiiusi-lieiierL'ii niet bijzuuiler in gi'ootte. Zij zijn wit, 

 grijs- of geelaclitig niet allerlei andere kleuren gevlekt 

 en geschakeerd, en hebben niet zelden eene min of 

 meer aannierkelijke overeenkomst met de eijei'en 

 der vogels ^\l■lk(■ het koekoeksei moeten uitbroeden. 

 Misleid door /ckcie verwijderde overeenkomst in 

 dl' Uleini'ii tussclioii iN'ii ouden koekoek en den 

 spi'i WIT, (Tl door lic oiiistaiiiliulii'id. dat de sperwers 

 op hunne zwerftugteii veischijiicii nadat de koekoeken 

 vertrokken zijn, is de fabel ontstaan, dat de koekoek 

 gedurende het winterluilfjaar in oenen sperwer 



in 111 l/c dagen bij vele menschen staande gehouden. 

 U|i Nieuw-Guinea heeft men eene soort van koekoek, 

 ('iiciiliis Ifucolophis genaamd, die een weinig kleiner 

 is dan de onze, en geheel zwart, behalve het 

 midden van de kruin en de punten der staartpennen 

 en onder-dekvedei-en van den staart, welke wit zijn. — 

 Kene kleine soort van de Sunila-ciiaiulcn. Cnfulns 

 l/ifiubrü, die in grootte ongeveer een leeuweiik 

 evenaart, heeft het vederkleed zwart met gr-oenen 

 weerschijn, maar deze kleur is bij de jongen geheel, 

 liij lic ouden gedeeltelijk met witte vlekjes versierd. 

 .Men verneemt hai'o stem uit het digte lommer zoowel 

 over (lag als bij iiaelit. • — Eene even kleine sooit 

 van .la\a en Siiiii;itr;i, Cuculus Jlamm, is bruinachtig, 

 maar ili' buik is les. en de kop en hals zijn grijs. 



In Oost-Iiiilii' en AusUalië heeft men verscheidene 

 soorten, die onzen koekoek in grootte overtreffen, 

 veel steviger van maaksel zijn. en een geheel naakten 



liaiizi- zwart 



Zljll 



■lirel 



vlekken of dwarse banden. Men heeft aan deze vogels 

 den bijzonderen geslachtsnaam van »Eudycnniis" 

 gegeven. — De gewone soort, Cuculusorientalis, bewoont 

 het vasteland van Indië, alwaar zij skoéil" genoemd 

 woi'dt. Zij is niet schuw, houdt zich zelfs in lanen 

 en tuinen op, is echter even levendig en onrustig 

 van a;iiil als onze koekoi^k. Haar voedsel schijnt 

 nitsinilenil uit viucliteu en beziiai te bestaan. Zij 

 is in Indië' bij elkeen ijekend door haar gewoon 

 stemgeluid, hetwelk als skoe-ir koe-il" khnkt, maar 

 slechts in den paartijd gehoord wordt. Het wijfje 

 kiest, om telkens haar ei onder te brengen, nagenoeg 

 uitsluitend de nesten van de onder den naam van 



olijfkleiiiig met bruine en zwai-tc vlekken, en in 

 kleur nagenoeg volmaakt overi^enstemmiTid met liet 

 ei van de pleegouders. 



Een aanzienlijk getal van kleine koekoeken, 

 afkomstig uit Afrika, Azië en Australië, hebben ei n 

 gedeeltelijk of geheel met metaalglanzige fraaije kleuren 

 versierd vederkleed, en woi'den om deze reden 

 » Bronzen-koekoeken" of »Chalcites" genoemd. De 

 meeste soorten evenaren in grootte een leeuwerik 

 of eene musch, maar haar staart is langer. — Eene 

 dei' fraaiste, Cuculus cnprevs, heeft den buik en de 

 borst wit, maar alle overige deelen van het vederkleed 

 prachtig éméraude groen met goudglans. Zij wordt in 

 Zuid-Afrika aangetroffen. — De Didric. Curnlus nnralux. 

 uit diezelfde streken, en op de voort;, iimde ;jelijkciiile 

 onderscheidt zich voornamelijk door ileiiroeiic. dwarse 

 liunileii. ^vaa|■|llelle de zijden van den romp voorzien 

 zijn. (ii'lijk onze koekoek, brengt het wijfje van 

 deze sodit liaar ei in bet ne.st van andere vogels; 

 maar dit ei is wit. i'ii zij kie.st tot pleegouders 

 uitsluitiTid insekten-etende vogels. De roep van dezen 

 koekoek luidt als ))di-di-di-didric," en hij werd 

 derhalve door Ie Vaillant sDidric" genoemd. — Bij 

 eene ili'nle kleine soort, Cuculvs Klasiü heeft de 

 !^ioeiie klem- eeneii loodachtigen weerschijn. — De 

 gewone soort van Australië en Tasmanië, Cuculas 

 liicidus, heeft de bovendeelen van het vederkleed 

 bronsachtig koperkleurig; maar de onderdeden zijn 

 witachtig, met dwaisbanden, die de kleur der bo vendeelen 

 hebben. Deze vogel voedt zich met harige rupsen en 

 allerlei soort van insekten, die hij, van tak tot tak 

 spiingende, van de takken, de bladeren, of uit de 

 spleten van de boomschors haalt. Ofschoon levendig 

 van aard. is bij niet onrustig als onze koekoek. Zijn 

 slemgidiiid is Uuitend, maar onaangenaam. Hij heeft 

 eene golvende en taiiielijk sibielijke vlugt. Het wijfje 

 1 legt haar ei in bet nest van kleine vogels, zooals 

 honigvogels, en kiest meest zoodanige nesten, die 

 kogelvormig zijn en slechts eene kleine opening hebben. 

 Het ei is lii-lit olijfbruin. — De gewone soort van 

 .lava en i'oiiieo, Cnculiis c/ialci/es, die van boven grijs 



is t i^iiiiileii weerschijn, houdt zich, in lage streken 



in struiki'ii op. — Ciictdus xantliorliynchus. van de 



