gepiiiatst waren tussclicn de oiideistc bladen vnn 

 paiKUmus-booraen. De eijeren, 3 tot 5 in p'tal. zijn 

 sterk afgerond, vuil wit, hetgeen somtijds als nut 

 hruin geglaceerd verschijnt, en zij liebben eene zeer 

 ruwe schaal. Deze vogel is eigenlijk de eenige 

 l)ekende sooit van spoor-koekoek van Australii', 

 (ilscii.iiin men gemeend heeft, dat ile vooi'werpen 

 van Nonrd-Australii' en die van Nimrdwi-st-Australië 



afwijken. 



De meeste Oüst-hidische soorten zijn in het 

 volkomen kleed zwart, met de vleugels en den 

 mantel roodbruin. Ook zij houden zich veel op den 

 grond op, en sluipi'ti met behendigheid tusschen liet 

 gras en de digte struiken lii^en. Eene der gewoonste 



beieila. Ct'tilropns P/iilippe)isis, is zeer algrnieen op 



iVikaansrlie s,M,rten hebben .Ie 

 haar ve.lerkleed bruin;irhtig wit. 

 'kende is Cciilrojjiis Si-iii'iialeiisis. 



elkaar zittende vogels uit. 

 Iieeft dl' giMneenscliappelijke opvocdinii i\ov jongen 

 ziiuder lustverstoring ])laats. De cijcn'n. die eene 

 biaauwaeiitig groene kleur hebben, bieden bovendien 

 I het eigenaardige verschijnsel aan, dat hunne scliaal 

 I van buiten, even als dit bij de eijeren der aalscholvei's 

 en futi'u plaats heeft, met eene hrooze. witte 

 kalkarhlig,, slof lu'kleed is. 



In Ibazilië w.adt deze vo-el „Ani", in ('avenue 



1,11;, 



aten van Am s bekei 

 lleiiic .1)11, Crotoiilii. 



DE ANI'S. CROTOPHAGA. 



Het heete Ami'i'ika bivngt eeni-e so(Ulen van 

 koi'koekvogels voort, die. belialve liaic zwarte kleur 

 en hari' eigenaardige zeden, vooral kennelijk zipi aan 

 haren buitengewoon zijdelings zamengedrukten, hoogen, 

 van boven scherpen en gewelfden snavel. In gi'ootte 

 evenaren of overtreffen zij onzen koekoek. Haar 

 staart is tamelijk lang, bieed en slecht.s uit 8 pennen 

 zamengesteld. Zij hebben zijdelingsche, bij den grond 

 van den iiek geplaatste neusgaten, en haar voetwoitel 

 is. zoowel van voren als van achteren, met ginnte 

 srbilden bekl.'cd. Zij hebben den b.'k en de pooten 

 zwaï t. en ook bet vederkli'cd is zwart, maar vertoont 

 eeni'u blaau^\aehligen weerschijn. Zij vliegen met 

 uitgebreiden staalt, maar hare vlugt is niet snel. 

 Zij liouden zich veel op den grond op, waar zij 

 gewoonlijk in liet rond huppelen, ofschoon zij ook 

 met snelheid loopen kunnen. Men treft deze vogels 

 meestal gezellig, bij kleini' vlugten van 10 tot 'il' 

 stuks vei'eenigd. in opene, vooinamelijk in bebouwd'' 

 streken, en bij voorke\u' bij het vee in het land a.ni, 

 waar zij de in de huid van het vee zittende maskiTs 

 van insekten uithalen, en tot dit eimle zi< li op deze 

 dieren zetten, daarop rond klauteren en met hunnen 

 snavel het haar doorklieven. Intusschen vangen zij 

 allerlei insekten, zooals bijen, sprinkhanen, hetzij 

 op den grond, hetzij in de vlugt, en voeden zich ook 

 met allerlei granen en bezien. Zij laten, in plaats 

 van eenen zang, enkele liarmonisi he klanken hooreii; 

 zij heliben eene onaangename hiebt bij zieb. en bun 

 vleesch wordt derhalve niet gegeti'u. 



De Ani's broeden gewoonlijk gezellii^. Ki- vereenigen 

 zich tot dat einde vijf tot zes jiaar van deze vogels, 

 om op eenen boom een groot, gemeenschappelijk 



Suriname üSinoi 



Er zijn slecht 

 In l'.razilië en (iuyana 

 twee gewone soorten aai 

 minor, bereikt nagenoeg eenon voet lengte, lle 

 fjroolv Aiii. Crolophaga major, is de helft grootei- en 

 zeer kennelijk, door dat de bovensnavid van boven 

 aan zijne grondhelft tot eenen grooten. nitsti'kenden 

 en p'welfden rand uitloopt! die aan .len eenvoudigen 

 horen van sommige neusbom nvoncls do,'t denk.'u. 



Bij sommige soorten is de bovensnavi'laaii wciaszijde 

 van eenige overlangsche voren voorzien, (hider deze 

 behoort Crotop!i(ir/a sidciroe/ris. van Mexieo. 



DE HONIGWIJZERS. INDICATOR. 



vogels, van Afi ika en Oost-Iiidii:', naderen het inee.st 

 tot lle koekoeken. Zij hebben zeer eenvoudige kleuren, 

 eenen tamelijk korten, eenigzins gewelfden bek, en 



k.nte poolen, (ielijk de koekoeken bro.'deu zij huuiie 

 eijeren ni.'t zelv.'u uit. maar bren-en ,|i,' in de 



bosseben aan. waar nu'U hen dikwijls. Liebjk de 

 spechten, langs de stammen en takken dei- boomen 

 ziet kliinmen. Hun voedsol beslaat in insekten 



zonderlinge, eigenaardige gewoonte. \an den mensrh 

 en .sommigen dieri'u. b. v. den ImniLidas. de v\ilde 

 liijen aan te wijzen, ten einde zieb. zomha ln'i 

 bijeiUK'sl om des bonigs wille, uilgeluiald wonlt. op 

 de daaiiii aanwezi-e maskers dezer insi'kten b' 

 vergasten, liet s.hijnt ,lat er sleelils cei, klein -etal 

 soorten van dit i;eslaebt bestaan. Wij i:eloov.'n niet, 

 dat er eene dezer in Europa levend is gezien. 



Het is de soort Indicator albiroslris, wier zeden men 

 het meest heeft waargenomen en die mei verscheidene 

 andere, in de bosschen van bet Zuidelijk m eenige 

 andere gedeelten van .\fiika t huis bchooit. ( ifschoon 



hare geheele len-te slerbts S duim bedraa-t. behoort 

 zij intusschen onder de groote soorti'ii van bet 

 geslacht. De bovendeelen van haar vederkleed zijn 

 bruingrijs, de onderdeelen witachtig, de bek is 

 geelachtig, en deze kleuren zijn slechts afg'ebroken 

 door eene gele vlek op de sehiuiders. i'cne witte op 



