Bij deze soort is de kuif lang. puntig en oenivieuiig 

 groen, en de vleugels en staart hebben eene paarse 

 kleur. Men ontwaart bovendien eene witte vlek voor 

 liet oog, langs don bovenkant der oorstreek eene 

 witte streep, en de punt der kuifvederen neemt in 

 den paartiid eene vuil purperachtige, maar ilaauwe 

 tint aan. Intussclien heeft men de twee laatstgenoemde 

 kenmerken niet bij de voorwerpen van Senegambië 

 waargenomen, weshalve men deze ook veelal als eene 

 eigene bijsoort, Mtcsophnga purpurea of sBuflbnii" 

 genoemd, afzondert. — De Nederlandsche natuurkundige 

 reiziger Pel heeft ons over deze soort de volgende 

 waarnemingen medegedeeld : »Zij wordt aan de 

 Goudkust, even als Mnsophaga macrorhjnclia, zeer 

 algemeen aangetroflen. Beide soorten leven in troepen, 

 CU houden zich bij voorkeur in het bosch, op de 

 hoogste toppen der boomen op. Zij voeden zich met 

 allerlei wilde vruchten, plunderen echter, wanneer zij 

 in de nabijheid der woningen komen, ook de 

 pisang-boomen. Het zijn rustelooze vogels, welke 

 onder het aanhoudend geschreeuw van »kroe-kroe-kroe" 

 rondvliegen en elkander verjagen. Beide soorten 

 komen langs de geheele Goudkust voor, zijn echter, 

 om hare schuwheid, moeijelijk te schieten. In de 

 gevangenschap, welke zij zeer goed verduren, staken 

 zij haar geschreeuw niet, en worden gemakkelijk mef 

 bananen en pepaai in het leven gehouden. De inlanders 

 noemen dezen vogel Affra, de Europeanen Uurvogel, 

 omdat hij,, naar men zegt, op eenen bepaalden tijd 

 van den dag schreeuwt, hetgeen intusschen bij 

 voiir\vei-pen in de gevangenschap niet opgemerkt 

 wordt." 



De laatste soort met rood aan de vleugels, MusopJiaga 

 albicristala, is zeer kennelijk aan hare van boven met 

 wit gezoomde kuif. Overigens stemt zij in het algemeen 

 met MusopJiar/a Persa overeen; maar hare vleugels 

 en staart zijn metaalachtig groen in plaats van paars, 

 en zij is een weinig grooter. Ook deze soort werd 

 levend in onzen dierentuin gezien. Zij bewoont de 

 bosschen van Zuid-Afrika, en de onvergelijkelijke 

 waainemer Le Vaillant heeft over hare levenswijze 

 merkwaardige bijzonderheden medegedeeld. Volgens 

 hem is deze vogel niet schuw en kan men hem 

 gemakkelijk naderen. Hij is zelfs vertrouwelijk en 

 tevens zoo nieuwsgierig, dat bij uit eigene beweging 

 de mensclien of zelfs dien.'ii. die lilj (Uitwaart, nadert, 

 en hen, van boom tot boom voortvliegende en 

 ^ rengdetoonen uitstootende, volgt. Deze klanken 

 wolden vergezeld door allei'lei sierlijke bewegingen, 

 het/ij dat lilj iilotscliug /ijiien iiltgebividri, staart 

 naar li.aieden keril. hetzij dat hij lirm weden, ni 

 opiigt, terwijl hij te gelijker tijd /ijne vleugels 

 uitbreidt, waarbij hot [irachtige riind dr/er deeleii in 

 vollen glans te voorschijn komt. Behalve vodinoeinde 

 vreugdeklanken, die het mannetje ook in il.n |iaanijd 

 doet hooren, heeft deze vogel eene lokstem. die in de S 

 of 10 keei'en schielijk achter elkaar uitüostooten klanken 



«eorow-" bestaat: en in de vrees, of bij aannaderiiiu 

 I van een uil of eenig ander vijandelijk dier, stoot hij 

 eenige schelle, ver klinkende, trompetterachtige toonen 

 uit, volmaakt gelijk aan dio.welke deVaza-papegaai, onder 

 gelijke omstandigheden, laat hooren. Niettegenstaande 

 hunne vertrouwelijkheid, worden deze vogels echter 

 j weldra wantrouwend, indien zij kennis hebben gemaakt 

 met de vuurwapens, en het valt alédan zeer moeijelijk 

 hen te naderen en ze te dooden. Dit geschiedt het 

 beste, wanneer men, by de boomen, wier vruchten zij 

 geregeld komen plunderen, in een schuilhoek verborgen, 

 zich op de loer gaat plaatsen. Men kan er op deze wijze 

 somtijds tot 20 stuks op eene plaats dooden; zonder 

 ze te verjagen, en het gebeurt zelfs, dat zij naar de 

 plaats komen kijken, van waar het schot komt. Deze 

 vogels voeden zich met vruchten, die zij met de pit 

 verslinden. Zij zijn vooral verlekkerd op die van 

 eene slingerplant, welke door de Hottentotten wilde 

 di'uif genoemd wordt, In de gevangenschap eten zij 

 eveneens allerlei soorten van vrucliten, en bij gebrek 

 daarvan kan men hen ook met gekookte rijst of 

 geweekt broodkruim, beide echter met een weinig 

 suiker zoet gemaakt, in het leven houden. Zij nestelen 

 in ruime boomholen. De eijeren, 4 in getal, zijn 

 blaauwacbtig wit. Beide seksen broeden afwisselend, 

 en de jongen volgen hunne ouders gedurende een 

 langen tijd. Deze toerako is een standvogel, en zijne 

 zwaarvallige vlugt verhindert hem, groote reizen af 

 te leggen. Hij komt niet in de westelijke, maar slechts 

 in de oostelijke .«treken van Zuid-Afrika voor. Hij 

 schijnt een taaije vogel te zijn. Reeds Le Vaillant had 

 verscheidene voorwerpen naar Europa ingescheept, 

 en slechts eene reis van 6 maanden en buitengewone 

 koude waren oorzaak van den dood dezer vogels. 



De Retizen-toerafco, MusopJiaga gigantea, wijkt van 



alle overige edele toerako's af, door dat zijne 



j vleugels eenkleurig, dat is te zeggen, niet van roode 



banden voorzien zijn. Bovendien overtreft deze vogel 

 alle overige .soorten van toeiako's in grootte, en 

 evenaart in dit opzigt ongeveer eenen haan, behalve 

 dat zijn staart aanzienlijk langer is. Hij heeft geheel 

 vi'ije neusgaten, eenen boogen, sterk gewelfden 

 bovensnavel, en de kuifvedeien zijn tot aan haar 

 einde breed. De snavel vertoont een fraai citroengeel, 

 hetgeen naar voren in eene roodachtige tint overgaat. 

 De hoofdkleui' van het vederkleed is een schimmelachtig 

 groen, hetgeen, naar het invallen van het licht, 

 in het blaauw speelt. De kuif is zwart, de borst 

 groengccl, de buik bruinrood, het einde van den staart 

 bhiaiiw/wart. en (!.■ .Irie bnitenpaivn der staart |iei,n.Mi 

 zijn in hel midden van eenen buitengewoon blèrden, 

 zwavelgelen band voorzien. Deze groote vogel w'erd 

 ,ian de westkust van Afi'ika, van Sierra-Leone tot 

 (iaboon, waargenomen. Hij bewoont ook het eiland 

 Fernando-Po, waar hij zich in de toppen der lioogste 

 boomen ophoudt en zeer moeijelijk te schieten is, 

 V,)ltr<>ns den beer 1'el komt bij lanL's de ireheel(> 



