Nyclibius pectoralin, v:iii ,laniiiiL-a en Brazilië, is niet 

 grooter dan eene tortelduif, en op de bovendeden 

 van smalle, zwarte, overlangsche strepen voorzien. 



Aan de voorgaande sluit zich eene, door haar 

 verblijf, hare wijze van nestelen, haren zeer dikken 

 bek. hare vrije, naar voren geplaatste neusgaten, 

 buitengewoon kxnge en stevige borstelvederen aan 

 den bek, en steviger pooten, afwijkende soort, de 

 Guacfiaro, Slealornis Caripensis, aan. Haar bovensnavel 

 is overigens eveneens van een hoekig uitsteeksel 

 vooizien. Zij is grooter, maar slanker dan eene duif; 

 hare lioofdkleur is een fraai roodbruin, hetgeen 

 met zwart geteekend en op de vleugels, den kop, 

 hals en de onderdeelen door witte, ronde vlakjes 

 afgebroken is. De guacharo nestelt gezellig in groote 

 rotsholten in de Zuid - Amerikaansche provinciën 

 Cumana en Santa Fé da Bogota. De beroemdste grot 

 van dezen aard bevindt zich in de kalkbergen van Caripe 

 in eerstgenoemde provincie. Men is in deze grot, die 

 verscheidene groote nevenholen heeft, tot eene diepte 

 van nagenoeg 4000 voet ingedrongen. Deze vogels 

 leggen hunne eijeren in trechtervormige holen, die 

 zich dikwijls op eene hoogte van 50 tot 60 voet 

 viiu den Liroiid. aan de welfsels der irrot in zoo trrooten 



getale bevinden, dat ei' broedplaatsen voor diiizende 

 paren aanwezig zijn. .laarlijks, op St. .lansdag, begeven 

 zich de inboorlingen in deze grot en halen, met lange 

 stokken de jongen uit de nesten, dooden ze, brengen 

 ze aan den ingang of buiten de grot, en smelten het 

 vet, waarvan zij ongemeen rijkelijk voorzien zijn. uit 

 de vogels, om het vervolgens in aarden potten te 

 bewaren. Dit vet, guacharo- of boter-olie genoemd, 

 wordt als eene half vloeibare, doorschijnende en 

 volmaakt reukelooze zelfstandigheid, als onze boter 

 of onze olie, maar bij voorkeur tot het toebereiden 

 der spijzen gebruikt, daai' het volstrekt geenen bijsmaak 

 heeft en, zelfs na verloop van een jaar, niet sterk 

 wordt. Het geweld, hetgeen de duizenden van oude 

 vogels maken, wanneer men hen van hunne jongen 

 berooft, gaat alle beschrijving te boven. De guacharo 

 begeeft zich bij nacht in de bosschen, om zijn voedsel 

 te gaan zoeken. Hij voedt zich en zijne jongen 

 met vrnclitiMi, die zij in haar geheel verslinden, 

 en wier [lit. van de grootte eener muskaatnoot, zij 

 later wederom uitspuwen. Men heeft getracht de 

 jonge vogels op te voeden, maar zij stierven, ondanks 

 allo mogelijke zor'g. reeds na verloop van eenige 



De GiKicharo. SUaioriiix Caripenx 



Bij eene kleine reeks van .soorten uit Australië en 

 Achter-Indië, Podargus genaamd, is de bek eveneens 

 groot eu somtijds zeer dik en hare nagels zijn 

 niet gekorven; maar hare pooten zijn steviger, de 

 naakte voetwortels met groote .schilden bekleed, en 

 de borstelvederen van den bek zijn veelal, ten minste 



aan haren wortel, van enkele losse draden voorzien. 

 j Sommigen bereiken eene zeer aanmerkelijke grootte. Bij 



de mannetjes trekt de kleur van het vederkleed in 



i het grijsachtige, bij de wijfjes in het rosse. Men 



j onderscheidt bij deze vogels wederom drie ondervormen. 



De eene. cekennierkt door eenen buitengewoon 



