üewiMiiilijk on meerai'iiorüiKl, \v;uinltioiiuuir voovkoiiieii 

 ceiiiuziiis iiilaclitig wordt : haar staart is sterk afgerond; 

 zij zijii voornamelijk gekenmerkt door liare ranke 

 tcciii-ii en verlengde, geheel naakte voetwortels. Zij 

 wijkcii eindelijk af, doordien zij zich in boomholen 

 i)|jhi)uden en aldaar nestelen, en doordien hare witte 

 eijeren, nagenoeg kogelrmnl. en niet langwerpig zijn, 

 zooals bij alle overige geilen-melkers. Men heeft haar 

 den eigenen geslachtsnaam »Aegotheles" verleend. — 

 De gewone soort, Podargus Novae-HoUandine, die men 

 » Uil-(ii'iten-melker" kan noemen, wier romp niet grnoter 

 is dan die van een spreeuw, heeft de hoofilklear 

 van het veili'rkleed donkergrijs, en dikwijls eenen 

 wit- of nisachliLjcn nekkraag. Zij bewoont Tasmanië 

 rn vvji.' strek<'n van Zuid- en Midden-Australië. Zij 

 liüuilt zich over dag in de holen of ook op de takken 

 van groote hoornen op, en gaat bij nachttijd op haren 

 roof uit. die in insekten. voornamelijk kleine torren 

 hestaal. Zij nia.ikl jaarlijks twee broedsels, en het 

 wiifje V"A hare i tul ."> geheel witte eijeren op 

 iKHilniolni in liodnilmlon. — De voorwerpen van 

 Noordelijk Australiö zijn eenigzins kleiner, hebben 

 eenen witaclitigen buik. en worden dei'halv(> als 

 eene eigene soort beschouwd, aan welke men di'n 

 naam van Podcny/us leucogaüer gegeven heeft. 



DE K O LI B Rl'S. 



T R O (; H I L U S. 



D<' kohl, I-i's \,,rnirn r,aio in zieh af-esloten. tol 

 Anioi ika l,e|ieikto familie van vo-rls. die ziel, erliter 



on wol 1 r l,o|.aaMolijk mm do gior-zwalnwen 



aansinilen. Van al dozo vo-el< zijn zij echter. I.ohalve 

 door volc andoiv konnioikon. dadelijk to ondeisehridon 





i".l 



■Is 



\V 



De küliliriV zijn i.rvv kloinc xnLiels van een zeel' 

 teer maaksel, mot oenen niiii nC meer via'lengden. 

 zoer dunn.ai. iiaaldarliii-cn l„.k. mot eene lange, 

 speclitaoliti-o t(MiL:. mot Imitcn-owiimi zwakke pootjes 



zwalnwaehti-o \ haiiivlv. wior M'doivn n stal zoor fraaijo 



kleuren mol ,'rnon ni.'laal-wori s, hijn v<at..nnon. on 



die hnn v Iscl. li,-l-,vn voorna lijk m kl.ane msekton 



hostaal. liawijl zij lilijvon vlii-vn, met Imime 



ton- \oo,iu lijk uit di.' hlo,.|nk,'lkrn L^aau halen. 



^volko ,l,H-,i 1 ,„■ laii^.. |„j|,url,ti,tj,. .^edaanlo o| „.• 



ander,, wij/,- on-,.naakhaai zmidon zi|n. 



De kleinst,, s ■t,.n zijn aaiim,.rk,.|i|k kl,.m,.| ,hiii 



,aize -oii,lliaantj,'s en ,1,. gr,.otst,. h,.r,.iki.n ijaaiiw,.|ijks 

 ,l(. ■;r,.otl,. \,in ,'Oii zwaluw. II,. Iiek is hii v,.|en n'ut. 



gebogen. De lange hooi-n(.|i van het tongbeen loopen. 

 zooals dit ook bij ,lo s|i,.,lit,..ii plaats heeft, over den 

 s,-hoilel. en w,>r,lon woL:getrokken, wanneer de lange 

 aan hi't i.iiid,' L;i'v,akte tong geheel uitgestoken 

 woidt. Hunne vleugels zijn zeer lang en puntig. De 

 'lü groote slagpennen, van welke gewoonlijk de eerste 

 de langste is, zijn zeer lang, die der tweede orde 

 daarentegen buitengewoon kort. Hunne korte 

 voetwortels zijn van voren met dwarsschilden bedekt, 

 wanneer zij niet, zooals dit dikwijls plaats grijpt. 

 geheel of gedeeltelijk met vederen bekleed zijn. De 

 middelste en buitenste der zeer zwakke teenen zijn 

 aan den wortel vereenigd, en allen met gekromde 

 nagels voorzien. 



Hnn st-aart is somtijds viei'kant, somtijds gevorkt, bij 

 sommigen zijn zelfs enkele staartpennen buitengewoon 

 verlengd ; hij is uit 10 pennen zamengesteld. De jongen 

 zijn nu.estal üroi'n (d' grij.s van kleur, of op de 

 ,inderdeelen wit : maar het schijnt dat deze tinten 

 spoedig door de prachtige metaalkleuren vervangen 

 worden, welke het kleed der ouden versieren. Sommigen 

 vei'toonen reeds in het nest hun volmaakt kleed. De 

 wijfjes hebben minder fraaije tinten dan de mannetjes, 

 wier kleuren aan pracht die der edelsteenen overtreffen. 

 [ Hun voedsel bestaat grootendeels uit insekten, vooral 

 I kleine torren en vliegen, welke zij voornamelijk uit 

 i de bloemen halen. Zij vliegen tot dat einde van 

 f bloem tot bloem, en weten zich, door .snelle wiekslagen, 

 voor ieilere l)lnem als '1 ware in de lucht staande 

 te h,Mid,.n. t,.iwijl zij m.'t hunne lange tong de kelken 

 lier liloemi.|i doorzoi'ki.n. Sommige soorten ziet men. 

 hij deze bozigheid, z,.|ls ,ip ,!,■ liloi'nik,.|ken zilti^n ,d' 

 ilaai'op rondklauteren. D,. v,iriii van linmion lii.k 

 schijnt gedeeltelijk door hun voetlsel bepaald te worden. 

 Zij halen ook de insekten van de bladeren of uit de 

 schors der hoornen, of zelfs uit het mos, hetgeen 



ziel m,.n hen niet op don grond. In de gevan-i.|is,lia|i 

 blijven zij soms jaren lang in leven, godun'ii,!,. ,l,.n 

 winter in gestookte vertrekken gehouden wurtlende. 

 Er is zelfs een voorbeeld, dat een broedend wijfje 

 mede op het schip vverd genomen, o|) reis hare 

 eijeren uilbr,>edde. en ,hit ,lo j.aigiai. na ,l,.n 

 ilóod ,ler iiio,.der. n,,ii ,.eni.i:,.n lij,! m Kn,u,.|aii,l 

 l,.ofiloii. .Mi.n v,ie,lt, zi' niet honig, sii'oop of geweekte 

 li,.silinit ni,.l snik,.r. Zij behooren, met de zwaluwen 

 ,.|i L;ii.r-z\\aln\v,.|i. t,il ile beste vliegers onder de 



libris .l.mr ,1,. Krauseh,. I 

 \ntill..s „mnrniun.s. b.ainl 



