o'enoeiml. Zij bewoont vlakten tot 'tOOü voet hoop 

 in het gebergte, houdt zicli steeds op den grond op, en 

 graaft in de aarde, aan hellingen, horizontale holen 



van sointijds O voet diepte, waarin zij haar nest maakt. 



DE BLOEMZUIG ERS. 



NECTARINIAE. 



De bloonrzuigers zijn vogels uit de lieete streken 

 der Oude Wereld, die zich door den vorm van hunnen 

 snavel in het algemeen aan de boomklimmers 

 aansluiten, ofschoon zij nooit van eenen klimstaart 

 voorzien zijn, en die van insekten, den honig of het 

 stuifinoel der bloemen leven, welke zij meestal 

 niet hunne lange, uitstrekbare, veelal aan liet rimle 

 gespletene of zelfs borstelvormige tong uit de bldcmeu 

 iialen. Zij doen in dit opzigt aan de kolibri's denken, 

 maar deze wijken geheel en voornamelijk af door hunne 

 lange zwaluwachtige vleugels en zwakke pooten. 

 Intusschen eten sommige ook bezien of andere saprijke 

 vruchten. Er zijn meestal 10 groote slagpennen 

 aanwezig, van welke de eerste kort is. Het vederkleed 

 is bij velen met fraaije metaalglanzige kleuren 

 versierd, bij anderen eenvoudig. Vele maken een 

 kunstmatig, somtijds hangend nest, en de meeste 

 schijnen slechts 2 eijeren te leggen. Deze vogels 

 vormen de volgende hoofdgeslachten: 



DE HONIGZUIGERS. MELLIFHAGA. 



Men vat onder dezen naam een vijftigtal of meer 

 soorten zamen, die over Australië, Tiinor, Cerani, 

 de Molukken en Celebes verspreid zijn. Zij hebben 

 grootendeels eenvoudige , onaanzienlijke kleuren , 

 eenen veekl stevigen, slechts flaauw gekromden en 

 gekielden snavel, die even lang of korter is dan de 

 kóp; eenen afgeronden staart, die gewoonlijk, in 

 lengte den romp evenaart; eene kleine mondopening; 

 eene aan haar einde in draadjes verdeelde tong, en 

 eene naauwe maag. Zij voeden zich met het stuifmeel 

 en den honig der bloemen, en de daarin huizende 

 insekten. Hunne grootte wisselt al' tusschen die van 

 een lijster en eene koolmees. 



Eene soort, MdlijjJiaga Go/ik/ii , dom (iould 

 smystacalis" genoemd, uit West- Australië, van meer 

 dan eenen halven voet lengte, is op ile bovendeelen 

 zwartachtig, met eene witte streep boven het oog 

 i'ü een hnndel witte vciln-cn op de ourstivck : op dr 



\ü 



■s.-l,. 



■kki'o. Zij houdt zicli op struiken op, vangt de 



rL;riHli' insekten, op de wijze der vliegenvangers, in 



vlugt, <'n laat van tijd tot tijd een eigenaardig 



verscheidene broedsels te maken, en plaatst luuu-. 

 uit fijne takjes vervaardigd en van l)innen met wol 

 of bloemenpluis belegd nest in lage struiken. Het 

 bevat '2 roodachtig vale, met bruin en piirpergrijs 

 gevlekte en gestipte eijeren. — Uelliplmga auricoma 

 heeft de grootte van een leeuwerik, eene citroengele, 

 in het midden zwarte keel, en een bundel gele vederen 

 aan de oorstreek. Zij bewoont Australië, is zeer 

 menigvuldig in Nieuw-Zuid- Wales, vliegt pijlsnel van 

 struik tot struik of boom tot boom, en doorsnuffelt 

 op de wijze Aor meezen, langs de takken klauterend. 

 deze en ile lilmieien naar insekten. Zij houdt zich bij 

 voorkeur op de altijd groene eucalyptus en acacia 

 op, en het is (Jimierkelijk. dal de hdofdkleur van 

 haar vederkleed met het -reen der liladeren 

 overeenstemt, terwijl de bloeuLcn van voornoemde 

 gewassen volmaakt dezelfde gele tint vertoonen als 

 het geel aan den kop des vogels. — Eene soort van 

 Zuidelijk Australië, Melliphaga leucolls genoemd, en die 

 in grootte ongeveer met de voorgaande overeenstemt, 



oorstieek is wit. r\\ ile kn|. en hals tel aainle Ixu st 

 zijn grijsachtig zwart. 



Bij Melliphaga cyanoiis is de huid om en boven 

 het oog blaauw, en deze vogel wordt derhalve door de 

 Engolsclicn van Oost-Australië »Blaauwoog" genoemd. 

 Hij heeft de grootte van een zwarten lijstei' en 

 eenen stevigen snavel. De bovendeelen zijn geelachtig 

 olijtkleurig, behalve de bovenkop, die tot in den 

 nek zwart is; de keel en onderhals zijn grijs, de 

 overige onderdeelen wit. Hij schijnt uitsluitend 

 Nieuw-Zuid- Wales te bewonen, alwaai' hij een 

 standvogel is. Bij deze soort merkt men hel onder 

 de honigzuigers tot nog toe op zich isAï staand 

 verschijnsel op, dat het wijfje hare eijeren in het nest 

 van den sPomatorhinus temporalis" legt. Deze, 1 in getal. 

 zijn bleek geelrood, met onregelmatige, roestbruine 

 vlekken. Deze vogel maakt jaarlijks twee broedsels. 



Alelliphaga circinata, uit Nieuw-Zeeland, is niet slechts 

 merkwaardig door hare hoofdsieraden, maar ook omdat 

 er herhaaldelijk levende voorwerpen naar Engeland 

 gebragt werden, waar zij de gevangenscha|i goed 

 verduurden. De hoofdkleur van het veilerkleed is een 

 fraai zwart, met groenen en purperkleurisen \\c('>rs(liijn; 

 maar de nekvederen zijn verleniiil. ini't lns>e vlaggen 

 en witte schachten, en men ontwaait aan \\i'èrszijde 

 van do keel een bunilel vmirnitslekenile, silnil|iaclitige, 

 maar losse, witte veileren. 



Men geeft den naam vlui tkiH'Iimiiüi vxeu is aan 

 verscheidene groote snuiten, met eenen stevigen. \an 

 boven sterk gekiidden snavel, \iij ver naar Noren 

 peplaatste neiisualen, i'ii eenen dun met vederen 

 l.iedeliten kep. — 0\\i\rv i\t'/.r h MelUjiIiaga comtculala 

 zeer gekenmerkt dnor haren snavel, die van boven 

 van eenen knobbel voorzien is. Zij bereikt meei dan 

 eenen voet lengte, heeft de punt van den sUiail en 



