(■11 eenen luuxktcii kni 

 Xieuw-Zuid-Wales, zijn 



doüi' de eigenaard i.tre 

 Jiij op den donrn 



hals. Ik'Ze vogel is. ni 

 land. Iiij elkeen bekend 

 I. die hij uit wanneer 

 I eciieii boom zit. De 

 kcdonisten iiebben h.an <>nk dien ten gevolge allerlei 

 namen, zooal.s i.I'oüi- sdidicr". sPimlico". «Koiir 

 o'clock" gegeven, dii' di/,r tiwuirn miirlcn viT/.iniiclIjki'n, 

 terwijl zijn naakte kdp en lials aanlciiling gaven tut 

 de namen ))Friar-bird", sMouk" en »Leather-head." 

 Hij klautert in alle mogelijke houdingen, gelijk de 

 meezen, langs de takken, en voedt zich met insekten, 

 het stuifmeel der eucaly|)teii, wilde vijgen en bezien. Zijn 

 groot, half kegelvormig, maar tamelijk die|i en kunsteloos 

 gebouwd nest bevestigt liij aan den lioiizuntalen tak 

 van een angophora- of ecu gimdiodm. ziindn- het 

 te verbergen, en dikwijls slechts eenige voeten van 

 den grond. In sommige plaatsen broedt hij zoo talrijk, 

 dat hij nagenoeg een gezellig leven leidt. In den 

 broedtijd dulilt hij niet. dat iiiens<lii'n. of andere vogels 

 zijn nest naileren, en traciit ze in dit geval te 

 verjagen, door op luai /.nnder vrees te stoeten. Het 

 nest bevat gewonnlijk .'! /.almioode. met kleine 

 donkerder vlekken licdckli^ eij(aeii. — Eene andere 

 soort, MellipJiaga iiiilrnhi. is een weinig kleiner; zij 

 heeft geen wit aan het eindi' van den staart, de nek 

 en kruin zijn met vcilen'ii bekleed, en zij wordt in 

 Nieuw-Guhiea, op Siunliawa en Samae aangetrelleii. 



Men geeft den naam van antiiogknys aan desoorten 

 wier wangen met boi-.stelachtige vedertjcs bezet zijn. — 

 Hiertoe behoort MelUphann riijh/ularis, uit Australii'. 



Zij heeft de grootte vai n lijster, witte wangvedi'rtjcs 



en de keel met den k(i|i vaal roedbrnin. 



Er zijn ook soorten, anthochoep.ra genoemd, die 

 achter de oorstreek een vleeschachtig lelietje hebben, 

 en derhalve door de Engelsclien in Australii' 



nWattle-birds" gei md worden. — Hiertoe behoort 



de grootste soort van alle honigzuigers, Mellipliaga 

 inauris. Zij heeft de grootte van een ekster en haar 

 vederldeed is met wit op eenen grijzen grond geteekend. 

 Zij wordt in Tasmanië, waar zij zeer menigvuldig is, 

 gegeten. — Mdliphagu carunculaCa, die in Australii' 

 onder de zeer gewone vogels behoort, is kleiner dan 



de V.torgaande seelt. olschoon /.ij e,.||e|i voet l.av-te 

 Ijereikt. Zij plaatst haar nest in stiink(a_i (d' (.p 

 hoiizontale boomtakken. 



DE HONIGVOGELS. NECTARINIA. 



Dit geslacht, ook «C'yni 

 groot getal kleine soorten, 

 der geheele Oude Wereld ' 

 tot Palestina en zuidelijk t( 

 voorkomen. Zij zijn slank 

 verlengden, min of meer .: 

 snavel, wiens zijraiiden ve( 



zipi met zeer 

 jn eene zaag. 



staart 



tong van voren gespleten, en de mannetjes van 

 vele soorten hebben een met fraaije. gedeeltelijk 

 metaalglanzige kleuren versierd vederkleed. Zij zoeken 

 hun voedsel, hetgeen voornamelijk in insekten en den 

 honig der bloemen bestaat, veelal door met hunne 

 lange, uitstrekbare tong in de bloemen rond te tasten. 

 Vele sooiten Vervaardigen een fraai, baidelvonni- 

 ii.'st, hetwelk zij aan de takken van struiken en 

 booniiai ophan-en. 



metaalglanzige kleuren versierd zijn. zijn over Afrika 

 en Azië tot Palestina, de Philippijnsche eilanden. 

 Nieuw-Guinea en Noordelijk Australië verspreid. De 

 moesten hebben eene sooi't van aangenamen zang. 

 Het ligchaam der grootste soorten evenaart dat van 

 een leeuwerik ; de kleinste zijn niet grooter dan 

 onze goudhaantjes. De kleuren van het vederkleed 

 der wijfjes zijn veelal eenvoudig en zonder metaalglans. 



wit-, geel- of -Tijsieliti-. Dit is ook liet .Licval met 

 de jon-e iiiainiet.jes. 



lüj sommige sooilen zijn de beide mi.lilelste 

 staartpeimen aanzienlijk verlengd. — Eene dei- 

 grootste soorten die, in dit ojjzigt, eene grasmusch 

 evenaart, is Nectarinia faiuosn. van Zuid-Afrika. Zij 

 wordt door de aldaar wonende llollamlers «droene 

 snikervogel" genoemd, en komt zelfs tot in ile tuinen 

 van de Kaapstad voor. Het volkomen kleed van het 

 manuetie is fraai grasgroen met metaalglanzigen 

 weèrseliijn. en hi'cft aan weèrszijile van de borst 

 een himdeltji' van citroengele vederen. — Neclarinin 

 pidvhi'llii. van Westelijk Afrika, is niet grooter dan 

 een sijsje en goudgroen, met eene, aan de zijden 

 gele, in het midden roode borst. — Eene even kleine 

 soort van Ahyssinië, Nectarinia melallica, heeft den 

 kop, hals en mantel groen met metaalglans. den 

 kidp. staalt en de voorhelft der vleugels blaanw. de 



met insekten. schreeuwt bij gevaar als eene jonge 

 kat. doeli het mannetje heeft eenen aangenamen zang. 

 Zij haoLit haar bnidelvormig nest. welks zijdclingsche 

 in.i^an- zich aan het hoveneiml.' bevindt, aan dumc 

 takkiai en leut :! witte eijeieii. — Dij eiai zeca' ii aalj.' 

 soort van la't I limalaya-gebergte, Nectarinia Gonlilii. 

 zijn de hovendi'clen bloedrood, de onderdeelen en de 

 stuit citidengeel; maar de staart, wangen, ki'iiin en 

 keel staalblaauw, en de .slagpennen bruin. — Nectarinia 

 Kiihln. van .hiva. behoort mede onder de zeer fraaije 

 sooiten. Zij is (dijfkleurig, maar de bovenkop is 

 metaali^Toen. de stuit geel, de keel en krop zijn 

 donkeii'ood. en zij heeft eenen staalblaauvven gmdel 

 aan de keel. Deze vogel voedt zich met insekten en 

 heziiai. hioedt in het gebergte, maar trekt na den 

 broedtijd in ,1e hi-.ae (ai hew.M.n.le streken. - l'.ij 

 Nwtnrniia Te,„,iii„cku, van Sumatra. is de lioofdkkaic 

 (^en fiaai lioo-rood : maar de stuit is t:vel. de 



