on beval 4 tot 5 eiieien, die door liunno grootte 

 en klem- de eijeren v;ni den wielewaiil lierinneren. 



DE TIMALIA'S. TIMALIA. 



De timulia's zijn eenvoudig geklein-de vogels van 

 Oost-lndië, die in grootte een leeuwci'ik cveiiaren 

 of kleinei' zijn, en wier staart koi'ter is dan de roiii|i. 



Sommige soorten hebben eenen stevigen, eenigzins 

 gekromden bek. Hiertoe behoort Timalia ihorac'ica, 

 eene op Java en Suniatra gewone soort, die de 

 grootte heeft van een leeuwerik, en roodbruin is met 

 eenen zwarten kop en een groeten witten keelkraag. 

 Zij lioiidi zich in digte struiken van het gebergte 

 np. eii liure stem is een zeer zonderling mengsel van 

 sehielijk uitgestooten, maar verwarde toonen. — 

 l'^ene andere soort. yma/iff^o/Zo/üis of smelanothorax", 

 heeft de grootte van onzen pimpel, en is i-oestkleurig ; 

 maar d(^ wangen en borst zijn grijs, en de witte 

 keel is door eene groote, zwarte, hoefijzervormige vlek 

 begrensd. Men treft liaar op Java in het digte gias, 

 <le struiken of doornen aan, die langs de oevers der 

 livieren of in moerassen groeijen. Zij voedt zich 

 met witte mieren, haft en andere diergelijke insekten 

 en dezer maskers, die zij uit de niooiassige gronden 

 haalt. 



Timalia ptiluna of »trieliorrhos", der Sunda-eilanden, 

 is merkwaardig, door dat de vederen van haren rug 

 en de zijden des ligchaams buitengewoon verlengd, van 

 zachte en losse draden voorzien zijn, en witte 

 scl lachten hebben. 



Bij andere soorten, de MiER-TiMAi.iA's.ïriiDir.nsTRis. 

 is de bek regt en herinneit dien der lijsters. Haar 

 staai t is somtijds zeer kort. — Eene dezer, Tnrdir osiris 

 cojjistraliis, heeft de grootte van eene iiiusch. 

 Zij is roestkleurig, maar deze tint trekt op de 

 bovendeelen .sterk in het bruine: de keel is wit. 

 en de bovenkop zwart, maar aan weerszijde van eene 

 roestkleurige streep -voorzien. Deze vogel leeft op 

 .lava, in bergachtige streken, np eene hoogte van 

 :!()(»() tot 4000 voet. llij Ik.ikIi /.idi in ^tl■uikeu, 



grond. z<d zich van tij.1 tot tijd op steeiien id' 

 oingvvallrn booiiislaiiniirn. en voedt /.icli met witl<> 



DE GARRULAX. GARRULAX. 



Deze vogels liehben veel overeenkomst met de 

 timalia's, maar Inui staart is sterk afgerond en 

 langer, dat is te zeggen, gewoonlijk even lang als de 

 lomp, en zij zijn doorgaans grooter en kunnen in 

 dit opzigt met een lijster vergeleken worden. 



Bij eenige soorten zijn de vederen van den 

 bovenkop verlmoil. on zij herinnei'en eenigzins 

 de gaaijen. Ilii'itoo liohdort Garrulax bicolor, van 



den koji en hals wit, het voorhoofd, oen oogkring 

 en de bovenhelft der wangen zwart heeft. — Gan-ula.v 

 leucoloplius, van Nepaul, is lichter van kleur. 



Andere soorten zonder kuif hebben het voorkomen 

 van lijstcis: li. v. Garrulax paüiaius, van Sumatra. 

 die goohielitig loodbruin is met zwarte teugels en 

 giijzi' ko|i, hals en borst. 



IliiT sluiten zich vervolgens de soorten aan, die 

 men in de twoo ondorgi'slacliton "Jantliocincla" on 

 sCinclosoma" ;jclir;iLit licoll. l.iiiit^lvcnnoiodcn liolibon 

 iets duifachtigs in haai- voorkonien. Hot zijn standvogels. 

 die zich in met struiken bedekte streken ophouden, 

 zich mot insekten voeden, zeer behendig op den 

 grond loopen, en ook aldaar nestelen. Eene der 

 meest bekende is Cinclosoma pundalum, van Tasmanië 

 en Oostelijk Australië. Zij evenaart in grootte onzen 

 zwarten lijster. Haar vederkleed is rosachtig bruin, met 

 zwarte, overlangsche vlekken; de keel is zwart, de kop 

 en hals zijn bruin, eene vlek aan weerszijde van den 

 hals en eene streep boven het oog wit. Deze vogel 

 houdt zich bestendig op den grond op, waar lilj vi'ol 

 en snel loopt; daarentegen vliegt hij weinig >'\[ alsdan 

 laag bij den gronden slechts op korte alstamlen ; 

 zijn stemgeluid is lluitoiid. on zijn vloeseli zoo 

 voortreflelijk van snuiak, (IliI hc't als wild vi.'i'koclit 

 wordt. Het wijfje legt groote, met olijfljniin op 

 eenen witten grond gevlekte eijeren. 



In de nabijheid dezer vogels brengt men veelal 

 ook verscheidene, vooral Afrikaansche soorten, aan 

 welke men den naam van »Crateropus" heeft gegeven. 



DE KRUIPLIJSTERS. POMATORHINUS. 



De krniplijsters zijn vomal konnoli|k aan linnnon 

 snavel, die in zijne geheelo lengte aanzioulijk gekromil. 

 meestal even lang als de kop is, en wiens neusgaten 

 overdekt zijn. Zij hebben tamelijk korte, afgeronde 

 vleugels en de staart heeft omstreeks de lengte 

 van den romp en is afgerond. In grootte evenari'n 

 sommigen eenspreeuw of lijster, anderen daarentegen 

 zijn niet grooter dan een leeuwerik. Zij bewonen 

 Oost-lndië' en Australië'. Het zijn standvogels, die 

 weinig vliegen, maar dikwijls op of digt bij den 

 grond koaion. — Do sooit van .lava. Pomnlorhinns 

 montanus, is grooter dan een leeuwi.'iik on hooft 

 eenen gelen, van boven donkerbi ninon bok. llaro 

 hoofdkleur is liruinrood: maar de ondoidoolon, liolialvo 

 dl' /.ijdon \an don romp. zijn wit. do kop on wangen 

 zwart, l.ohalvo oono witte stroop boven olk oog. 

 Deze vogel houdt zich in de struiken op, die in hot 

 gebergte langs de boschkanten groeijen. llij hooft 

 eenen zeer welluidenden zang, plaatst zijn uit fijn 

 gras, bladeren of worteltjes van planten vervaardigd 

 nest in het gias of in digte struiken, en het wijfje 

 legt daarin 2 witte eijeren. — Pomatorhinns temporalis. 

 van Australië, is ro.sachtig bruingrijs, maar de bovenkop 



