DE ZANGERS DER OUDE WERELD. 



S Y L V I A E. 



Hiertoe behooren de grasmusschen, iiaclitcgalen, 

 lietzangers en verscheidene uitheemsche vormen. 

 Hnnni' vleugels zijn van 10 groote slagpennen voorzien, 

 van welke de eerste inüi.sschen zeer klein is. Europa 

 is zeer rijk aan soorten van deze onder-familie, van 

 welke wij de volgende geslachten noemen. 



DE GRASMUSSCHEN. SYLVIA. 



Men weet, dat de grasmusschen vogeltjes zijn die 

 min of meer de musschen in grootte evenaren, maar 

 (■ene veel rankere gestalte en eenen fijnen snavel 

 hebben, min of meer grijs van kleur zijn, vati 

 iiisekten en voornamelijk in struiken leven, aldaar een 

 lialfkogelvormig nest maken en 4 tot 5 witaclitige, met 

 allerlei tinten gevlekte eijeren leggen. Hun bovenbek 

 is achter zijne llaauw gekromde punt een weinig 

 iiigekorvon. en de staart aan het einde regt of flaauvv 

 afgerond. Ueze vogels verduren de gevangenschap 

 zeer goed en zouden, vooral om hunnen aangenamen 

 zang, algemeen in onze Diergaarden gehouden worden, 

 indien zij niet. uit zuilit viior hi^t vreemde en 



geacht werden. 



De voornaamste soorli'n bewonen Enro|ia. Mri 

 verdient intusschea opgemerkt te worden, dat de 

 soorten, die in Zuidelijk Europa broeden, niet verhuizen, 

 en afgeronde, niet tot verre reizen ge.schikte vleugels 

 hebben; terwijl degenen, die in het gematigde en 

 Noordelijk Europa nestelen, ofschoon somtijds zeer 



van het wan 



Vlh- 



•scl, 



bel 



verwant mi 



zijn en meer puntige, tot 



hebben. 



üe Sptnver-i/rasmvsr/i 

 de grootste soorten, die echter in ons rijk sleehls in 

 de provincie Groningen aangetrolfen wordt. De kleur 

 van het vederkleed, van welke haar naam ontleend is. 

 doet aan die van het oude sperwer-wijfje denken, 

 doordien het op de bovendeelon donkergraauw, op 

 ile onderdeelen witachtigmet graauvve dwarse streepjes 

 is. Haar zang heeft veel overeenkomst met dien van 

 den tuinduiter, is echter krachtiger. Zij is onrustig 

 van aard, schuw, en leeft en nestelt in struiken. — 

 Eene nagenoeg even groote, om haren fraaijen zang 

 beroemde soort is de Orphcini-firosmnsch. Sijlrin nrplicn. 

 van bel bcete Kmnpa. Zij dort .l,i,.r huivnddnkrrni 

 boveidiop aan de volgrude soort ,lcid<r|i. — jlo/,-. de 

 Zwarlhop-granmnscli, Sylria n/ricapi/la, heeft eenen iialven 

 voet lengte. Zij is op de bovendeelen donkergraauw, 

 op de onderdeelen lichter, en bet mannetje heeft 



eenen zwarten, het wijlj ucu roestkleurigen 



bovenkop. Zij Imuilt zich in lirt lage hout van 



nog zeer enkel aangetrolfen. Haar zang. ols( hoon 

 tamelijk kort, is fluitend, helder en zeer wi^llnidcnd. 

 en zij is derhalve als kamervogel in vele streken 

 zeer bemind. — De TuinJliiUer. Si/lvia hurlensü, wordt 

 zoo genoemd wegens zijnen lluitenden zang, en 

 omdat hij zich gaai'ue in tuinen ophoudt. Hij is zeer 

 kennelijk aan de loodklcni- van zijnen bek en zijne 

 pooten. Zijn vederkleed is op de bovendeelen olijf kleurig 

 donkergraauw, op de onderdeelen witachtig grijs. Dit 

 is eene in Europa en ook in ons land zeer gewone 

 soort. — Nagenoeg even menigvuldig, maar kleiner 

 en ranker,, is de Braamslitiper, Sylvia currüca. — 

 De Gewone grasmusch, Syhia cinerea, die mede ondei' 

 de gemeene vogels van ons werelddeel behoort, houdt 

 zich gaarne in doornstruiken op; zij heeft de onderdeelen 

 fraai grijsaehtig wijnrood. 



DE NACHTEGAAL-ZANGERS. LUSCiNlA. 



Hiertoe behooien i\r ziinp'js. die in maaksel en 

 leven.swijze min of meor mot onzen naciitegaai 

 overeenstemmen, dus ook liet rood- en blaauwborstje, 

 de roodstaartjes enz. Zij zijn naar denzélfden grondvorm 

 gemaakt als de grasmus.schen, maar zijn liooger op 

 de pooten, voeden zich veel met wormen, en houden 

 zich digt bij, of op den grond op, waar zij veelal 

 ook nestelen. Het zijn bij ons trekvogels. 



( bize Xtic/itet/anl, Liisciiiia liisciiiia, is met de volgende. 

 d<.' om /.ijnen zang meest beroemde sooil van zangers. 



Hij bowiiiint do middol- on westelijke gedeelten van 

 Knrop;i. on is vooial in ons land ook zeer menigvuldig. 

 Mon treil bom vooial in bot lage liout vat) kleine 

 bossriicn aan. waar bij op den grond een slecht nest 

 uil bladeren maakt en i tot T) olijfgroene, inet 

 olijf bruin gemarmerde eijeren legt. — Eene eenigzins 

 grootei'e soort, de Sprosser der Duitschers, Liisi-/i/ia 

 ■jiliilowi-lti. vervangt grootendeels of geheel de plaats 

 van onzen narhtegaal in Denemarken, Zweden, lIorigan|c 

 en het Oostelijk Euiopa in het algemeen. Zijn zang 

 is nog sterker dan die van onzen nachtegaal, mit;ir 

 daarentegen minder zameidiangend. Men treft hem 

 voornamelijk aan de met hout begroeide oevers dei- 

 rivieren aan. 



De roodstaartjes, die zich bei 

 nachtegalen aansluiten, worden zoo 

 hunne staartpennen gedeeltelijk 

 bruinroode kleur hebben. Eene s 

 Rood.üaitrtjt', Luscinia ii///i/s. zoo g( 



zwart is, wordt in hi't waiioi' on '. 

 tot in onze grensstreken aangeti 

 oors|i)'onkelijk op rotsen levemlo . 

 nestelend, is deze vogel, in be 

 vrijwillig een halve huisvogel gewdi. 

 in de steden en bij voorkeur op 

 ophoudt, van wier nokken hij zijn kr; 



