De Kramsrogel. TurJiin püaris. liij ons veelal aVeliljakkor" 

 genoemd, heeft nagenoeg de grootte van den zwarten 

 lijster, eenen grijzen kop, roodbruinen mantel en 

 loodgeelachtige, met zwart gevlekte onderdeelen. Hij 

 voedt zich met jenever- en lijster-bezien, wordt zeer 

 vet en zijn vleesch wordt voor lekkerder gehouden 

 dan dat der overige soorten. Hij nestelt op sparreboomen 

 voornamelijk in het noordoostelijke Europa, enkel zelfs 

 in de provincie Groningen, verspreidt zich echter in het 

 najaar, in groote vlugten, over het overige Europa. 

 Aan zijne broedplaatsen ontziet men hem uit vrees 

 voor de gevolgen der zonderlinge wijze waarop hij zijn 

 nest verdedigt, door zijne ontlasting met de juistheid 

 van oen geweerschot op de oogen van den mensch 

 te doen nederkomen. — De ZatifflijHer, Tnrdus mt/sims. 

 algemeen in de bosschen van Europa verspreid, en 

 bemind om zijn aangenamen zang, is ook merkwaardig 

 om zijn nest, hetwelk op de binnenzijde met eene 

 grijsachtige, op bordpapier gelijkende zelfstandigheid 

 overtrokken is; deze stof is gevormd uit kleine, 

 met een weinig kleiaarde en speeksel tot een geheel 

 veieenigde brokjes rot hout. — De Kopenciek, Turdus 

 iüacus, onderscheidt zich voornamelijk van den 

 zanglijster doordien de onderzijde iler vleugels en de 

 zijden van den romp vurig roestiood in plaats van 

 lileek roestgeel zijn. Hij ln-ncili noordelijk gelijk de 

 ki'amsvogel, verbreidt zich oelitcr op den najaarstrek 

 in groote menigte over het gematigde en warme 

 Europa. — In Noordelijk en Middel-Azië heeft men nog 

 een opmerkelijk getal soorten, van welke verscheidenen 

 van tijd tot tijd in ons werelddeel verdwalen. Onder 

 deze behoort ook de Siberisdie Lijster, Turdus Sibiricus, 

 wiens volmaakt kleed geheel blaauw7A\ art is met eene 

 witte streep boven liet oog. 



Sommige soorten, rots- en gronti-li.istfrp 

 genoemd, hebben den staart korter dan gewoonlijk, 

 tei'wijl hare pooten langer zijn. en zij houden zich 



op, en voeden zich niet insektcn. Iv-ni' dczi'i'. de 

 hlaamce Rots-lijster, Turdus cyaiwiis. cvcnaait onzen 

 zanglijster in grootte. Het oude manncljc is geheel 

 donker grijsachtig blaauw. Zij wordt in Zuidelijk 

 l''.nropa aangetroffen, voedl zich met insekten, nestelt 

 in rotsspleten, en legt '(• tot .") liclitblaauwgroene 

 eijeren. — De rosse Rots lijster, Turdus srr.vatilis. is 

 een weinig kleiner dan onze zanglijster, en lieeft 

 renen korteren staart, die, gelijk de onderdeelen, ros is. 

 Hij bewoont Zuidelijk Europa, heeft eenen aangenamen 

 zang. houdt zirh hij voorkeui- op rotsachtige plaatsen 

 !i|i, waai' hij zittende .i|i s|iiiidsliaiien en andere 

 vliegende insi'kten loert, die hij zelfs in de vlugt weet 

 te vangen. — Turdus atriuus, van .lava. die -eelachtiii 

 liiuinrood van klem' is. maar den staalt <u de 

 vleugels blaauwgi'ijs heelt, houdt zich in liosschen 

 op, waar hij met groote .snelheid over den grond, 

 ovei- omgevallen boomstammen of ile kiLic takken 



ie|ier|ilantsoeiier 

 Turdus interpres. 

 staart en zy,: 



dergelijke vi'uchten en eet in 

 zelfs de vrucht van dezen heeste 

 van .lava. heeft eenen korte 

 vederkleed biedt meer viM'Scheiil 

 en kleur aan. 



Aan de rots- en grond-lijsters .sluiten zich eeni.ec 

 Oost-Indische soorten, zoothkha. aan. wict hek 

 verlengd, gekronul en van voren liaakvormig is. die 

 eenen zeer korten staart hehhen. en dum' haar 

 voorkomen en hare kleur aan de wateis|, reeuwen 

 doen denken. — Eene dezei-. Zuotliera vioniicola. van 

 Nepaul, is zwaarder dan de zwarte lijster, en grijsbruin 

 van kleur met eene witte keel. — Eene kleinere soort, 

 ZootJtera andromeda. komt van .l.iva en Ti ■. 



Sommige andere Oost-Indische soorten. MY 1(11 ai' iNEu.s 

 genoemd, doen door haren snavel lchi de zeotliera's 

 denken; maar haar staart is even Liiil! als hij onzen 

 gewonen lijster, de schachten haier iiennen steken 

 veelal achter do vlag uit, en het vederkleed is 

 glanzig donker- of zwartblaauw. Ilieitoe behooren 

 MyiopJioneus flavirostris of ■iinetallicns"". \an .lava. die 

 onze grootste lijstersoorten in groolie evenaart; 

 Myiophonens cyanem of jiglaucinns". eveneens van 

 .lava, maar kleiner en met eenen koilereii staait. 

 en eenige andere soorten van Nepaid. 



snavel, en eenen verlengden staart, dien zij di' -■ewdonte 

 helilii'n dikwijls uit te spreiden. Zij doen hiei iloor en 

 door haar voorkomen eenigziiis aan de knekeeken 

 denken. — De voornaamste. Iiiei toe iielinorende som; 

 is Toxostuma rufnm, door de Anglo-Aiiieiikaneii 

 «Trasher" genoeniil. Haar vederkleed is op de 

 bovendeden roodbruin, op de onderdeeion witachtig. 

 met zwaif(>, overlangsche vlekken. Zij heeft eenen 

 llnitiaiiiiai zang, dien zij van de toppen der hooge 

 Ijoiaiieii laat hooron : maar zij plaatst haar nest, op 

 eene e|.iii,M|. Iiiidi^te van den grond, in digti' striüken 

 of op ile takken van eenen spairehooiii. Hare eijeren 

 zijn o|i eenen lichthlaauwen grond roestbi'uin gevlekt. 

 Zij veihnisi in den winter en is nagenoeg zoo 

 groot als onze koekoek. — To.costoma fiditd.v. is in 

 Noord-Amerika bij iedereen onder den naam \an 

 »Cat-bird" bekend, omdat zijne stem o[i die van eene 

 jonge kat geiijkl. Hij is veel kleiner dan de voorgaande 

 soort, oji de boveiidei'len donker-, ap de onderdeelen 

 licht-leikleui'ig, en heeft de ondiM-dek vederen van den 

 staart bruinrood. Hij heeft weinig aanleg tot het 

 zingen. ofs(dioon liij tracht <len zang van andere 

 vogels na te linoisen, is niet si huw. Iioiidt zich in 



SoiMinige kleine soorten. ('OpsYcnr? gonoenid, 

 hebben eenen zeer langen staart. Bij eene dezer, 

 Copsyclius macritrus, van de Sunda-eilanden, is de 

 staart dubbel zoo lang als het overige ligchaam en 



