is zwait. maar de buik en borst zijn roestldoiirig. 

 (Ie drie yiaar buitenste staartpennon en stuit wit. — 

 Copsychus saularis of »Mindanensis" heeft eenen korteren 

 staart en een zwart met wit afgebroken vederkleed. 

 Hij is over het vasteland van Indië tot China, de 

 Philippijnsclie en de Sunda-eilanden verspreid, en 

 behoort in al de/e streken onder de zeer gewone 

 soorten. 



Andere kleine soorten, «Bessonornis" genoemd, 

 hebben den staart minder verlengd, en velen dezer 

 doen door haar voorkomen aan de nachtegaal-zangers 

 denken. Dit is vooral het geval met Copsychm 

 pkoeukurns of wpectoralis", van de Kaap de Goede 

 Hoop. naai- luiar stemgeluid Jan Frederik genoemd. 

 Zij heeft de grootte van een nachtegaal, en doet 

 door haar voorkomen en hare kleunn aan ons 

 roodborstje denken. Zij nestelt in struiken en Ir-l 

 i tot 5 rosaclitige, met roodachtige vlekken bedekte 

 eijeren. 



De SPOTI.USTERS, MiMUS, zijn de vogels die in 

 Amerika, waar zij uitsluitend t'huis behooren, 

 «spotvogels" genoemd worden. Zij zijn kleiner en 



afgeiüiid. llnti bek is korter dan de kop. maar 

 stevig en een weinig gekromd. Zij zijn op de 

 bovendeelen bruingrijs van kleur, op de onderdeden 

 witachlig; de dekvederen der vleugels hebben witte 

 landen en do bruinzwarte staartpennen zijn gedeeltelijk 

 wit; sdiiindgen hebben eene witte streep boven het 

 iKig. I)(_' bekendste soort is de »mocking biid" der 

 AiiLdd-Amerikanen, Mimus polyglotlus. Hij bmvoont 

 de zuitlelijke en warme gedeelten van Noord-Amerika, 

 waar er zelfs enkelen overwinlcrm. Hij Imuilt zich bij 

 vnorkeiu' in warme en lage knsisti eken (i|i. 11 ij voedt 



zich met b../.ii.n en vli,-,'nde inseklen, ,lie hij t 



groote vluuli.'i.i we.'l tr van-en. Mij nestelt in sUniken 



of 1)11 iMi. (i|i eene hoogte van vijf tot zes voet van 



den Liriinii. en vi?rdedigt zijn kroost dikwijls met goed 

 gevolü tegen de aanvallen van slangen. Hij is zeer 

 vlug en behendig in al zijne bewegingen, en vooral 

 merkwaardig om zijne heldere en fraaije .stem en 

 de bijzondere gaaf, die hij heeft, niet alleen den zang 

 of het ge.schreeuw van allerlei vogels na te bootsen, 

 maar zelfs de vreemdste gelniden, zoo als het 

 iniaauwen der katten, lid iKindniüvlilaf. zaaen, 



iwijls 



UI (len gi. 

 Deze vou( 



-eh, 



iS. IX OS. 



De I.tos, ook oPicnonotus" en sBrachypus" genoemd. 

 zijn lijsters met korte pooten en eenen stevigen. 

 eenigzins gekromden bek. Velen zijn niet grooter dan 



(inzr leeuwei'iK. /,ij oi'wnnen nei warme .xzi.; vn 

 .\frika, en eene soort komt zelfs in Andaluzië voor. 

 Zij voeden zich voornamelijk met bezien en houden 

 zich in struiken op, waar zij veelal ook nestelen. — 

 Eene der grootste soorten, Ixos ocJirocephalus, komt 

 van Malakka, Snmatra en .Tava. Zij heeft de grootte 

 van een zanglijster, is op de bovendeelen olijfkleurig, 

 op de onderdeden grijs met witte, overlangsche 

 vlekken, heeft eene witte keel, eenen gelen bovenkop 

 en zwarte knevelvlekken. Daar zij zeer fraai zingt 

 en buitengewoon mak wordt, is zij bij de vrouwen 

 der .Tavaansche groeten als kooivogel zeer bemind. — 

 Eene kleinei-e soort, van diezelfde streken, l.ros P-sit/ii. 

 is op de bovendeelen donker, op de onderdeden 

 licht bruingrijs, met zwavelgde onder-dekvederen van 

 den staart, terwijl de bovenkop en de teugels zwart 

 zijn. Het is een onrustige vogel, die gediu'ig 

 "iljok-iljiik" schreeuwt, tle boschkanten bewoont, en 

 zijn eenvoudig komvormig, van gras en bladeren 

 vervaardigd nest gaarne in doornstruiken plaatst. — 

 Ixus obscurns, van Noord-.4frika, en die men zegt ook 

 in Andaluzië voor te komen, is niet veel grooter dan 

 een leeuweiik, op de bovendeelen olijfbruin, op de 

 onderdeden hiiiingrijs, op den kop doidcerbruin. 



Aan de Ixos sluiten zich soorten van Afrika 

 en Azii'. criniger genoemd, aan. met eenen 

 klaauwierachtigen, aan zijnen wortel van borstelvederen 

 voorzienen bek, en wier kleuren veelal in het 

 olijfgroene, op de onderdeelen in het geel trekken. 

 Hiertoe behooi't Criniijer milphiiraceits, van .\mboina. 

 die grooter is dan een leeuwerik, van boven geelgroen, 

 op de onderdeelen en aan het einde van den staart geel. 



DE AMERIKAANSCHE ZANGERS. 



S Y L V I C o L A E. 



Men treft in de Nieuwe AVerdd een zeei- groot 

 getal zangeis aan, welke aldaar die der ()uile Wereld 

 vei'tegenwoordigen, waarvan echter velen, ook in hmme 

 levenswijze allerlei afwijkingen aanbieden. Bij de 

 meesten is de bek steviger dan bij de onzen, en zij 

 doen hierdoor, even als door de min of meer fraaije 

 kleuren, waarmede hun vederkleed dikwijls versierd 

 is, aan de tanagra's denken. Bovendien zijn er bij 

 viden slechts 9 groote slagpennen aanwezig. De 

 meeste soorten hebben de grootte en verhouiling 

 der deden als bij onze middel en kleine grasmiissilien. 



F.ene in het koude Xooi'd-.\merika broeilemle snuit 

 is St/lricoln cadtttn-a. Zij heeft den achterkoii. de ked 



'11 de /.ijdeii van di'ii r(jiiip biiiinrood, het voorhoofd 

 ■n de wangen zwart. Zij is onru.stig van aard en 

 Jaiitei t dikwijls, naar de wijze der lueezen zich aan de 

 akken liangende, om insekten en dezer maskers te 

 ;indu'ii. — Sijhicola slriata, eene in Noord-Amerika 



