oogen van liet iinumotje. Dit is Campephnya lobaia. 

 Bij andei'e kleine of tamelijk kleine siKulcn. 

 PEBiCROCOïus of sPhoenicornis" genoeiml, en \m\ 

 Oost-Inflië afkomstig, zijn de mannetjes rood en 

 zwart, de wijfjes grijs en geel van kleur. De ouders 

 hebben de gewoonte, gedurende langen tijd inet 

 hunne jongen in liet rond te zwerven. — Mene 

 dezer, Pericrocotus miniatits, die de Sunda-eilanden 

 bev\'oont, is licht vermiljoenrood, inaar de kop, 

 hals, mantel, en gedeeltelijk ook de vleugels en 

 staart zijn zwart. Zij klautert langs de boomtakken 

 en voedt zich met vliegen. — Bij Pericrocolus 

 /lammens, van diezelfde eilanden, is de lichte kleur 

 een fraai en hoog geelrood. — Bij eene derde soort van 

 deze streken, Pericrocolus perefjrinus of '.iMalabaricus", 

 is het zwart door graauw vervangen, en zij is 

 aanniiTkelijk kleiner. 



DE DRONGO'S. DICRURUS. 



De drongo's zijn in het algemeen gekenmerkt 

 door hunnen zijdelings zamengedrukten en derhalve 

 hoogeii, stevigen en van voren eenigzins haakvoimigen 

 bek, die aan zijnen breeden wortel van laiii^e 

 baardvedertjes voorzien is. Do vederen zijn lianl. 

 Deze vogels bewonen ( test-Indi.'. en d(> lieete slrekm 

 van Afrika. V(;len i'venarcn in -rimlte en/.r lljslcrs. 



De meeste soorten, die men meer in het bijzuniler 

 incRURUS of ook sEdolius" noemt, zijn zeer in het 

 oog vallend door den eigeuaardigcn vorm van luuen 

 staart en de eentoonige glanzig groenzwarte kleur 

 van haar vedcrkleed. De staart, die ongeveer de 

 lengte van liet overige ligchaam heeft, is veelal aan 

 zijn einde iiii;esneden, en het buitenste der .") paar 

 staartpeniien is gewoonlijk langer dan de ovei'igen, 

 echter, naai' gelang der soorten, verschillend gevoi'md; 

 verniits lilt liij soniiiiigen bi-eed en Hervormig naar 



in lange iliaden nitl(io|rt, die echtci' wederom, aan 

 haar einde, van eene lang"sver[iige vlag voorzien zijn. 

 De/e vogi'ls doen doe]- linnnen hek eenigzins aan de 

 klaanwieien. door innnie /xxaite kleur aan .Ie 



kraaivo-els denken. '/i| voeden /.iih voornamelijk t 



insekteii. eten erliter ook kleine hage.lisa.lU i-e ,l„avn. 

 Na hel vallen xan den avond, ziet men hen dikwijls. 

 gemeenschapiM.lijk met de geitenmelkers, jagt i.iakrai 

 op d<' terniiten. en deze zeer liehendig in di' vlii^t 



maken op l.oonilakken. nii't hoo-- van den -rond. 

 hiin nit w.iit.'ltjes van planten los en slecht 

 vervaanligd. ondiep en schotelvormig nest. hetwelk 'i 

 tot 'i witte, niet zwart of bruin gevlekte eijei'cn lie\al. 

 (tinlia- de soorten met draadvormig verlengde 



laiiteni ennei, van den staart hel ren .Ie vol-end.'. 



I)„r„nr. rrunf.r. van het vasl.'lan.l \aii lii.lie. 

 Snniatia .ai .lava. li.'eff .Ie vla- aan li.'t eiii.i.' .|.'/er 



staartpennen geheel vlak of, in andere w.Minlen. met 

 schro.'fvorniig gedraaid, gelijk dit steeds min of meer 

 hij .1.' overige soorten het geval is. imi hovenili.ai 

 zeer groot, vermits zij eene lengte van % tot 5 oude 

 duimen bereikt. De vederen van den bovenkop dezer 

 soort zijn schubaclitig. — Bij Bicriirus r/randis. van 



en de vrij.' vlag van voornoemde pennen heeft ongeveer 

 ;i duim lengte. — Bij Bicrurus retifer, van .Tava, is 

 deze vlag even lang, maar sterk gedraaid. — Bij 

 lïicrurus bracJiypJionus, van Borneo, is zij daarentegen 

 slechts een duim lang en o. ik har.' vrije ilrad.'ii zijn 

 veel korter dan gewoonlijk. 



Onder ile soorten met eenen gevorktmi i>n i.'enig/.ins 

 liervormigen staart, merken wij .Ie volgen.l.' op. 

 Bicrurus mi/s/aceus, \aii Zniil-Afrika. .li.' ginot.a- is .laii 

 een lijster, en op h.'l v.i.irhoot.l. /,.») als .i.ik aan 

 weil'rszijde der onderkaak, hij haien wortel, een bundel 

 draadachtige vederen heeft. — Bij Bicrurus musicus, van 

 diezelfde sti'eek, is de staart zeer weinig gevorkt. 

 Deze vogels worden door de aldaai' gevestigde 

 Hollanders «Bijeneters" en ook sDuivelvogels" genoemd 

 Zij voeden zich veelal met bijen, zijn zeer onrustig, 

 verzamelen zich met het vallen van den avond, en 

 laten hunne schelle stem onophoudelijk hooren. 



K.aiig.- Oost-liidis.lie s.iort.ai. ilir.XA -.'iLHaiiil, 

 liehh.ai eenen gew.ineu vi.akant.ai staart, z.ai.l.a- 



v.nliiig.l.' vederen, en haar thnvcelzwart vedcrkl I 



wiir.lt iloor prachtige blaauwe tinten afgebroken. — 

 IreiKi puclht. van .lava, die de grootte van een spr(>euw 



heeft, 

 met 



l'hilli 

 zwait 



•t i'on schitterend licht kohalth 

 IS. — Irena cyatioyaslru, \a 



DE SPITSVOGELS. ARTA.MUS. 



Deze eigenaardige vogels, .li.' ook .li'u -i'sla.-htsnaa 

 sOcypterus" dragen, en in (lost-ln.lii' .'u Auslra 

 t' huis belmoren, zijn vooral gekenmerkt door humr 

 stevigen, weinig afgeronden, nagenoeg kegelvormig 

 en blaauwachtigen snavel, met vrije zijdelings.' 

 neusgaten: door hunne puntige vleiig.'ls. .'n hiuin 

 tamelijk korten, aan liet einde legt.'u staart. Ili 

 v.'.l.'i-kl.'.'d is v.'.'lal erijsachti-. hruin .>r zwart, ui 

 wit of r.i.i.lhruin af-ewiss.'l.l, H.' uu'.'st.'u li.'hli.'ii 

 grootli' van .'.'n 1,'enwerik. Ki' zi|u i iiiui 1'J so.irt. 

 van .lit gi'sla.ht heken.l. /ij liou.l.'U zirl, ..p ho.iur 

 op. zi'tt.'ii zi.'li. .likwijls gezi'llig naast .dkaar. . 

 dood.' lakk.'U. vl„.-..u /.'.-r sn.'l .'u h.'li.'U.lig. , 

 kinis.'U .likwijls. -..h|k .iiiz.' zwaluw.'ii. langs 

 opp.'ivlakt.' van li.'t wat.'i; /ij vimmIimi zieli iii 



IMll.'ll|k.' W..U 



zij. als liel w; 



