Üi Australië sWood-swallows" genoemd. 



De grootste soort, Artamm monacJms. woidt op 

 Celebes aangetroffen. Zij evenaart in grootte nagenoeg 

 een spreeuw, heeft den kop en hals grijsbruin, de 

 vleugels en den staart grijsaclitig zwart en de overige 

 deelen wit. — Hr gewone sodil vuil .lava. Jriamiis 

 leucogasler, liccfl de gi'.i.itle van een leeuwerik. — 

 De kleinste. Arlamns minor, bewoont Australië. — 

 De gemeenste soort in dit werelddeel en in Tasmanië, 

 ArtanuissorJidiis, is merkwaardig door hare zonderlinge 

 gewoonte van zieli liij lioiulerdeii Ie vereenigen, en als 

 een zweian liiji/ii. aan ceiieii doodiai tak te hangen, 

 maai- zoo dat slechts de Ijovensti'ii den tak omvatten. 



DE PESTVOGELS. AMPELIS. 



Kr zijn slechts een diietal sniMten van dit geslacht 

 hekend.' Zij h.Hiden zich in de koude streken van 

 het Noordelijk halfrond op, hebhen do grootte van 

 een leeuwerik of musch, zeer zachte vederen met 

 teere, maar aan het einde der slag- en staartpennen 

 levendige kleuren, eenen groeten, van eeue kuif 

 voorzienen kop, eenen korten, eenigzins afgeplatten. 

 luaai- dikken bek, korte, maar stevige pooien, eenen 

 kollen, vierkanten staart en puntige vleugels. 



Zij voeilen zich met insekten, die zij op ile wijze dei- 

 vliegenvangei.s vangen, eten, zoodra deze ontbreken, 

 Ijeziëu, hebben een eenvoudig en zacht, maar 

 aangenaam steiiigeluiil. hroi-den in het hooge noorden. 

 maken hun IVaai nest o|> liooniiai. zweiven in den 

 winter, tot kleine tide|ien V(:n'eenigd in het ronil, 

 en zijn niet schuw. 



Onze gewone Pe^tcoi/el. AiiipelU i/arni/iii^, heeft de 

 pooten en den bek zwart. De hooidkkan- van zijn 



hiuinLirijs. ma, ir het laiide iler zwarte staaitiiennen 

 IS geel, dat der >lag|i(aiiHai van de tweede oi'de wit, 

 i'ii heide zijn van |iuntige, hoornachtige en hoogroode 

 aanhangsels voorzien. De pestvogel bewoont de komle 

 streken van Noord-Amorika, Europa en .\zir'. In ons 



aldaar haar groot nest op eene hoogte vaii 10 tot 

 1'J voet van den grond, en het bevat 3 tot A 

 hlaanwachtig witte, met zwartachtige vlekjes versierde 

 cijeren. De jongen worden met insekten en dezer 

 maskers groot gebragt. Deze soort broedt slechts 

 eens in het jaar, in Canada en de Noordelijke 

 Yereenigde Staten, strekt echter hare verhuizing, in 

 het koude jaargetijde. Zuidelijk tot Mexico uit. — Hij de 

 derde soort, Ampelis pkoenicoplerns. die .Tapan bewoont, 

 zijn de groote vleugeldekvederen en de slagpennen 

 van de tweede orde aan het einde rood, en de 

 hoornaclitiue aanhanusels onthiekeii -elieel en al. 



werelddeel liroeiit |i 

 Hij plaatst zijn t; 

 fraai vervaai di'.;d 



\, 



lari 



OOOl 



jedsei, 

 ist, vr 





.;er voor eene voors|ielliiig 



ing gaf tot den naam van 



soort, Ampelis CaroUnensis 



slechts op s))arreboomen, 



vniclitbnomon. Zij plaatst 



Ampelis plioeiiicnple 



DE HAPVOGELS. EURYLAl.MÜS. 



at onder dezen naam een klein getal 

 lai gekleurde Oost-Indische vogels 

 inamelijk gekenmerkt zijn door 1 

 woon dikken en broeden snavel, on di 

 t(_ai- eii middelvinger tot aan het 



twi 



d zijn. lil 



groot, de bovensu; 

 staart middelmatig. 

 In n-roottp evena 



e vogels zouden, leveml aangevoeiil. i'en lii|Ziinilei- 

 aad van onze dierentuinen uitmakiai. 

 •e grootste soort, iJ/«-y«//,//'v. sV/w«/;7///«.v of. Miiivdon". 

 dt op Suiiiatra en llonieo aangetrolVeii en is 

 kwaal. lig om haren liuitcaigewoon hreeden. dikken 

 Miinierkelijk gekromden hovensnavel met Svormige 

 lilden. De hoofdkleur van haar vederkleed is zw-art: 

 II' men ontwaart op de keel een groot lederkleurig 

 ld: eene vic'k op de vlengiis- ei, een dwarse hand 

 ■ den staart zijn wit. de veileivn van ,leii middelrug 



