DE MEESVOGELS. 



]Je tiiiiiilie der iiietisvu,u(.'l^ bevat ile geslachten dei- 

 meezen, boomklevers en goudhaantjes. 



Het zijn kleine vogels met losse, zaclite vederen, 

 eenen priem- of kegelvormigen bek, met 10 slagpennen 

 der eerste orde, die zich met insekten en dezer 

 maskers en eijeren, maar ook met zaden voeden, op 

 hoornen of in het riet leven, kruipende of hangende 

 alle zijden der takken doorsniifielen, veelal inboomholen 

 ii(\stelen, en over alle werelddeelen verspreid zijn. 



DE MEEZEN. P A R U S. 



De meezen iiebben een |iriemvormigen en zijdelings 

 zaniengedrukten, slechts bij uitzondering dikken en 

 kegi-lvDimigen bek, die aan zijnen wortel, gelijk de 

 liuogliggende neusgaten, met smalle vedertjes overdekt 

 is ; verder middelmatige, tamelijk afgeronde vleugels ; 

 voetwortels, die van voren met eene rij dwarse 

 schilden en achter deze met een groot, doorloopend 

 schild bekleed zijn; stevige en gekromde nagels en 

 zi'cr losse, zachte vederen. Zij leggen een groot aantal, 

 \eelal witte, met bruinrood gevlekte eijeren, zwerven 

 in liet koude jaargetijde in het rond, en worden in 

 lMiro| ia, Afrika, Noord Amerika en Azië aangetrolTen, 

 tiMwijl ia Australië eene afwijkende soort voorkomt. 



Ue eigenlijke meezen hebben eenen stevigen, regten 

 snavel en eenen middelmatigen, aan het einde 

 ingesneden staart. — Elkeen kent de Koolmees, 

 Parus major, de grootste soort van ons werelddeel, 

 die, wegens hare aangename kleur, hare vlugheid en 

 hare heldere lokstem veel in kooijen gehouden wordt, 

 ofschoon zij, wreed van aard, hare zieke kameraden 

 iif andere met haar opgeslotene vogels dikwijls doodt, 

 ildiir liiiu de hersenpan open te pikken. Zij plaatst 

 haar renvoudig, maar zacht nest in boomholen, en 

 leut ti tot 12 eijeren. — De koolmees van .Tapan, 

 l'ani.^ minor, is kleiner en bleeker van kleur dan de 

 onze. — Die van .Tava, Parm cineretis of satriceps", 

 is mede kleiner; zij heeft op de bovendeden eene 

 hlaauwgrijze, op de onderdeelen eene witte grondkleur, 

 en voedt zich voornamelijk met rupsen. — Die van 

 Xi;'paul, Parus xanlhogenys, heeft eene kuif, gele wangen 

 en gele vlekken op de vleugels. — De Pimpel, Parus 

 coeruleus, is door de blaauwe tinten van het vederkleed 

 fraaijer dan eenige andere soort van ons werelddeel. — 

 Eene grootere, eveneens blaauw, maar lichter gekleurde 

 soort. Parus cyaneus, komt van Siberië, en verdwaalt 

 somtijds, ofschoon zeer zeldzaam, naar Oostelijk 

 Europa. — De Kuifmees, Parus cristatus, die de 

 sparrebosschen van Europa bewoont, heeft den 



bdvenkop van eene tamelijk lange, puntige kuii' 

 voorzien, hetwelk ook het geval is met eene zeer 

 verwante soort van Mexico, Parus TFollweberi 

 genoemil. — In ,Tapan komt eene soort. Parus varius, 

 voor, die de onderdeelen en tien mantel roestkleurig 

 heeft. — Parns Imcoplerus, van Senegambië, is 

 daarentegen zwart met witte vleugels. 



Hij (Ie Biiiili'hiifcH, Parus penduümts, is de bek dun 

 en de staart kort. Deze zeer kleine, vooral met 

 roestbruin en wit gekleurde vogel wordt in het 

 Zuid-Oostelijke Europa aangetroffen en is beroemd, 

 wijl hij de eijeren niet, gelijk de eigenlijke meezen, 

 in boomholen, maar in een aan takken of het riet 

 hangend, buidelvormig nest legt. 



De Sf.aartm.ees, Parus caudalus. maakt evi'neens een 

 vi'ij nest. maar het is bolvormig en tussrheii de 



-cpiaatst. Deze soort wijkt ook af door haivii 

 zeer kleinen, maar tamelijk dikken bek en haren 

 trapsgewijze verlengden staart, die aanmerkelijk 

 langer is dan het overige ligchaam. — Op .lava 

 en in Mexico heeft men staartmeezen, wier ligchaam 

 naauwelijks zoo groot is als dat van een goudhaantje. 

 De Javaansche soort di-aagt den naam van PsaUria 

 exilis. 



Hij ons Baardmannelje, Parus hiarmicus. dat 

 eveneens eenen verlengden en wiggevormigen staar! 

 heeft, is de bek langer en sterker gekromd dan hij 

 de staartmeezen. Dit wegens zijne zachte, maarfraaljc 

 kleuren overal beminde vogeltje wordt slechts wy 

 sommige plaatsen, b. v. in Hongarije en aan de mei in 

 om Gouda aangetrolTen; het houdt zich bij de met 

 riet begroeide waterkanten op; nestelt aan hellingen 

 in liet gras of zelfs onder do daken der hutten van 

 de houtschieters, en komt aan zijne broedplaatsen en 

 zelfs op den trek veelal sleclits in kleinen getale 

 voor. 



Eene groote gekuifde en voornamelijk door haren 

 kegelvormigen bek afwijkende soort, Splienostom.a 

 crislalum, bewoont Australië. 



DE BOOMKLEVERS. SITTA. 



De boomklevers zijn meezen met eenen korten, een 

 weinig afgeronden staart, en eenen tamelijk stevigen. 

 regten, of zelfs een weinig opwaarts gerigten- bek. 

 wiens gedaante eenigzins aan dien der spechten duet 

 denken. Hunne bovendeden zijn veelal blaauwgrijs, 

 de onderdeelen wit of roestkleurig. Zij leven op 

 b iieii, klimmen, gelijk de spechten, maar naai' alle 



