uvcr den ru- cu buik, hot bijzonder dikke vel 

 afgestroopt wordt. Vervolgens snijden de Papoe's 

 de pooten met het achtergedeelte van het buikvel 

 af, tiekken de groote slagpennen uit, en halen nu 

 de aldus beweikte huid zoodanig over een rond 

 staafje of takje heen, dat dit ter lengte van eenige 

 duimen buiten den bek uitsteekt. Door middel van 

 een koordje, wordt deze laatste aan het houtje 

 bevestigd. Dit gedaan /.iiinle. hantjeii zij de met 

 houtascli ingewreven V(.'llen Ijinnen'sliuis, beven 

 de stookplaats op, om ze in den rook te droogen 

 en tegen ongedierte te bewaren. De huid is hiermede 

 gereed, en heeft nu plaatselijk eene geldswaarde van 

 '25 cents tot een gulden. De inboorlingen van Misool 

 laten pooten en slagpennen aan het vel, en de van 



is kleiner 



kan in dit opzigt met eeue 



Aroenezen. bespeurd hebbende, dat ongeschonden 

 exemplaren meer gezocht zijn en betere prijzen 

 behalen dan verminkte, wijken langzamerhand van 

 de oude -eweento af, om pooten en vleu^ivls af te 

 snijden, en ei' komen derhalve thans ook vau Aroe 

 goede huiden ter markt. Makassaarsche, Ternataanscbe 

 en Oost-Ceramsche handelaars zijn het voornamelijk, 

 welke paradijsvogelhuiden opkoopen en ze vervolgens 

 onder den naam van sBoerong-Matie" (doode vogels) 

 naar Ternate, Makassar en Singapoi-e brengen, van 

 waar z<' verdei' naar Kuropa en China worden 

 \iitgevoi>iil. Volucns liet zegp'u dezer lieden komen 

 (Ie sclidduste dezer huiden van de Noordkust en 

 uit de (liep in de Geelvinksbaai liggende landen. 

 He sultan van Tidore, opperleenheer van het 

 onder Nederlands souvereiniteit staande gedeelte van 

 Xieuw-Guinea, ontvangt jaarlijks, bij wijze van schatting, 

 van daar een onbepaald getal huiden. 



Sommige soorten zijn gekenmerkt dooi' Linge, van 

 losse draden voorziene, hooggele en roode zijvederen, 

 en door een paar nog veel langere, slechts aan het 

 einde van een vlaggetje v(jorzienc vederen in den 

 vorm van diaden. en die boven de staartpennen 

 uitsteken. Intus-;(li(.'n is voornoemd vlaggetje veelal 

 niet aanwezig, hetzij van den beginne af, hetzij ten 

 gevolge van afwrijven of afstooten. De bek dezer 

 soorten is kraaiachtig, maar naar eveni-edigheid 

 tamelijk zwak. De groole Paradijsvogel, Paraclisea 

 tipoda. is de zwaarste van alle bekende soorten. Hij 

 is ruim zoo uroot als eene woudduif, en de hoofdkleur 



maar de ongeveer anderhalven voet lange zijvederen 

 /.ijn oi-anjegeel; het voorhoofd, de teugels en de kin 

 /iju met zwarte fluweelachtige, de overige gedeelten 

 der keel met metaalglanzig groene vederen bekleed, 

 terwijl (Ie ovei'ige gedeelten van den kop liooi; 



FiiyrnliJ! 

 veel ,e 



•I /.ijn. pe-ro( 



Aroi-eil.mdi 



i-oi/et. riiradis 



<vo-el 

 i(.ncn. 



Di- 



toitelduif vergeleken worden; en het stroogeel van 

 den kop is ook over den mantel en de vleugelbogt 

 uitgestrekt. Bij de wijfjes en de jonge mannetjes zijn 

 de kop en keel zwartbruin zonder geel of groen, en 

 de overige onderdeelen witachtig. Dit is de gewoonste 

 soort van paradijsvogel, die het meest algemeen in 

 den handel voorkomt, en nagenoeg uitsluitend, ten 

 minste in Eumiia, tot hoofdsieraad gebruikt wordt. 

 /ij wordt aan de West- en Noord-Westkust van 

 Nieuw-Guinea, en ook op de zuidelijke Papoe-eilanden 

 Salawatie en Misool waargenomen. Het schijnt dat 

 deze paradijsvogel, gelijk de meeste overigen, door zijne 

 zeden en zijnen aard, aan de kraai- of spreeuwvogels 

 doet denken. Men ontwaart hem meestal op de 

 toppen der boomen, vaar de wijtjcs. die somtijds 



ten getale 



10 (. 



luid gekakel laten hooren, terwijl de mannetjes, die 

 in den regel slechts enkel voorkomen, hun ver klinkend 

 stemgeluid, op de klanken swoako" gelijkende, door het 

 bosch doen weergalmen. Deze vogels voeden zich met 

 vijgen en andere b(jomviueliten ; maar zij eten ook 

 insekten. In den gevangen staat kan men ze met 

 vruchten, insekten of zelfs gekookte rijst voeden. 

 Het is eenige jaren geleden gebleken, wiiaraan men 

 steeds getwijfeld had, dat zij ook, bij behoorlijke 

 zorg, levend naar Europa gebragt kunnen worden. 

 De heer van Rosenberg heeft eerst kort geleden over 

 dezen paradijsvogel bet volgende berigt gegeven. sHij 

 wordt overal in menigte op het noorder schiereiland 

 van Nieuw-Guinea, op Salawatie en Misool aangetroflen; 

 verder om de oost schijnt de vogel zeldzamer te 

 worden. De wilde bewoners der Humboldtbaai, die 

 op de Noord-Oostkust van Nieuw-Guinea gelegen is, 

 bragten ook geene enkele huid aan boord van onze 

 schepen, en gaven zelfs door luidruchtig geschreeuw 

 en gebaren hun verlangen naar het bezit daarvan te 

 kennen, bij gelegenheid, dat ik bun een op-c/cttcn 

 l)aradijsvogel liet zien. Met de vederen der weiniiien. 

 welke ze nu en dan verkrijgen, versieren ze hunne 

 pijlen of maken er haarpluimen van. Daarentegen 

 worden te Doreh, aan de westku.st van Misool, huiden 

 in tamelijke hoeveelheid ter markt gebragt, en ik 

 was te Doreh zoo gelukkig, zelf een paar van deze 

 vogels te schieten." 



))De vogel is, even als alle andere soorten zijner 



boomvruchten voorhanden zijn. Zulks was juist liet 

 geval tijdens ons verblijf te Doreh met de vnulileii 

 eener laurinee. die vlak achter de dorjien. op (■enen 

 ciira r)(»ll voel liooL;eii licuvclnm -roeit. Met kracliti.-oli 

 wieksKi- kwamen de vo-els. meestal wijfjes laijon-e 

 mannetjes, naar de lioomen toevliegen, en waren zoo 

 weiiiiu s( liiiw. (lat ze zelfs teriii; kwaiuen, nadat er 



■seli 



IS. 0\ 



-■t alg 



elijk 



