van kiriii'. tiTwijl de zijdevoderoii oeiio vuilwitlL' lint 

 liebbfii, en het zou een bepaald lioogst onaanzienlijke 

 vogel zijn, indien het volkomen kleed der mannetjes 

 niet op de keel, den kfop en de in twee bundels 

 verlengde borstvederen eene fraai donkergroene kleur 

 met mctaalglans vertoonde. Deze vogel spjiijnt oen 

 vrij nest op liooge boomen te maken. 



Eene soort, die zich het meest natuurlijk aan de 

 gekraagde paradijsvogels sclüjnt aan te sluiten, maar 

 geheel van staartdraden ontbloot is, Paradisea atra 

 of «superba", lieeft een dubbel groen borstschild 

 gelijk de paradsij vogel van Wallace, een grooten gelen 

 nekkraa,g gelijk de gekraagde parad ijsvogel, en de 

 voorhoofds-vedereii opgerigt en in twee bundels 

 verdeeld. Zij bereikt ongeveer de grootte van een 

 lijster, en is slechts uit een zeer klein getal, door 

 Papoe's toebereide huiden, zonder opgave van eene 

 mi'or liepanldt' afkomst, bekend. Zij komt cchtei' 



waaiscliijnlijk van het Noorder-sehiereiland van 

 Nieuw Guinea. 



Eene der fraaiste, merkwaardigste en zeldzaamste, 

 eveneens slechts naar onvolledige huiden van onbepaalde 

 afkomst opgestelde soorten is de Sler-paradijsvogel. 

 Paradisea sexpennh, ook ))aurea" en ssexsetacea" 

 genoemd. Zij is boven alle anderen gekenmerkt door 

 een zestal, uit het achterhoofd voortkomende draden, 

 die ongeveer de lengte van de vleugels hebben en aan 

 hun einde van een rondachtig vlaggetje voorzien zijn. 

 De vederen van de zijden des ligchaams zijn verlengd, 

 maar tot aan haar einde breed, en vormen, uitgespreid, 

 aan weerszijde een soort van digten waaijer. De 

 hoofdkleur van dezen vogel is een glanzig fliiweelachtig 

 purper zwart, maar de keel is van een groot, uit 

 schubachtige, goudbrons-kleurige vederen gevormd 

 schild voorzien, en de opgerigte voorlioofds-vedoren 

 zijn atn ha:ir eind zilvei'wit. 



///./ 



A / } j 



De Sh-r paradiJi,rof/(ï. Paradisea ^crpifiinis. 



Ecniiie soorten <luen duor liaar geel on zwart 

 vedcrklecd en hare grootte aan de wielewalen denken. 

 Eene dezer, Paradisea avrea. behoort mede onder 

 do soorten ilii' men slechts volgens gedroogde 

 l'apoo-huideu kent. Zij srliijnt hot Noordwestelijk 

 schiereiland van Niouw-Cniinea lo bewonen. Haar 

 snavel is stevig en zwartachtig, en de vederen van 

 den nek en mantel zijn verlengd en haaraclitig. 

 De JKKifdklein- van het vederkleed is een prachtig 

 idodgeel: maar de slag- en staartpennen. de keel vw 

 eene van daar tot over den krop loopende stree}) zijn 

 zwart. — De tweede soort, Paradisea chrysocepJiala, 

 ook «Serii-nlus regens" en )>melliinrs" genoemd, heeft 

 oenen uelen bek. bleekaelo oogen, zwarte pooton. on 



hot vederkleed is Ihiweelzwart, ioaar de Unweelachtige 

 vederen van den bovenkop en achterhals zijn hooggeel. 

 Het wijfje en de jongen zijn daarentegen bruin, maar 

 de vederen hebben in het midden eene witte vlek. 

 Deze zeer fraaije vogel wordt in Zuid-Oostelijk Australië 

 ;iangetroffen. Hij houdt zich in het bnsch op. voedt 

 zich met bezien, vruchten en zaden, en knmt zell> 

 in de groote tuinen, ten einde de |ieizik- en aiiden' 

 lijno vruchtboomen te gaan plnmleren. Men ziet de 

 (inde mannetjes dikwijls zanion strijden, en zij zijn 

 schuw; de jongen en wijfjes toonen weinig vrees. 



Bij Paradisea nlbn. die men tot het ge.slacht 

 «.Seleucides" heeft viaiieven. is de bek tamelijk dun. 



