DE SPREEUWVOGELS. 



S T U R N I. 



Het groole aaaUil soorten, <lie deze familie bevat, 

 zijl) allen min of meer naar liet voorbeeld van onzen 

 spreeuw G;evornid, ofschoon zij onderling veelvuldige 

 wijzigingen aanbieden, en onder verschillende 

 hoofdgeslacliten behooren. De spreeuwvogels zijn 

 voornamelijk gekenmerkt door hunnen bek, die 

 veelal even lang of langer is dan de kop, en van 

 zijn achtergedeelte, bij de oogen, plotseling afwaarts 

 hellend is. Op de kraaijen volgende, bieden zij allerlei 

 toenaderingen tot andere familiën, voornamelijk de 

 gorsen en leeuwei-ikken. Sommigen evenaren in grootte 

 eene duif, andc'icn zijn even klein als een vink. Het 

 vederkloi'd dei- jongen is veelal zeer verschillend 

 van ilat der ouden, hetwelk daarentegen bij beide 

 seksen gewoonlijk geen of slechts een gering onderscheid 

 aanbiedt. Velen leven gezellig. Deze vogels zijn over 

 alle werelddeelen verspreid, maar in Europa en 

 Australië is het getal soorten zeer beperkt. Wij 

 voeren er de volgende hoofdgeslachten van aan. 



DE SPREEUWEN. STURNUS. 



Deze vogels, uitsluitend aan de Oude Wereld eigen, 

 hebben allen eene min of meer dadelijk in het oog 

 vallende overeenkomst met onzen spreeuw. Hunne 

 kleine neusgaten' zijn gedeeltelijk door een vlies 

 overdekt, hetgeen bij velen met vedertjes bekleed is. 

 Zij hebben tamelijk puntige vleugels, vermits de 

 tweede slagpen veelal langer is dan de overigen. 

 Velen leven gezellig. De eijeren zijn meestal eenkleurig 

 groenblaauw. 



Bij de EiGKXLLiKi; si-aF.iauvKx is de bek ongeveer 

 even lang als de kop, regt en naar voren een weinig 

 afgeplat, en zij hebben eenen tamelijk korten, aan 

 het einde regten staart. — Elkeen kent den geivoneti 

 Spremic, Slurmts vulrjaris, een in ons land en in het 

 grootste gedeelte van Europa zeer algemeenen vogel, 

 die ongeveer de grootte heeft van een zanglijster, 

 wiens staart echter veel korter is. De spreeuw leeft 

 gezellig, en slaat zijn verblijf het liefst bij de 

 menschelijke woningen op, waai' hij gaarne onder 

 daken, in groote gaten van het muurwerk of ook in 

 boomholen nestelt. Zijn nest is groot, slecht gebouwd, 

 en het bevat 4 tot 5 lichtblaauwe eijeren. In den 

 legel teelt hij jaarlijks slechts eens voort, en begeeft 

 zich, in .Tunij of ,lulij, zoodra de jongen goed vliegen 

 kunnen, naar de landerijen, om vooral op weilanden 

 zijn voedsel te zoeken, en in hout of riet te 

 overnachten. Men ziet alsdan deze vogels, tot groote 

 tinepen, als wolken, vi'ivenigd. in de lucht allerlei 



zwenkingen maken. Velen, vooral de jongen, verhuizen 

 in het najaar, en worden alsdan, vooral bij Straatsburg 

 en in het zuidelijke Frankrijk, bij duizenden gevangen 

 en gegeten. Ofschoon nu de spreeuw in Midden-Europa 

 een trekvogel is, blijven er onder de meer gematigde 

 luchtgesteldheid van ons land velen overwinteren, 

 en op de Fiir-eilanden is, niettegenstaande hunne 

 noordelijke ligging, de spreeuw, een standvogel, vermits 

 hij in de nabijheid der talrijke srliapinkudden, die 



men aldaar houdt, het geheele jaar il uccn ijchrok 



aan voedsel heeft. De spreeuw is levendig en onrustig 

 van a;nd. Hij heeft eene soort van vrij aangenamen 

 zang, dic^n liij. met wiekslagen vergezeld, van de 

 toppen der boomen of hooge gebouwen laat hooren. 

 Hij voedt zich met pieren, rupsen, allerlei insekten, 

 in het najaar vooral met bezien, en is alsdan een 

 schadelijke vogel voor de wijngaarden, ofschoon men 

 zegt, dat zijn vleesch, door het eten van druiven, 

 eenen zeer lijnen smaak verkrijgt. De spreeuw, uit 

 het nest komende, is grijsbruin van kleur; bij de 

 ruijing in het najaar wordt het vederkleed zwait 

 met violetten en goudgroenen weerschijn; maar de 

 vederen hebben op de bovendeelen roestgele, op de 

 onderdeelen witte punten, die echter tegen het 

 voorjaar allengs verdwijnen, terwijl de vederen in 

 lengte toenemen. De bek is in den winter zwartachtig, 

 in den zomer geel. — Men heeft in vele streken 

 aan den boezem der Middellandsche zee, gelijk ook 

 in Nepaul, een spreeuw, Sltirnns unicolor genoemd, 

 die volmaakt met den onzen overeenstemt, maar een 

 eenkleurig zwartachtig vederkleed, nagenoeg zonder 

 weerschijn, heeft. Het is door een grondig onderzoek 

 gebleken, dat deze vogel, ofschoon op sommige 

 plaatsen naast den gewonen spreeuw bi'oedende, zich 

 daarmede niet vermengt. — In Japan en China 

 heeft men eene soort, Slnrnns cinerascens, wier 

 vederkleed grijs is en die bronsbruine vleugels en 

 witte wangen heeft. 



Bij een aanmerkelijk getal soorten, veelal »Bastor" 

 genoeuid, is de bek een weinig gekromd. 



Sommige dezer hebben eene liggende kuif. De 

 eene, Slurtttis roseus, heeft de grootte en in de jeugd 

 ook de kleui' van onzen spreeuw; maar de oude vogel 

 is zwai-t, met den rug, buik en de borst iiaai 

 rosékleurig. Zij bewoont Klein-Azië tot Hindostan 

 on het Zuid-oostelijk Europa, komt in vele streken 

 van Afi'ika voor, verdwaalt van tijd tot tijd. veelal 

 tot troepen vereenigd, naar het overige Europa, en 

 werd zelfs in ons land aangetroffen. Zij voedt zich 

 voornamelijk met sprinkhanen, en nestelt in rots- of' 



