Iioriiiialilclijk voor\ver|)en van in onzen (lierontuui 

 levend aangevoerd. Deze vogel houdt zich gewoonlijk, 

 in kleine troepen van 5 tot 6 stuks, op de toppen 

 der hoogste boomen op. Hij voi'dl zich nn't vnirlilcn 

 en bezien. Zijn zang is rijk en al'wis-ilcn.l ;i;iii ;illri lei 

 toonen, tiisschen welke echter l■lll^l•l(■ sciicllc klanken 

 afsteken. In het Zuidelijk Indië wordt hij. ofschoon 

 niet algemeen, in kooijen gehouilen en zeer geschat, 

 hetzij wegens zijnen zang, hetzij wegens de gaaf van, 

 zoo als men het noemt, te leeren spreken, waarin hij 

 volgens de meening der inlanders, alle overige vogels 

 overtreft. Hij wordt nergens, gelijk men uit zijnen 

 bijnaam zou opmaken, voor heilig gehouden, en het 

 woord »religiosa" kan hoogstens in den zin van 

 «gewaardeerd" opgevat worden. — De tweede soort, 

 Gracnla veneraia, van het eiland Sumbawa, steuit. 

 behalve dat zij aanmerkelijk grooter is. \nel de 

 voorcaande overeen. 



dezer, Gmcnla Bumontü, afkomstig van Nieuw-Guinea, 

 de Papoe- en Aroe-eilanden, heeft eene naakte streep 

 tusschen de knevels en de kin, en men ontwaart 

 aan weerszijde van den kop een groot, naakt, maar 

 met kleine wormvormige huidvezels bedekt veld. 

 Haar buik is citroengeel en de dekvederen van den 

 staart zijn wit. 



Bij de tweede sooil, Gracula pecloralis, is de huid 

 slechts achter het oog naakt, en zij heeft den hals. 

 krop, buik en .stuit hooggeel. Zij werd aan de 

 Westkust van het noordelijke Nieuw-Guinea 

 aan!i'(>trolïen. 



DE OSSENPIKK.ERS. 



reu- lil II veiieriiln. 



Oudei (Ie soorten zonder eene kruinstidok lieett 

 de Beo, Gracula Javaiwnsis. de grootste achterhoofdsiel. 

 Zij bewoont de Sunda-eilanden met Bangka, en komt 

 ook op Malakka en de Nicobar-eilanden voor. Levende 

 vooiAverpen van dezi'ii vr)^v| worden geregeld uit 

 .lava in het moederland aauüevoerd, en verlustigen 

 de toe.schouwers onzer diergaarden, waar elkeen 

 den Beo kent, door het opzeggen van de aangeleerde 

 antwoorden op vaste vragen uit het dagelijksch leven 

 niitleeiid. — Bij Gracula interniedia^ die van Nepaul 

 tot lieiiiialen verspreid is, en herhaaldelijk levend in 

 onzen dierentuin ijezien werd. zijn de aelilei'lioofdslellen 

 ze.T kloin. 



Deze Afrikaansche soorten onderscheiden zich 

 voornamelijk van de overige spreeuwvogels tloor 

 haren bek, die korter dan de kop en langs zijne 

 bovenlijn gewelfd is, terwijl de hooge onderkaak aan 

 hai'e voorhelft naar boven klimt. In grootte evenari'n 

 zij ongeveer een leeuwerik, maar haar staart is korter. 

 De vleugels zijn tamelijk lang, de pooten vrij 

 kort, maar met stevige en kromme nagels. Zij leven 

 gezellig, voeden zich met teken en andere inseklen. 

 die zij in het bosch zoeken; komen echter veel op 

 de weilanden, zetten zich op het vee, en vangen de 

 insekten weg, die het plagen, of halen de maskers 

 van insekten van onder de huid dezer dieren. 



De gewone soort, Bupliacja Africana, komt van 

 ■/niil-AIVika. Zij hoeft een bi'uin vederkleed, hetgeen 

 op den hals en kop in liet grijsachtige, op de 

 staartpennen naar het rosse trekt; maar de borst, 

 buik en stuit zijn bleek okergeet, en de bek is geel, 

 maar naar voren vermiljoenrood. — De kleinere 

 soort, Buphaga erythrorliyncha, bewoont Abyssinii'. en 

 haar snavel is rood, terwijl de stuit dezelfde klem- 

 heeft als de overiae bnvi^ndeelen. 



