DE TROEPIALEN. ICTERUS. 



De troepialon veivangcn. met de kwiskalen, iii 

 Amoiika, tot welk werelddeel zij, gelijk deze, 

 beperkt zijn, ten eenen male de spreeuwvogels dei 

 Oude Wereld. Sommigen bereiken de grootte \an 

 eene woudduif, anderen zijn niet gronter dan 1 1 n 

 leeuwerik. Hun .•^navel, die somtijds korter. s(iiiiti|(K 

 een weinig langer is dan de kop, heeft eene 

 kegelvormige gedaante, en is van boven, min ofmeei 

 schildvormig, tusschen de vederen van het vooi hoofd 

 verlengd. De hoofdkleur van het vederkleed is bij 

 vele soorten een, .somtijds in iiet bruin trekkend 

 zwart, hetgeen echter meestal door geel of lood 

 afgebroken is. De staart is veelal langer dan de lomp 

 en afgerond. Vele soorten hebben eenen aangenamen i 

 zang, of zijn beroemd door haar buidelvormig, aan 

 boomtakken bevestigd nest, hetwelk witachtige, met 

 bruinzwarte, gekronkelde vlekken of lijnen geteekende 

 eijeren bevat, die in dit opzigt aan de eijeren dei i 

 gorsen doen denken. Intusschen nestelen andeie I 

 soorten op rotsen, zelfs op den grond, sommige 

 leggen zelfs, gelijk de koekoeken, hare eijeren in de | 

 nesten van andere vogels. Zij leven veelal gezellig, 

 voeden zich niet wormen, rupsen, allerlei in-~ekten 

 of onk met bezien, of andere soortgelijke vruchten, 

 en hebben, ten opzigte van liare zeden, in het algemeen 

 veel overeenkomst met onze spreeuwen. 



Bij sommige .soorten, veelal «Cassicus" genoemd. 

 is de bek even lang of langer dan de kop, zijdelings 

 zaïnengedrukt, en het voorhoofdschild breed en 

 halfrond, terwijl de neusgaten spleetvormig en vrij , 

 zijn. De wijfjes zijn veelal aanmerkelijk kleiner dan 

 de mannetjes. Deze vogels zijn ving in hunne 

 bewegingen, slim en wantrouwend van aard. Zij 

 houden zich uitsluitend in bosschen op, waar zij op i 

 boomen of op den grond de rupsen of w'ormen 

 opzoeken, die liun tot voedsel verstrekken. Zij komen 

 niet op het veld. houden zicli rustig op de boomen, 

 en huppelen van tak tot tak. Zij hangen hun 

 buidelvormig nest aan de uiterste dunne boomtakken 

 in dier voege op. dat de jongen, als in eene wieg, 

 unophoiulelijk geschommeld worden. Het bevat 2 eijeren. 

 Sommige soorten leven gezellig, andere paarsgewijze. 



Eene der fraaiste en de grootste van alle soorten 

 is de Monlezuma, Icterus bifasciatus. Het mannetje 

 bereikt nagenoeg eene lengte van anderhalven voet, 

 is bovendien gekenmerkt, doordien het achtergedeelte 

 der onderkaak met eene naakte huid bekleed is, 

 die tot op de oorstreek Iciiipt, en doordien de 

 snavel aan de achti'ihelft zwart, aan de voorhelft 

 roodachtig geel is. Ook haar vederkleed biedt 

 eigenaardigheden, ddnr dat de hoofdkleur een donker 

 purperbrnin is, teiwijl de kop, de hals en de twee 

 middi'lste staartpennen zwart, de overigen hoog 

 c'itroeugei'l zijn. Deze soort wordt aan de oevers 

 van de'ii Maianon aaiigetron'en. Zij behoort intusschen 



de zeldzaamheden (> 

 ■ dierbaarden gezien. 



De Monli-zmud. Iclerns LifasciufiiK 



Eene der gewoonste soorten van Guyana en Brazilió' 

 is Iclerm cristalus. Zij is kleiner dan de voorgaande, 

 de kop is van eene kleine kuif voorzien, de hoofdkleur 

 is bruinachtig zwart, maar de achterrug en onderbuik 

 zijn roodbruin, en de staartpennen, met uitzondering 

 van het middelste paar, citroengeel. Deze vogel, die 

 in Brazilië ))Chapoe" genoemd wordt, bewoont 

 bo.ssclien. is nirt schuw, levendig en in gedurige 

 bew-egiiig. hetzij dat hij van den eenen boom naai- 

 den anderen vliegt, hetzij dat hij met zijne stevige 

 klaauwen aan de takken hangt. Hij laat zijn fluitend 

 stemgeluid nagenoeg gedurig liooren, en doet het 

 vergezeld gaan van gebaren gelijk onze spreeuwi'u 

 bij het zingen doen. Hij broedt gezellig, en men 

 ziet zijn fleschvormig nest, uit een vilt van digt 

 ineen geweven plantenvezels, met den ingang van 

 boven, aan de dunne takjes der boomen, somtijds 

 20 tot 30 bij elkaar, hangen. — Eene andere, in de 

 bosschen van Brazilië gewone soort, Iclerus icleronolm 

 of ))Persicus", is niet grooter dan een zwarte lijster, 

 en zwart, maar de staart met zijne dekvederen is 

 aan zijne voorhclft geel. Zij leeft en nestelt gezellig, 

 maar haar nest is slechts eenen voet lang. — De even 

 groote en in de bosschen van Brazilië gewone Icternn 

 Jiaemorrhous is zwart met blaauwen weerschijn, heeft 

 echter eene hoogroode stuit. Men noemt hem aldaar 

 «Guache". naar zijne lokstem. 0„k hij Irelt en 



