Imn voedsel, lietgecn in liisekteii eii vooral dezer 

 maskers bestaat. Intusschen zetten zij zicli ook op 

 dikke, horizontale boomtakken, slapen daarop en 

 nestelen in boomholen. 



Onze gewone hop, JJpvpa epops, komt niet slechts 

 in Europa, maar in Midden-Azië tot China voor, en 

 wordt in den winter ook in Noord-Afrika, vooral in 

 Egypte aangetroflbn. Hij is intusschen nergens 

 menigvuldig, en wordt, ten minste in vele streken 

 van ons land, van jaar tot jaar zeldzamer. Zijn 

 naam is van zijn ver klinkend stemgeluid »hoep" 

 ontleend. In den broedtijd houdt hij zich in boschjes, 

 en op wegen die met boomeri beplant zijn, op. In het 



najaar zwerft hij. tot kleine troepen vereenigd. rond. 

 Ilij zoekt zijn voedsel gaarne op rnesthoiipen. Hij 

 nestelt, niet hoog van den grond, in holc^n vaii 

 boomen, muren of rotsen, en de 4 tot 6 blaauwaclitig 

 witte eijeren liggen op het vermolmde hout of eenige 

 worteltjes van planten. De jongen schreeuwen en 

 eten veel. 



Bij' Upiipa Capensin, van Zuid-Afrika, is de witte 

 staartband regt en niet hoekig. — Upupa minor, uit 

 diezelfde streek, heeft eenen hoekigen band, als onze 

 soort, maar de vogel is kleiner en doidierder van 

 kleur. 



DE MUSCHVOGELS. 



A S S E R E S. 



Deze is met die der Bosch vogels de aan soorten 

 rijkste f-imijie der vogels. Zij bevat, behalve de 

 umsselien en vinken, ook de gorsen, tanagra's, 

 leeuwerikken, en alle tot deze geslachten naderende 

 soorten. De meesten hebben eenen min of meer 

 dikken en kegelvormigen snavel, die korter is dan 

 de kop, en gewone, tamelijk korte pooten. Zij zijn 

 over de geheele wereld veispreid, voeden zich 

 voornamelijk met granen rn /.udm of met bezien, 

 maar ook, vooral gedurende den tijd der voortteling, 

 met rupsen of peppen en eijeren van insekten, en 

 velen heblji.'n eenen aangenanien zang. Men kan 

 deze vogels ep de volgende wijze in omlerfamilii^n 

 vei'deelen. 



DE VINKVOGELS. 



F R 1 N G I L L A E. 

 ■ ondertamilie beval de geslachten der nu 



De/ 



slechts!) slagpennen der eerste orde, door welk kenmerk 

 zij zich vooral van de wevervogels onderscheiden, en 

 worden in alle wcrekldeelen, behalve den Indischen 



Ai-cliipel en Australië, aangetroflen. 



DE MUSSCHEN. PASSER. 



Alle tot dit geslaclit behoorende vogels helihen in 

 grootte en teekening min of mci'i' (iveieeukomst met 

 onze inheemsche muschsoorten. 



De p;iGENi.iJKE MussciiEX word<'u iii Kuidiia 



en Azië, met uitzondering van den Indischen Archipel, 

 aangetroffen. Bij de meesten is de hoofdkleur bruin, 

 met lichte onderdeelen en eene zwarte keel. Zij 

 hebben geenen eigenlijken zang, nestelen in hooin- en 

 rotsholen of onder daken, zeldzaam vrij op boomen. 

 en haar nest is veel minder zorgvuldig gemaakt dan 

 dat der vinken, en zelfs min of meer overdekt als 

 dat der meeste wevervogels. — De meest bekende 

 soort, onze Huismuscli, Passer domesiicus, bewoont, als 

 standvogel, het koude en gematigde Europa, en slaat 

 haar verblijf nagenoeg uitsluitend bij de menschelijke 

 woningen op. Zij eet allerlei zaden, knoppen van 

 planten, bezien, eijeren en poppen van insekten, 

 maar vooral rupsen, waarmede zij ook hare jongen 

 voedert en is derhalve als een nuttige vogel te 

 besclni\i\veii. (irseluHiu zij schuw en zeer voorzigtig 

 van aard is, wordt zij echter mak en verliest haix- 

 vrees voor den mensch, indien men haar geregeld 

 voeder strooit en geen kwaad aandoet. Intusschen 

 is zij zeer slim, en weet de haar gelegde vallen op 

 allerlei wijze te ontgaan. Zij maakt haar groot, uit 

 .stroo vervaardigd en inwendig met vederen bedekt, 

 maar ruw nest onder de ilakeii v.ni gebouwen, in 

 de gaten van muren, in holle Imomen, of jilaatst het 

 des noods zelfs vrij op de boomeri, en in dit geval 

 is het kogelvormig en met een zijdelingschen ingang. 

 Hare 4 of 5 blaauw-, grijs- of witachtige eijeren zijn 

 met donkerder tinten gevlekt en bieden, dikwerf in 

 een en hetzelfde nest, onderling allerlei verschillen 

 in teekening en grootte aan. — De gewone musschen. 

 die Italië bewonen en nooidelijk tut het warme 

 Frankrijk en zelfs oj) de Oosteiu'ijksche Aljien 

 voorkomen, ondersclieiden zich van de onze door 

 eenen geheel kastanjebruinen kop, en hebben den 

 naam van Passer llaliric verkregen. — Eene andere 



