ile overige deeleii geelaclitig niod, hetgeen eciitcr 

 liij het wijfje op de bevendeeleii ihinr eeiie groenarhtigr 

 tint vervangen wordt. 



DE APPELVINKEN. COCCOTHRAUSTES. 



hit geslacht lievat ren aannicikrhjk -ctal snurtcn. 



iifkiinistig uit hi't niiordehik halli' I en hef dvciig.' 



Amerika. Zij zijn voornaraeiijli gi/kcnnicikt dooi liaiTn 

 l)uitengewoon dikken, tolvormigrn lirk. liarr gnidtti' 

 eii haar stevig maaksel. 



De gewone Appelvink, Coccolhraustes vtdgaris, heeft 

 eenen korten staart, is zeer ineengedrongeii van 

 gestalte, en op eene geheel eigenaardige wijze 

 gekenmerkt door de aan haar einde breed uitloopende 

 slagpennen. Hij is nagenoeg zoo zwaar als een spreeuw. 

 De onderdeelen zijn roodgrijs, de slagpennen gedeeltelijk 

 blaauwzwart, de pooten vleeschkleurig; de kop is 

 roestgeel, de nek grijs, de rug bruin, de keel zwart 

 en de bek blaauwachtig parelkleurig. Deze vogel 

 bewoont Europa, behalve het hooge noorden, hot 

 gematigde Azië en Jajian. [lij houdt zich op boomcn 

 op, plaatst zijn nest op de boomtakken, lieeft eenen 

 eenvoudige)!, maar niet aangenamen zang, is zeer 

 voorzigtig en scimw. zwerft in het najaai- rond en 

 verhuist min nf moer zuidelijk, voedt zich met 

 insekten. eet ook de jonge boomknopp<>ii en is zeer 

 graag op kei'sen, van welke hij echter slechts den 

 inliiuid van de pit eet, na het vleesdi ep zijd<' 

 gedaan eu de pit verbiijzeld te hebben. 



Bij andere soorten is de staart langei'. — Den 

 zwaarsten bek van alle heeft de groote en zeldzame 

 CoccotJirausles ferreirosiris of «papa", van di' in de 

 ■Tapansche zee gelegene Bonin-eilanden, die bruin van 

 kleur is, met den kop gedeeltelijk rood hij het 

 mannetje. — Bij eene andere groote soort, Coccolhraustfs 

 icteroides, van Nepaul afkomstig, is de bek geel, en 

 het mannetje heeft een citroengeel vederkleed, maar 

 de kop, vleugels, rug en staart zijn zwart ; het wijfje 

 is daarentegen grijsachtig en heeft eenen geelachtigen 

 Ijuik. — Bij Coccoikraustes melanoxantJms, die mede van 

 Nepaul afkomstig is en een geel vederkleed heeft, zijn 

 ile slag- en staartpennen zwart mot wit afgebroken. — 

 In .lapan heeft men Coccoikraustes personaius, met 

 eenen gelen bek. en een purperachtig grijs vederkleed ; 

 maar de voor- en bovenkop, de staart en vleugels 

 zijn zwartblaauw, en laatstgenoemden van eenen 

 witten .spiegel voorzien. — De kleinere CoccotJirausles 

 mdannrus, van China, heeft een rosachtig grijs 

 vederkleed; jnaar de geh(.'ele kop, de staart en 

 vleugels zijn zwart, laatstgenoemde niet eenen kleinen, 

 witten spiegel en wit aan het einde der slagpennen. 



fraaiste, Cocculhraustes tesjierliiiits. uit het Westelijke 

 Noord-Anierika, heeft het vederkleed \,m een tiaai 

 geel, hetgeen op den nek, mant<'l eu de keel in 

 bruin ovi'i-gaat: maar de kruin, vleugels en staart 

 zijn zwait. en di> laatsten «Ier slagpenmai en groote 

 vleugel-dekvederen wit. Deze vogel bewoont eenzame, 

 met sparrebosschen begroeide moerassen, is in het 

 geheel niet schuw, en laat zijn zonderliu- klageml 

 stemgeluid vooral in de avondschemering hooi-en. — 

 Eene andei'e fraaije soort, Coccotliramles Litr/onc/anus. 

 wier volkomen vederkleed met rood, zwart en wit 

 geteekend is, wordt menigvuldig in de bosschen van 

 het gematigde Nooi'd-Amerika tot Mexico aangetrollen. 

 Zij nestelt aldaar op boomen, legt -4 witte, met bruin 

 gevlekte eijeren, zingt bij nachttijd zeer fi-aai, en 

 hi'zoekt. buiten den broedtijd, de opene .streken, om 

 zich niet het binnenste der pitten van bezie-achtige 

 vruchten te voeden. — Coccothranstes crythromelas. 

 die Guyana en Brazilië bewoont, heeft eenen zwarten 

 kop, en het oude mannetje is van een ponceau-rood, 

 hetgeen op de bovendeelen in het bruinachtige 

 oveigaat, terwijl liet wijfje van boven olijfkleurig. 

 van onderen geelachtig is. 



Men noemt «kardinalen" gioote Ainerikaansche 

 sooi'ten met een rood vederkleed. Ysa gewone Kardinaal. 

 Cardinalis Firginianus, heeft den staart afgerond en 

 van gelijke lengte als de vleugels; zijn bovenkop is 

 met eene ]uintige kuif viM'siei'd. en zijn geheel 

 vederkleed, met uitzondering van het zwarte gezigt. 

 is hoogrood. Men treft hem in het warme en gematigde 

 Noord-Amerika, in digte struiken, in de nabijheid 

 van het water en vooral op de maïsvelden aan. 

 Behalve mais bestaat zijn voedsel uil den inhuuil 

 der pitten van kersen, appels of andere vi uchlen. 

 Hij herhaalt zijnen korten zang dikwijls achtereen, 

 en plaatst zijn nest. hetw'elk 4 witachtige, met olijtliruin 

 gevlekte eijeren bevat, in struiken. Deze vogel woidt. 

 wegens zijne fraaije kleur, vi'el in kooijen ^eheuden 

 en naar Europa vervoerd. 



Andere soorten uit het lieete Amerika, mutvhis" 



