uuradina's. Zij hebben steeds eencn tamelijk korten 

 of middelmatigen staart, in tegenoverstelling van de 

 «weduwen", wier staart bij de mannetjes, in het 

 [irachtkleed, min of meer aanmerkelijk verlengd is. 

 Iliin snavel kan met dien der musschen vergeleken 

 worden, is echter dikwijls steviger of meer in de 

 lengte gerekt. Bij velen zijn de hoofdkleuren van het 

 onderkleed geel en lniiin, Ijij anderen zwart en rood; 

 nog anderen hebben eenvoudige tinten. 



Men noemt meer in het bijzonder »Alecto" eenige 

 groote Afrikaansche soorten met eenen verlengden 

 bek, eenvoudig vederkleed, en eenen middelmatigen 

 staart. — Eene dezer, Ploceus eryUirorhyncIms^ evenaart 

 in grootte nagenoeg onzen zwarten lijster; haar, 

 een weinig gekromde en geelroode bek is bijkans 

 even lang als de kop, en haar zwart vederkleed is 

 slechts op de schouderen en de slagpennen der eerste 

 orde door een weinig wit afgebroken. Deze vogel 

 wordt in Zuid-Oostelijk Afrika, dikwijls in gezelscliap 

 der wilde buffels aangetroffen, die hij, op hun rug zich 

 zettende, van de in hunne huid levende insekten-larven, 

 zijn geliefkoosd voedsel, bevrijdt, en die hij, bij 

 nadering van gevaar, waarschuwt. — Eene eenigzins 

 kleinere, maar niet verschillend gekleurde soort, 

 Ploceus aleclo of «albicoHis", komt van Scnegambië, 

 Abyssinië, Kordofan en Sennaar. — In Abyssinië 

 'leeft nog eene amleie ^omt. Ploceus Biiiemdli. die 

 ilen kop, hals en de onderdeelen wit, de stuit en 

 de staartvederen rood, den mantel, ile vlen-vis en 

 staartpennen donkerbi'uin lieeft. 



Bij andere Afrikaansche soorten, »Sycol)iiis" LiennenHl, 

 met eenen in de lengte gerekten bek, is het zwarte 

 vederkleed met hoogrood versierd. — Eene dezer, 

 Ploceus crislaliis, van Opper-Guinea, heeft de grootte 

 van onze huismusch, eene puntige kuif op de kruin, 

 en de kuif, wangen, keel en krop hoogroo<l. — liij 

 Ploceus maVtmljHS, uit diezelfde streken, ontbreekt de 

 kuif en het n.nd is tot den b..vei,ke|. ( iM.ek b,.|.eikt.— 

 Ploccis vileus. van de (iuudkust. heell (i|i de keel i'eii 

 groot rood schild, en eenen gelen bek. 



De soorten, die men in het bijzonder wevers 

 noemt, hebben eenen tamelijk korten staart, en liaar 

 v(^derkleed vertoont grootendeels gele tinten, die 

 njeestal, voornamelijk op den kop, met bruin of zwart 

 afgezet zijn. Zij doen dooi' luiic gnmtte, gestalte en 

 door sommige eigenschappen in hare levenswijze aan 

 onze musschen denken; zij zoekenhaar voedsel, hetgeen 

 in insekten en zaden be.staat, meestal op den grond, 

 brengen aan de rijst- en maïsteelt veel schade toe, en 

 zijn beroemd wegens hare lange, fleschvormige nesten, 

 1 1 ie zij aan de uiterste takjes der boomen ophangen. — 

 De snort, die het eerst, wegens hare nesten, 

 vermaardheid gekregen heett, in de Nelicoervi, Ploceus 

 pei/sil/s, van Madagascar. Zij heeft de grootte van 

 eene niusch. en is geelgroen; maar de buik is 

 donkergrijs en de nek roodbruin, de bovenkop en 



I geel, en de onderdekvederen van den staart geelbruin. 

 De van fijn gras geweven nesten hebben de gedaante 



I van een langen, aan de eene zijde uitloopenden, naar 

 onder gerigten, buisvormigen inij.inu. tn wijlde eijeren 



I op den grond der andei-e yiy\r liu'j.n. Zij worden 



j aan de punten van dunne iKimntjkk.ii, dikwijls vlak 

 boven het water, bevestigd, en men ziet er somtijds 



j honderden aan eenen boom, veelal digt bij elkaar of 

 zelfs onderling vereenigd hangen. — De gewone soort 

 van Java, Ploceus hypoxanüius, is kleiner, op de 

 onderdeelen, den kop en nek geel, met de wangen 

 en de kin zwart, en bruine, door geel omzoomde 

 rugvederen. Zij houdt zich het geheele jaar door, 

 gezellig en veelal in groote rneriiijte. in ln't riet. 

 suikerriet en de bamboesstruiken op, en incniit aan 

 de rijstteelt veel nadeel toe. Haar nest is als bij 

 iJe voorgaande, maar naar boven in eene soort 

 van dikken en langen steel uitloopend, waarmede het 

 aan de takjes vastzit. De eijoren zijn wit. — Ploceus 

 spilonulns, van Zuid-Oostelijk Afrika, met eenen zw'art 

 gevlekten mantel en van de grootte van een leeuw-erik, 

 maakt een niervormig nest, dat 5 tot 3 blaauwgroene 

 eijeren bevat. 



Bij eene andere Afrikaansche, eenvoudiger gekleurde 

 soort, Ploceus wiaMli, wijkt het nest eenigzins van 

 dat der overige soorten af. Zij heeft de> groette van 

 eene musch, en is op de Ijovrndi/eli'n brnin, terwijl 

 de onderdeelen, stuit, eene oogstreep en twee banden 

 over eiken vleugel wit zijn. Zij wordt in Zuid-Afrika 

 ten noorden van de Oranje-rivier aangetroffen. Zij 

 nestelt, gelijk de eigenlijke wevers, gezellig en bevestigt 

 ook haar, van ontleren van eene ingangsbnis voorzien 

 nest aan de punten van bo(aiitakjes. Daarentegen 

 vervaardigt zij lid nit dik en hard gras en verwei'kt 

 <lit in dier voege, dat de harde worteleinden naar 

 alle i'igtingen, gelijk de opgerigte stekels van het 

 stekelvarken of den egel, uitsteken, waardoor haai' 

 kroost tegen aanvallen, zi'lfs die der Imonislaiigen. 

 beveiligd worilt. 



Eene sooi't uit Abyssinië en Senegambië, de Quelen. 

 Ploceus sanguiniroslris ^ schijnt, ten minste in de 

 gevangenschap, gedurig de behoefte te hebben om te 

 weven, en is, wegens deze eigenscliap, een zeer 

 gezochte kamervogel. Zij overspint met groote 

 behendigheid het traliewerk der kooijen, waaiin men 

 haar plaatst, met een net van allerlei ilraden van 

 zachte stoffen, die men tot dit einile in hare kooi 

 plaatst. In groote, van struiken voorziene volières 

 gebragt, beginnen deze vogels weldra paarsgewijze, 

 hunne eigeidijke, uit gras vervaardigde en aan de 

 onderzijde van eene ingangsijuis voorziene nesten te 

 vervaardigen en op takken te plaatsen. De quelea 

 heeft de grootte van eene ringmusch, maar haar bek 

 is dikker en roodachtig; het voorhoofd, de keel en 

 de zijden van den kop zijn zwart, de onderdeelen 

 vaal rood. en do bovendeden nagenoeg gekleurd als 

 bii den leeuwerik. 



