All 



rit iiicM onk SDorteii, »LM|ik'LU'b" 

 Hfiioeiiid. nii'1 min nl' wircv Ikiweelaclitigi; vederen 

 ii,;Hi ilrii k()|i r\{ liuis hij lii't prachtkleed van het 

 iiuinnetje. Zij liebbeii eciieii kuiten staart, en haar 

 •/.wart vederkleed is door prachtig geel of rood 

 afgebroken. De grootste soort. Ploceus Cape/ms, is 

 lironti-T dan een inviscli en liuar 1»'k is steviger. Zij 

 liiM'ft i'cii lluwrclzwait |)raclilklr('d. maar de vleugels 

 /Ijn liiuinzwart met geelgroene zoomen, de middeh'ug. 

 liet voorgedeelte der vleugels en een bundel vederen 

 op elke. zijde van den romp zijn citroengeel. iMen 

 treft dezen vogel langs de oevers der rivieren van 

 Zuid-Afrika aan. Bij eene andere Zuid-Afrikaansche 

 soort, Ploceus oryx, zija de fluweelachtige en aan haar 

 einde als regt afgesneden vederen van den kop en 

 hals verlengd, en vormen eene sooit van kraag, dien 

 de vogel meestal opgerigt draagt. Het gezigt, de keel 

 en borst zijn fluweelzwart, de vletigels en staait bruin 

 iiirt lichte ziHiinen. de overige deelen vurig rood. 

 hi'z.' vngi'1 houdt zich langs de oevers van bekenen 

 moerassen in het riet op, en plaatst aldaar zijn 

 kogelvormig, in het midden van eene opening voorzien 

 en 5 groenachtige eijeien bevattend nest. — Bij de 

 kleine Ploceus flamm.iceps, van de Goudkust, zijn 

 de mantel, onderbuik en stuit kaneelbruin. — In 

 <iiezelfde streken heeft men ook Ploceus iffiikoetor, die 

 kleiner is dan onze ringmusch, zeer verlengde 

 boven-dekveder'en aan den staart heeft en in kleur 

 iip (Ie orvx lijkt, maar geene zwarte keel heeft. 



DE WEDUWEN. VIDUA. 



De Weduwen onderscheiden zich van de overige 

 wevers, doordien haar staart bij de mannetjes in het 

 prachtkleed min of meer aanmei'kelijk of dikwijls 

 zelfs biiitengewociu vnicngd is. Zij worden in Afrika 

 aangetroffen, en daar zij, na de ontdekking van 

 Guinea, uit het koningrijk Whidah naar Portugal 

 ingevoerd werden, zoo gaven haar de Portugezen den 

 naam vaii Whidah, die waarschijnlijk tot dien van 

 "Weduwe" vei'basterd werd. terwijl ander'en van 

 meening zijn, dnt de benaming van Weduwe (intstaan 

 is door dr veivelijking der lange staartpennen met 

 eenen rouwsluijer. 



Bij sommige soorten zijn gewoonlijk slechts de 

 ndddelste 2 paren .staartpennen verlengd en hebben 

 eenen anderen vorm dan de overige 4 paren. — ]3ij 

 eene dezer, ViJun reyia, zijn de 'i paar verlengde 

 jiennen dubbel zoo lang als het overige ligchaani, 

 draadvormig en slechts aan het einde van eene kleine, 

 lang^verpige vlag voorzien. Deze vogel is niet veel 

 giooter dan een sijsje en bewoont West-Afiika. In 

 het prachtkleed is het vederkleed zwart; maar de 

 onderdeden en een nekkraag zijn vaal roestkleurig, 

 de onder-dekvederen van den staart wit en de bek 

 rn pooten rood. Di^ kleurverdeeling bij het wijfje en 

 in liet onviilkiimmi kleed doet aan die van onze 



vvijt'jes-musch denken. — Bij eene andere soort van 

 West-Afrika, Vidua principalis of «serena", met eenen 

 rooden snavel en zwarte pooten, overdekken de lange 

 sUiiirtpennen met hare schuins naar boven gerigte 

 vlaggen elkaar volkomen. Het mannetje is in het 

 volkomen kleed wit, maar de bovenkop. de mantel, 



de slag- en staai't|ieimen zijn zwart. — Bij Vidua 

 paradisea. u\ri\(; vim W'est-Aiiika. en een weinig 

 grooter dan een kanarievogel, is het tweede paar 

 staai'tpermen zeisvoi'mig en eenen voet lang, terwijl 

 het middelste paar twee dei'den korter is, in eene 

 vrije, liarde punt nitl(iii|it en voor deze van eene 

 breede, loodregt (ijjsiaandi' vlag voorzien is. Het 

 volkomen kleed van het mannetje is zwart, met eenen 

 vurig roestkleurigen nek. bleek roestkleurige borst, 

 vuiig purperachtig roodbruinen kop, roode pooten 

 en eenen zwarten snavel. — Bij de grootste soort. 

 Vidua progne, ook »longicaudata" en »Cafra" genoemd, 

 en van Zuid-Afrika afkomstig, doet het wijfje dooi' 

 hare grootte en kleur eenigzins aan onzen leeuwerik 

 denken. Het mannetje is grooter en heeft in het 

 prachtkleed niet slechts alle .staartpennen, maar ook 

 eenige der boven-dekvederen van den staart sterk 

 verlengd, zeisvormig en met de vlag naar boven 

 gerigt. Het prachtkleed der mannetjes, hetgeen 

 intusschen ook do zeer oude wijfjes aannemen, om 



I het niet meer met een winterkleed te verruilen, 

 is zwart, met roode kleine, en witte middelste 



I vleugeldekvederen. Deze vogels leven gezellig en maken 

 hunne nesten zeer digt naast elkaai' in het riet. 

 Intussclien bestaat, volgens Levaillant, elke broedende 

 kolonie in den regel slechts uit een tachtigtal wijfjes, 

 en deze hebben nooit meer flan 12 tot 15. en wel 

 gemeenschappelijk dienende mannetjes bij zich. 



Bij de overige soorten, veelal sColinspasser" 

 genoemd, zijn de staartpennen min of meer regelmatig 

 trapsgewijze verlengd, zonder onderling in vorm te 

 verschillen. — Eene dezer, Vidua ruhilorques. uit 

 Zuid-Oostelijk Afrika, heeft de grootte van eene miiscli, 

 de middelste staartpennen zijn tweemaal langer dan 

 het overige ligchaam, en het vederkleed is zwart met 

 eenen rooden gordel om den krop. — Bij Vidua 

 laticuuda of »torquata," van Abyssinië, strekt zich dit 

 rood over den geheelen kop en nek uit. — Judua 

 Jlaviscapula/a, van Abyssinië, heeft een wiggevormigen 

 staart, hare kleine vleugeldekvederen zijn citroengeel, 

 en alle overige deelen van het vederkleed zwart. Bij 

 Vid/ia wacrura of »flavoptera," van West-Afiika, is 

 ook de mantel citroengeel. Bij Vidua albinotata, van 

 Zuid-Oostelijk Afrika, zijn de groote vleugeldekvederen 

 grootendeels wit; bij Vidua aa-illaris, uit hetzelfde 

 gewest, zijn de middelste vleugeldekvederen kaneelbruin. 



DE AMADINA'S. AMADINA. 



Men kan onder dezen naam de talrijke menigte 

 weverviiovis zamenvatten die niet tot de geskichten 



