Hij 'J'ani/ara cocruli'iccijliala dl' scvaiiiculli^," uil 

 liiazilii'. is i\o iioofdkleur van het vedcrkloed zwart, 

 lietpceii o|i (Ie vleugels met groen en geel afgebroken 

 is: (Ie k()|i i^n hals zijn zilverachtig groenblaauw. 

 lietuecii o|) de keel in purperblaamv overgaat. — 

 l'.ij Tahgarn citrnwUa, van Brazilië, zijn de kop, nek 

 en rw'j üvd met zwarte, overlangsche vlekken; het 

 voiiiliiiiilil i'ii ri'wo groote keelvlek zijn zwart, en 

 de uiidenleelen witblaauw. 



Men geeft den naam van euphone aan eene reeks 

 van kleine sooi'ten met oenen korten, aan den grond 



l)rcedcn. vin Ixivrn p'kielilcii Ijck. welks gekromde 

 [lunt aaii wc(''is/ljilc viin (•en of /.clfs twee insneedjes 

 voorzien is. Zij ducn door hare gestalte eenigzins 

 aan de Pipia's (leuken. Het vederkleed der mannetjes 

 is veelal niet liaaije tinten, vooral zvvartblaauw en 

 iiooggeel, versierd ; dat der wijfjes meestal groenachtig. 

 Eene der gemeenste soorten, EupJwne wvska. wordt 

 in liet heeto Westelijke Amei'ika aangetrdiri'ii en in 

 Suriiiame «Kanalje" genoemd. Bij het oude niannelje 

 zijn het vodilioofd, de wangen, de keel, de mantel 

 en (Ie xleiii^i'ls vlanzig zwart violetblaauw, de kruin 

 en nek azumlilaauw, de stuit en de onderdeelen 

 hooggeel. — Eiiphone violacea heeft het voorhoofd 

 en allo onderdeelen oranjegeel, en alle ovei'ige deelen 

 glanzig blaauwzwart. Dit in Brazilië gemeene vogeltje 

 wordt aldaar veel in kooijen gehouden, heeft echter, 

 ('vonniin als de overige soorten, eenen oi.üenlijken 



DE LEEUWERIKKEN. 



ALAUDA E. 



geslacht. Zij zijn onder de inuschvogel.s vooral 

 gekenmerkt doordien de slagpennen der derde orde. 

 even als bij de kwikstaarten en piepeis. verlengd 

 zijn en dat ook de duimnagel lam: en ii\üt is. Ila.ii 

 konischo snavel is veelal een weinii;- in de kniute 

 gerokt. De vederen aan den hdveiike|. zijn een weiiii- 

 VOrlonpl en Vdlnien eene kleine kuit. Met vederkk^ed 

 vertddut eeiiv(m(li,-e. meestal brunuieliti-c tinten, 

 on de gestalte herinnert in het algemeen dio doi- 

 vinken. Zij leven en nestelen op den erend, vueilon 

 zich met zaden, en do moesten hebben eenen tVaaijeii 



zang en laten dien vooral hooron wam v zij in de 



lucht stijgen. He mee.ste soorten van leeuwerikkon 

 wolden in iMiidpa, Afrika en Aziij aangetrolïen. Uit 

 Achter-liidie is, gelijk uit Australië, slechts eene 

 somt bekend, in X..(H(|. en Middel-Amerik.i kernen 

 slechts oenige suoiton voor. en in Zuid-Ananika 



Onze ijcti'one Leeiiici'rik. Alanila iirre>is/.s, is een in 

 het grootste gedeelte van Europa zeer gemeene, bij 

 elkeen bekende en om zijnen fraaijen zang zeer 

 gezochte kamervogel. Hij houdt zich in opone streken, 

 zooals graanvelden, weilanden, heidevelden en zelfs in 

 de duinen op, en maakt zijn eenvoudig nest, 'twelk 

 5 tot () grijsachtige, met donkergrijs gevlekte en 

 gemarmerde eijeren bevat, op den grond. Hij komt 

 reeds vroeg in het jaar tot ons, verhuist in liet 

 najaar gezellig en vereenigt zich alsdan in moniete 

 op de afgemaaide velden, waar hij weldra, van 

 de op den -rond iiwallon -raiieii. linitonp'woon 

 vet wordt, woshalvo men hem, in semmii;o sti-okcii. 

 b. V. in Saksen, inet het vallen v.m den avond in 

 menigte in slagnetten vangt, in s|iaiieii iloozen pakt. 

 en als lekkernij alom verzendt. 



Eene andere Europesclie soort, de Buoni-li'cii/rcri/.-. 

 Alaiida nrborea, die onze ku.stprovinciën echter alleen 

 van tijd tot tijd en in het koude jaargetijde liezookt. 

 hooit oenen langoren en geheel regten dnimiiaucl, 

 maar zij is kleinei' dan de gewone leeuwerik en heeft 

 eenen korteren staart. Tot haar zomerverblijf kiest 

 zij bij voorkeur vrije jilaatsen in of bij sparrebossclieii 

 gelegen. 



Ue Jl(jrL'ii-h-c'uwi'ri/.\ Alamla alpvüriü, die in hol 

 Noord-Oostelijke Europa en Sibei'ië broedt, en somtijds 

 naar het overige Europa en tot ons verdwaalt, heeft 

 aan woias-zijdo van den bovenkop een bundeltje zwarte 

 en als horens veilengde vederen, en het vooi-hooRI, 

 eene siroop ijov(.'ii het oog en de keel zijn citroengeel. 



Onze Kiiif-l<!euwer'ik\ Ahindii cristaia. onderscheidt 

 zich van den gewonen leeuwerik, vooral iloordien hij 

 een weinig grooter is, eenen langeren kop en lichtere, 

 maar vale tinten, en eene grooteie kuif heeft. Hij 

 verhuist niet. houdt zich in drooeo. vooral zandiüc 



W(-eii en op do nie>thoo|ion zijn voidsel zoekt. In onze 

 kil<tnrovili(li n k.ailt hii slerhts enkel en wel hii de 



Eene andere soort, AlatuJa a-nsuroüris, die door 

 de Hollanders van Zuid-Afrika «dubbele leeuwerik" 

 e-eiioemd wordt, is grooter dan y\o kuif-li'oiiwerik. 



l)o ■Jnraiiiixclif li'i'iiirmk. Ahinda Jacnnica, is niet 

 ijidoter dan eene iniisch. Zijn nest, hetwelk, zooals 



bevat 3 grijze, mot zw.nt -cv kdUo oi)(acii. 



Eenige kleine sooiten hehlien de teeiien on iiauols 

 kort. Iliertoo behooreii AhiKilu ,;dandn4la of 



zee golegeu, en Alanda ciiirrru, \aii Znid-Afrika. dio 

 door eene roodbruine kruin .LiokoiniKakt is. 



Soinminv Afrikaausche soorten hehhoii do |i(,oteii 

 en l.vnou kniLiordan-owoiaihik en eeiion bmten-owooii 

 vorleii-deii duimnagel. Eene dezer. Jl.nid,, ('ap,',>.s,.. 

 wordt door do Hollanders aan de Kaan de (ó. ede llooi. 



