linze cliiir. ru [luriiergrijs met eeiieii witteii iiel<ljaii(l. — 

 Eene soort van Noord-Ainerika, Colmnba leucocepliala. 

 is leikleurip met eeneu witten kop. Zij broedt gezellig 

 up rotsen. 



Vele .soorten van diiivi'n /.Ijn inuiLiei- op de poolm 

 dan gewoonlijk, haar staart is daarentegrn veelal 

 korter, de vleugels zijn dikwijls meer afgerond, en 

 zij houden zich veel op den grond op, waar sommigen 

 ook nestelen. Men noemt haar derhalve grondduiven, 

 GOUR.i. Deze afdeeling bevat intusschen soorten, die 

 in hare grootte, gedaante en kleur onderling veelvuldig 

 afwijken. — De grootste van alle duiven zijn de 

 Kroonduiven, zoo genoemd, omdat zij versierd zijn 

 met eene groote, zijdelings zamengcdrukte kuif, die 

 zich langs den geheelen bovenkop uitstrekt, en uit 

 verlengde vederen met losse enkele draden gevormd 

 is. Zij zijn hoog op de pooten, hebben korte en 

 afgeronde vleugels, leven in bosschen en nestelen op 

 boonien. De yewone Kroonduif, Goiira coronaia, bereikt 

 nagenoeg de grootte van een gans. De hoofdkleur 

 van het vederkleed is een fraai grijsblaauw, hetwelk 

 op din voorvleugel door purperbruin, en in het 

 midden van den vleugel door eenen breeden witten 

 band afgebroken is. Deze prachtige vogel, die van 

 Nieuw-Guinea afkomstig is, woi'dt meestal in de 

 diergaarden levend aangetroffen. De kroonduif der 

 Papoe-eilanden, Goiira coronata !;m'«o?-, gelijkt volmaakt 

 op de gewone kroonduif, is echter aanmerkelijk 

 kieinei-. Daarentegen heeft men nog eeue geheel 

 imdeii' soort, de Victoria-kroondiiif, Goiira Ficlofiac, 

 -viKiniMl. (lic eveneens kleiner is dan d(j gewone 

 kriMJiidnil'. nuiar de kuifvederen, gelijk onze gewone 

 paauw, aan het einde verbreed heeft. Bovendien is 

 (ie liand ovei de vleugels, in plaats van wit, licht 

 -rijslilLiaiiw cii van achteren door roodbruin begrensd, 

 en (Ie Kleur van kicip en hoi'st trekt sterk in hot 

 pnrperklc\nige. Men meent dat deze sooi't het groote, 

 in (Ie (iecivinks-baai gelegene eiland ,lobi bewoont. 

 Dl' ziiiigcnaanide Nicobar-duif, Goura Nicobnrica, heeft 

 een zeer jnachtig vederkleed, en de vederen van den 

 hals, mantel en vleugels verlengd en puntig. In 

 grootte evenaart zij onze woudduif, maar haar staait 

 is veel kdilcr. en zij is veel hooger op de pooten. 

 Haarveilcrkleid is een metaalglanzig groen, met gouden 

 en i-oodeu wceischijn. De Staart is bij oude voorwerpen 

 w^il. bij ile jiiuLien groenachtig zwart, hetgeen aanleiding 

 gegeven I tl om do jongeu als eene eigene soort, onder 



,1c Nic(,l 

 livkt (iii 



leu. (i|, (Ie groep 



L'clï de l'iilrijs-ihiif. 

 itle CU -cdaautc 



overgaat, teiwijl een witte Inind van de kin tot aan 

 den nek loopt. Hare houding doel. door dat zij eenen 

 gi.'welfden rug lieeft en den staart laat hangen, aan 

 die der patrijsduiven denken, en zij wordt derhalve 

 ook door de Europeanen in haar geboorteland «patrijs" 

 genoemd. Zij heeft deze houding zelfs bij het loopiMi 

 op den grond, waar zij zich veelal ophoudt, en ook 

 nestelt. Het is voor het overige een eenzame en 

 stille vogel. 



Eene soort van Australië. Goura.picala of »armillaris", 

 evenaart in grootte onze woudduif, maar heeft, door 

 hare langere pooten en haren korteren staart, een 

 geheel ander voorkomen. Haar vederkleed in het 

 algemeen is grijsachtig leikleurig; maar het voorlioofd, 

 de keel, een groote gordel om den krop, de borst 

 en buik zijn wit, en men ontwaart aan de zijden 

 van den romp groote, puntige, zwarte vlekken. Zij 

 behoort in Australië te huis, en is aldaar bij de 

 inboorhngen onder den naam van sWonga-Wonga" 

 bekend. Men treft haar in streken aan die met 

 struiken begroeid zijn. Zij houdt zich meestal op 

 den grond op, zet zich echter ook op hoornen. Zij 

 vliegt niet op verre afstanden, en hare vlugt is, 

 gelijk die van den fixizant, met veel gedruisch 

 vergezeld. Haai' vm'dsel bestaat in zaden en pitten 

 van allerlei vnii.-litcn. en haar vloesch is bnilcngcwoim 

 smakelijk. 



In Zui 



Martini 



ivabijgelegene eilaiulen hecli men eene soort, de 

 Berg-didf, Gourn Marfiiiicn. die veel kleiner dan onze 

 huisduif en van boven kii|ierkleuiig, van onderen 

 grij.sachtig wit is. Zij leeft in bergachtige streken, 

 nestelt op den grond, zet zich echter- ook op struiken 

 vliegt laag bij den grond, en is schuw van aard. 

 Men zegi, dat de twee jongen het nest reeds verlaten 

 en de ouders volgen, wanneer zij half volwassen 

 zijn. Deze vogel wordt in zijn geboorteland door de 

 Engelschon »bcrg-patrijs" genoemd. 



In Amerika heeft inen ook eenige kleine soorten 

 van grondduiven. Eene dezer, Gonra c'mnamomea of 

 ))talpacoti", die Guyana en Brazilië bewoont, is kleiner 

 dan een spreeuw, en vaal purperachtig koperbruin, 

 met eenen grijzen bovenkop en zwarte vlekken op 

 de vleugels. De tweede, derde en vierde van haie 

 slagpennen zijn geheel eigenaardig uitgesneden. — 

 Hiertoe behoort ook de kleinste van alle duifsoorten. 

 Gonra gri-scoln of snnnuta". die niel L^rooter is dan 

 eene museli. 



echtei- (indeiiing veel overeenkomst hebben, zijn 

 van het vasteland van Indië over geheel Achter-Indië, 

 (Ion Indisehen Archipel en Australië verspreid. Haar 

 idiiip heefl ongeveer de grootte van dien eener- 

 tortelduif, en de vleugels, gelijk de manti-l. zijn fraai 

 bronsgroen. De gewone Bronsdnif. Goiini Javaiiica. 



