Op de Pliilii)pijnselu" oilandou cii Celebt^ heeft 

 iiuni eenigc Süoiten met eone groote, roode of gele 

 vick aan den krop of de borst, üe meest bekende 

 van deze is Goura cruenta, van de Philippijnsche 

 eilanden, niet eene groote, bloedroode vlek op het 

 midden van don krop. De hoogst zeldzame Goura 

 trisligmnta. van Cclcbes. ovrrtn'ft Iiluii' in gnmtti' in 

 evenaart, in dit opzigt, im/.r Imisihiif. ZIJ is op do 

 huvcndeelen oiijfbruin, maar de kop is grijs, de borst 

 witachtig, terwijl de bovenkop en eene vlek op de 

 borst eene hoog stroogele tint hebben. 



Gouru trislujiiiuld. 



Hij sommige soorten van Anstralië zijn de 

 \ Icugoldekvederen met groote, metaalglaiizige en in 

 allerlei kleuren van den regenboog spelende vlekken 

 versierd. Eene dezer, Goura chalcopiera, is zwaarder 

 <lan onze huisduif, en wordt overal in Australië 

 aangetroflcn, waar men haar dikwijls in menigte op 

 de bouwlanden ontmoet. Zij leest de zaden, waarmede 

 zij zich voedt, van den grond op, nestelt echter op 

 l)oomen, en vliegt met groote snelheid en tot op 

 aanmerkelijke afstanden. — Goura elegans is kleiner, en 

 de zoogenaamde metaalvlekken zijn tot twee rijen 

 beperkt. Men treft haar in Tasmanië en Zuidelijk 

 Australië menigvuldig in moerassige, met struiken 

 begroeide streken aan, en zij maakt haar nest hetzij 

 op struiken, hetzij tusschen het gras op den grond. 



Eenige andere soorten van Australië vallen in het 

 oog door de eigenaardige witte en zwarte teekening 

 van haren krop. Eene dezer, Goura /lisirionica, die in 

 grootte onze huisduif evenaart, is op de bovendeelen 

 vaal roodbruin, op de onderdeelen blaauwgraauw ; de 

 kop is zwart, het voorhoofd en een keelkraag zijn 

 wit. Zij vereenigt zich tot groote vlugten, en men 

 ziet haar veelal op den grond. — Eene andere sooit. 

 Giiura scripla, heeft de vederen bruin met lichte zoomen ; 

 maar de oorstreek en keel zijn wit met zwart omzoomd, 

 de borst is grijs, en naar achteren van eenen breeden, 

 witten gordel voorzien. Men treft deze soort vooral 

 op moerassige gronden aan, waar men haar met grnoti' 

 behendigheid in het rond ziet loopen, ten ciiidf do 

 granen, zaden, bezien en insekton. waarmoilo /ij zich 



voedt, op Ie zoeken. Hare vlngt is schielijk. Zij legt 

 hare twee witte eijereu op den grond, zonder een 

 nest te maken, en de jongen verlaten deze plaats 

 reeds, lietzij loopende, hetzij vliegende, wanneer zij 

 slechts half volwassen zijn. 



Eene zeer eigenaardige soort van Xoord-Australii' 

 is Goura plumifera. Zij is niet grooter dan een 

 kwartel en vooral gekenmerkt door eene zeer lange, 

 puntige kuif aan het achterhoofd. Haar vederkleed 

 is grootendeels roestkleurig, maar de kin is wit en 

 van achteren met eenen breeden, zwarten dwarsband 

 versierd. Zij leeft gezellig in het gras of op de rotsen, 

 loopt met groote schielijkheid en is schuw. 



Men geeft den naam van musc^atduiven 

 MUSKADivoRA of ))Carpophaga", aan eene reeks van 

 soorten, die over het vasteland van Indië tot .Tapan. 

 den Indischen Archipel, Australië en de eilanden der 

 Zuidzee verspreid zijn. Zij hebben in het algemeen de 

 iestalti' 011 veelal de grootte van onze woudduiven, korte 

 pooteii. renen langen middelvinger, breede voetzolen 

 en eenen breeden staart. Bij sommige soorten zwelt 

 de weeke huid aan het grondstuk van den bovenbek 

 in den paartijd op, en vormt eenen min of meer 

 kogelvormigen knobbel. Zij houden zich in bosschen op, 

 waar zij op boomen leven, en zeer behendig langs de 

 takken loopen of daaraan hangen. Zij nestelen ook op 

 boomen, en men wil, dat velen telkens slechts één ei 

 leggen. Haar voedsel bestaat in allerlei boomvruchten, 

 en daar zij zeer graag op muskaat-noten zijn, zoo 

 werd haar naam van deze eigenschap ontleend. 



Eene der fraaiste soorten rnet eenen grooten roodon 

 knobbel op den bek is de Muskaatdidf van Nieuw-Ierland, 

 Muscadivora riibricera. Haar rug en de vleugels zijn 

 prachtig koperkleurig met groen gouden weerschijn; 

 de staart is blaauwgroen, de buik raodbruin, en de 

 overige deelen zijn rooskleurig, hetgeen in den 

 achternek in lichtgrijs overgaat. 



D.' Mii.üanidmf nu, Nicuw-li-rkniJ. Mu 

 ruhricera. 



