Bij eenc uikIltc. minder tianije soort, van ile 

 Papoe-eilanden. Muscadirora myrislicivora, is de knobbel 

 dikwerf onregelmatig en, naar gelang der voorwerpen, 

 van verschillende grootte. — Eene der gemeenste 

 soorten, die ook dikwerf levend naar Europa vervoerd 

 wordt, is Miiscadivora aenea, van de Sunda-eilanden. 

 De rug. vleugels en staart zijn bij deze soort 

 blaauwaclitig bronsgroen, maar do onder-dekvederen 

 van den staart zijn roodbruin, en de overige gedeelten 

 van het vederkleed witachtig, welke tint echter op 

 den nek in het purperaclitige trekt. Zij wordt op Java, 

 op de steile, met boscii begroeide bergtoppen 

 aangetroft'en Bij gebrek aan boomvrucliten voedt zij 

 zich met boombladen. — Eene fraaije soort, Muscadüora 

 pinon, bewoont Nieuw-Guinea en de Papoe-eilanden. 

 Zij is grooter dan onze woudduif, purpergraauw van 

 kleur, maar de vleugels en staart zijn blaauwaclitig 

 grijs, de schoudervederen zwart, de bek is met wit 

 omzoomd, de buik rcMidljniin en bare staartpennen 

 zijn van eenen witti'ii dwarsbaiid voorzien. — 

 Èluscadivora spadicea, van Australië, heeft de borst 

 en den buik wit, terwijl de overige deelen bronsgroen 

 zijn. hetgeen op den mantel in het roodbruine 

 trekt. — De soort van .lapan, MMcadkora jaiühinn. 

 heeft de grootte van onze woudduif en haar 

 vederkleed is geheel donker IcikhMuig. inet paarsen 

 en gouilgroenen weerschijn. 



Sommige soorten hebben een wit vederkleed, met 

 uitzondering van de siagpennen en het achtergedeelte 

 van den staart. Hiertoe behooren Muscadirora bicolor 

 iit' "litldiaüs". (lil' dl' kuststreken van den Indischen 

 Ai(lii|M'l licwiiiiiit. en eenige andere, daarmede zeer 

 verwante soorten. 



Eene soort van Ansti'alii'. ifusmdirora Ifiicowelana 

 of ))Norfolciensis" genoemd, dii' in grootte onze 

 woudduif evenaart, heeft den rug, staart en de 

 vleugels leikleurig met paarsen weerschijn, de overige 

 deelen wit. Zij houdt zich in bosschen op, waar 

 men haar behendig langs de takken ziet klimmen. 

 Haar voedsel bestaat in bezien, wilde vijgen en 

 andere vruchten. Haar vlugt is schielijk; zij komt 

 niet op den grond, nestelt op boomen. en legt telkens 

 een, somtijds 2 eijeren. 



Muscadivora nnlarcUca of luliliipha" wijkt van alle 

 overige duiven af, door dat haar kop op eene 

 eigenaardige wijze van eene dubbele kuif voorzien 

 is: de voorste dezer kuiven is gevormd uit verlengde, 

 naar achteren omgekrulde vederen van het voorhoofd ; 

 de achterste uit een grooten bundel verlengde, 

 maar regt uitstekende vederen van het achterhoofd. 

 Zij heeft de grootte van onze woudduif, maar eenen 

 langeren staart, puntige halsvederen, en eene 

 ilonkergrijze honfilklmr. Mi.m treft deze soort in 

 Zuidoostelijk Australii' ir.in. Zij linndt zich op boomen 

 op. voedt ziih nirt wililr vIJltii m andoio vi'uehteii. 

 en schaart /iih dikwijls in vin-ton v;ni ornigo Ihiih1oi(I 

 bijeen. 



Men geeft den naam van juffkrdüiven. i'TiLoi'is. 

 aan de soorten wier korte voetwortels gedeeltolijk 

 met vederen bedekt zijn, en wier bek kort en zwak 

 is. Zij worden in den Indischen Archipel en Austudic 

 aangetroffen, en men kan tot haar nok oiuii^c 

 soorten van Madagaskar rekenen. Velen zijn klein. 

 en de meesten hebben een groen, mot allorloi rraaijo 

 kleuren afgebroken vederkleed. 



De kleinste van alle bekende sooitiMi. Ar 

 Dwerg-Jufferduif, Plilopus nanns. is afkomstig van 

 Nieuw-Guinea. Zij is kleiner dan onze spreeuw en 

 heeft eenen korteren staart, is groen van kleur, met 

 gele onder-dekvederen van den staait. 



De Bwery-Jitfferduif. FlilopM i/aniis. 



Flilopvs riridis. van Ambnina. evenaart in grootte 

 een lijster, maai' Iniai- staait is veel korter. De 

 fraaije groene kleur van haar voilrrkli'i'il is np don 

 krop door eene groote scliildvormige. purperkleiu'ige 

 vlek afgebroken, en de kop, zooals ook eene vlek op 

 de schouders is lichtgrijs. — Eene op de Sunda-eilanden 

 en Celebes gewone soort, Ptilopus melauocephahis, die 

 in grootte de voorgaande ongeveer evenaart, heeft 

 den kop en hals lichtgrijs, den bovenhals zwart. A<' 

 onder-dekvederen van den staart geel, maar aan haar 

 einde purperrood, en de overige deelen groen. — 

 Eene grootere soort van Sumatra, Ptilopus jamhn. 

 is op de bovendeden groen, op de onderdeelen wit : 

 maar do voorkop en krop zijn fraai purperrood, en 

 de onder-dekvederen van den staart roe.stkleurig. — 

 Op .lava wordt eene andere, zeer fraaije soort, Plilopus 

 porpJiyrens, aangetroffen. Zij evenaart in grootte eene 

 tortelduif; de kop en hals zijn purperrood , de borst 

 en buik graauw ; de krop is met eenen witten gordel 

 versierd, en de overige gedeelten van het vederkleed 

 zijn groen. 



Bij sommige soorten is de staart even lang of 

 langer dan bij onze huisduif Eene dezer, Plilopus 

 cinclus, van Tirnor, die in grootte het midden houdt 

 tnsschen onze huis- en tortelduif, heeft den kop, 

 bals en krop geelachtig wit, de overige bovendeden 

 en i'(>n borstgordel leikleurig, den buik groenachtig 

 geel. — Plilopus gularis. van Celebes, die in grootte 



