gezigt on ilen kop lijn liclitbliiauw. De maag is 

 zeer groot, vleezig, en hare binnenwanden zijn 

 hoornachtig. De leipoa voedt zich met insecten, 

 voornamelijk met spooksprinklianen (Phasma) en 

 wantsen; maar zij eet ook zaden van versciiillende 

 soorten van planten. Het mannetje weegt tegen 

 vier en een half pond engelsch gewigt. Deze vogel heeft 

 in zijne bewegingen en houding overeenkomst met 

 onze kippen, maar zijne .stem is klagend en doet aan 

 die der duiven denken. Hij is zeer schuw, en 

 loopt met buitengewone snelheid; wanneer hij 

 vervolgd wordt, tiarht hij zich te redden, hetzij 

 door zich op boomtakkon te zetten, hetzij door zich 

 in een struik te verschuilen, of er alleen zijnen kop 

 in te verbergen, zoodat men hem alsdan met de hand 

 kan vangen. Hij vliegt slechts wanneer hij zich 

 niet meer met loopen kan redden, roest echter, des 

 nachts, om te slapen, op boomen. De voortteling 

 van deze vogels geschiedt op de volgende wijze. Elk 

 paar maakt zijn eigen nest. Zij beginnen, tot dit 

 einde, met een gat van omstreeks acht duim diepte 

 te graven, vullen dit met bladen en gras, en brengen 

 dan afwisselende lagen van zand en gras en bladen 

 daarop, tot dat het geheel eene hoogte van drie tot 

 vijf voet en van onderen eenen omtrek van dertig 

 tot veertig voet heeft, geheel gesloten is, en, als een 

 afgeronde hoop, volmaakt op de groote mierennesten 

 gelijkt. De acht of meer eijercn, welke het wijfje 

 gedurende het maken van het nest daarin heeft 

 gelegd, nemen het midden daarvan in, en zijn slechts 

 op eenige duiinon afstmul Viui olkaiidor verwijderd. 

 Zij zijn drio m ooiicii liaivi'n duim lang, roodachtig, 

 en komen van zelve uit, daar door de zonnestralen 

 en de gisting voortdurend eene hitte van meer dan 

 tachtig graden in deze nesten onderhouden wordt. 

 Neemt men de eijeren weg, zoo legt het wijfje, tot 

 tweemaal toe, opnieuw, andere. De eijeren hebben eene 

 zoo buitengewoon dunne .schaal, dat het onmogelijk is, 

 ze aan te vatten, zonder ze te breken, en derhalve elke 

 proef, ze door kippen te doen uitbroeden, mislukt. 

 Eene der merkwaardigste en fraaiste sooj-ten is de 

 Maleo, Mer/accp!ialon maleo, dio, eeinge jaren geleden, 

 voor het eerst levend naar Eni'0|)a vervoerd w^ei'd. 

 en thans nog een sieraad van onzen dierentuin 

 uitmaakt. De maleo heeft de grootte van eenen haan. 

 Zijn kop en het voorgedeelte van den hals zijn naakt, 

 on het achterhoofd is tot eenen grooten, uitpuilenden, 

 helmachtigen knobbel verlengd. De staart is sterk 

 gewelfd, ofschoon minder dakvormig dan bij de kippen. 

 De hoofdkleur van hri vi.'di'iklocd is een paarsachtig 

 bruinzwart, dat ochliT (ip de hmst en den buik 

 door eene fraaije en zachte, licht geelachtig roode 

 kleur vervangen wordt. De bek is vaal bruingeel; de 

 bovenkop met den helm vuil indigoblaauw, en de 

 zijden van don kop /iju liciil citioengeel, hetgeen 

 oclitor oiu lii't oiii; in hot slornKiodc overgaat, terwijl 

 iiioii bovenilioii v;Ln voron on hot voorhoofd eenon 



dwarsband van dozo tint waarneemt. Ofschoon luon 

 sedert lang bekend was met den naam van dezen 

 vogel, en zijne groote eijeren in de Musea prijkten, 

 mogt het echter eerst in 1840 aan den Nederlandschon 

 reiziger Dr. Forsten gelukken, voorwerpen er van 

 magtig te worden en naar 's Rijks Museum to 

 Leiden te zenden. Sedert hseft de Engelsche reizigei' 

 R. Wallace waarnemingen over zijne levenswijze in 

 Noordelijk Celebes gemaakt, die in het algemeen op 

 het volgende nederkomen. Volgens hem is de maleo 

 beperkt tot de kuststreken, en vooral menigvuldig 

 in de bosschen die den voet van den Klabat-berg 

 begrenzen. Hij voedt zich met afgevallene boomvruchten. 

 In de maanden Augustus en September begeven de 

 maleo' .s zich naar het zeestrand om eijeren te leggen, 

 en kiezen hiertoe de oovors van eenzame en afgelegene 

 baaijen, waar zij zirh (lajclijks verzamelen en men 

 somtijds twintig- tm lniiidonllallen bij elkaar ziet. 

 De beroemdste van deze legplaatsen is in de baai 

 tusschen de eilanden Limbe en Banea. Zij bestaat 

 uit een glooijcnil strand, hetwelk met eene stevige 

 laag van ruw. liiuisiulitiL;-, vulkanisch zand bedekt is, 

 dat het loopon buitengewoon moeijelijk maakt. In het 

 door het hooge water opgeworpen zand ontwaart 

 men een aantal holen van vier tot vijf voet middellijn; 

 in en om deze holen worden de eijeren, ter diepte 

 van een of twee voet in den grond, gevonden. Men 

 treft in een hol somtijds slechts een of twee, somtijds 

 zeven tot acht eijeren aan, maar zij zijn steeds 

 op omstreeks een halven voet afstand van elkaar 

 geplaatst, en elk is er door een verschillend wijfje 

 gelegd. Deze vogels komen paarsgewijze, somtijds van 

 vier tot vijf uren afstand, naar deze legplaatsen, en, 

 eene versche plaats of een oud hol kiezende, krabben 

 zij afwi.sselend den grond met zooveel kracht en spoed 

 weg, dat het achteruit geworpen zand als het ware 

 een fontein vormt. Zoodra zij eene genoegzame diepte 

 bereikt hebben, legt het wijfje haar ei daarin en het 

 paartje keert, na deze werkzaamheid, in het bosch 

 terug. Volgens de inboorlingen keert hetzelfde paar 

 na verloop van veertien dagen op dezelfde plaats terug, 

 en het wijfje legt nu een ander ei. Dezewaarneniing 

 verkrijgt oen hoogen graad van waarschijnlijkheid, daar 

 men bij do wMJfjes, op het oogenblik van het leggen, 

 niet meer dan een volmaakt ontwikkeld ei aantreft, 

 tei'wijl de overige eijeren van den eijerstók slechts 

 de grootte van eene kleine erwt hebben. De gelegde 

 eijeren zijn licht bruinachtig rood van kleur, kunnen, 

 wat hunne grootte betreft, met ganzeneijeren vergeleken 

 worden en zijn zeer lekker. De oude vogels laten, nadat 



I de eijeren gelegd zijn, deze aan hun lot over, en dr 



I jongen loopen van zelve, zoodra zij uit het ei zijn 

 gekropen, naar het bosch. De oude vogels leveren 



j aan het strand door hunnen gehelmden kop, hunne 

 glanzige, zwai-te en rooskleurige vederen, hunne statige 



! en eenigzins bedaarde schreden en hunnen opgerigten 

 staart oon fVaai schouwspel op. 



