ilwarsstreepjes. maar do .staartpennon zija metaalglanzig 

 lilaauw. 



De Argus, Argvsianus gigant em, die rremeonlijk 

 Argiis-fazant genoemd wordt, sluit zieli ten naauwste 

 aan de spiegel-paauwen aan. Het is een vogel die 

 bijkans onzen paauw in grootte evenaart; maar hij 

 lieeft geene doornen aan de voetwortels; de slagpennen 

 der tweede orde en het middelste paar staartpennen 

 zijn buitengewoon verlengd; de kop is van boven van 

 eene met korte fluweelachtige vederen bezette streep 

 voorzien; het overige van den kop en het voorgedeelte van 

 den hals zijn naakt en blaauw van kleur ; de hoofdkleur 

 van het vederkleed is een roodbruin, hetgeen als 

 bezaaid is met lichte stipjes en vlekken, die op de 

 lange staartpennen groote oogvlekken vormen, en de 

 boven-dekvederen van den staart zijn ros met bruine 

 ronde vlekken. De Argus bewoont de bosschen van 

 Malakka, Sumatra en Borneo, en heeft, ten opzigte 

 zijner levenswijze, veel overeenkomst met de paauwen. 



Op de hooge gebergten van Tibet en Cliina treft 

 men eenen zeer fraaijen en zeldzamen vogel, Crossoptüon 

 auriivm genoemd, aan, die zich eveneens aan de 

 paauwvogels schijnt aan te sluiten. Hij is grooter 

 dan een haan, en de voetwortel is met een doorn 

 gewapend. De kop is, van boven, als met eene ka|) 

 van zwarte fluweelachtige vederen bedekt. De huid 

 om de oogen is tot op de teugels en de wangen 

 naakt. De staart is tamelijk wiggevormig, van gelijke 

 lengte met den romp, en uit 18 pennen zamengesteld; 

 de beide middelste staartpeimen hebben zeer lange 

 losse draden en prijken, als het ware, met alle kleuren 

 van den regenboog, terwijl de overige staartpennen 

 staalblaauw en, tegen haar einde, met eene witte, 

 eironde vlek voorzien zijn. De groote slagpennen zijn 

 bruin, die der tweede orde grijs, en alle overige deelen 

 van het vederkleed zuiver wit. 



Men heeft op de hooge gebergten van Middel-Azic 

 eenige soorten van vogels, sater-hoenderen, satyra 

 of ))Tragopan" genoemd, wier vederkleed, gelijk dat 

 der meeste paauwen, met ronde vlekken versierd is. 

 In grootte evenaren zij ongeveer eenen zwaren haan. 

 Haar staart heeft de lengte der vleugels en is afgerond. 

 De mannetjes zijn op eene geheel eigenaardige wijze 

 gekenmerkt, door dat zij aan elke zijde van het 

 achterhoofd een schuins naar buiten gerigt hoorntje 

 hebben, door dat hare wangen naakt zijn, en door dat 

 hare naakte keelhuid in twee groote lellen uitloopt. 

 Het vederkleed der mannetjes is gedeeltelijk hoogrood 

 met ronde, lichte, door zwart omzoomde vlekken. De 

 wijfjes zijn bruin met zwarte ronde vlekken. Er zijn 

 .3 soorten van dit geslacht bekend. Bij de eene, 

 Satyra melanocephala of »Hastingii", is de hoofdkleur 

 zwartachtig, maar op de onderdeelen met rood 

 geschakeerd, oj) de bovendeelen met witachtig bruine 

 dwarse zig-zagstrcpen, terwijl de kop zwart en de hals 

 \aii achteren en aan de zijden vurig hoog bruinrood 

 is. Cl) bovendien naü-enoea- allo doelen met witte 



ronde vlokken bedekt zijn. Doze soort bewoont, gelijk 

 de volgende, de gebergten van Nepaul. — De tweede 

 soort, Satyra cornida genoemd, is vurig bruinachtig rood, 

 met witte, door zwart omzoomde vlekken; terwijl de 

 kop en keel geheel zwart zijn. — De zeldzaamste siiurt. 

 Satyra Temminckii, bewoont het Oostelijke Tibet. Zij 

 is een weinig kleiner dan de voorgaande, lichter rood 

 van kleur en met grijsachtige ronde vlekken. 



DE M A L E A G R I D E N. 



M A L E A G R I D E S. 



Deze familie bevat de kalkoenen, de parellioendereii 

 en eene eenigzins afwijkende soort van de Goudkust. Zij 

 zijn voornamelijk gekenmerkt, door dat hun kop en 

 voorhals van vederen ontbloot zijn. 



DE KALKOENEN, MELEAGRIS. 



De kalkoenen zijn do zwaarste van allchoendervogols. 

 i'ii iXf drie soorten, welke dit geslacht bevat, hebben, 

 ten minste in het algemeen, veel overeenkomst met 

 elkander, weslialve men zich door onzen tammen 

 kalkoen een volkomen denkbeeld kan vormen van dit 

 geslacht. De kalkoenen hebben een zwaar en vleezig 

 ligchaam, en zijn voornamelijk gekenmerkt door de 

 rolvormige, hangende lel, waarvan hun voorhoofd 

 voorzien is. Himiie voetwortels zijn naakt, eenigzins 

 vorlenijil. en liij de mannetjes met eenen doorn 

 gewapend. De staart is nagenoeg van gelijke lengte 

 met den romp, zeer breed, afgerond, en wordt veelal 

 hangende gedragen; maar het mannetje rigt dien van 

 tijd tot tijd op, breidt hem als een waaijer uit, on 

 loopt mot hangende vleugels trotsch om zijne wijfjes. 

 De vjougols zijn kort en afgerond. Deze vogels leven 

 in veelwijverij, en worden in de bo.sschen van Noord- en 

 Middel- Amerika aangetroffen. 



De gewone Kalkoen, Ueleagris Me.vicana, waaivan 

 onze tamme kalkoen afstamt, bewoont Mexico, en 

 word na de ontdekking van Amerika, omstreeks het 

 begin der ze.stiende eeuw, in Europa ;ds Jiuisilici- 

 ingevoerd. Hij verkreeg de namen vaii kalkoen 

 en »turkey" waarschijnlijk ten gevolge van de 

 vooronderstelling, dat men hem voor afkomstig hield 

 nit ('aUutta of Turkije. Elkeen kent dezen grooten 

 voL;ei. dio om zijn lekker en vet vleesch voor do 

 tafel zeer geschat is, en elkeen weet, dat de kleuren 

 van zijn vederkleed in den tammen staat, gelijk 

 die der tamme kippen en duiven, veelvuldige 

 afwijkingen aanbieden. Men heeft tot in de nieuwste 

 tijden, maar zeer ten onregte, voorondersteld, dat de 

 Kalkoen ran Kooril-Amerika, Mdcagris gnlloparo. het 

 stamras is van onzen tammen kalkoen: maar hot is 

 üolilokon, dal do Noord-Amorikaanseho snort lioogor 



